All Chapters of The Billionaire's Perfect Thief : Chapter 241 - Chapter 250

262 Chapters

The End

Psikh Vyacheslav Romanov "Congratulations Sir Streeter! Ano pong masasabi niyo tungkol sa success ng business niyo? Sikat na po ang Streeterial Real State sa buong mundo!""Sir! Totoo po ba'ng kasapi kayo ng pamilyang Romanov? Bakit niyo po iyon itinago mula sa publiko?!" "Augh... they're too noisy!" Napalingon ako kay Sebastian na lukot na ang mukha habang nakaupo sa tabi ko. Mukhang inip na inip na siya dahil sa maingay na paligid kahit pa nasa loob na kami ng kotse. "Hey... fix your face idiot! This is a special day for us, you know?" I chuckled.He tsked. "God, this is so frustrating—" natigil siya sa pagsasalita dahil may tumatawag sa cellphone niya. "Who's this—oh! My baby Lebi~ how are you baby? Where's your mommy?" naiiling na lamang ako dahil biglaang pag-babago ng mood niya. I stared at the documents that I'm holding... A proof of our success. A business and a work that we can be proud of. I glan

Where the Fuck Have You Been?

HERAIAH ‘Hera’ BAUTISTA Malakas na bumuga ako ng hininga habang nakahalumbaba ako sa office table ko. Lunch break na, pero heto pa rin ako't malalim ang iniisip at walang balak na mananghalian. Hindi na kasi mawala sa isipan ko ang mga narinig ko sa usapan ni papa at Mr. Stanley last week. Talagang halos dalawin na rin ako sa panaginip ko ng mga sinabi ni papa. Magmula 'non ay hindi na mapakali ang utak ko at halos hindi na rin ako makapag-focus sa mga ginagawa ko rito sa office. Tipong napapatulala na lamang ako bigla kapag biglang naalala ko ang mga nangyari 'nong gabing 'yon. It's clear na hindi maganda ang intensyon o kung ano mang plano ni papa. Sa paraan pa lang ng pagkakasabi niya at tila ba hindi pagsangayon ni Mr. Stanley, ay ramdam ko na. Pero ang hindi ko maintindihan ay kung bakit gusto niyang hindi bumalik ang ala-ala ni Zeus. At kung ano ang maaaring ginagawa ni Mr. Stanley kay Zeus, para nga makasiguro na wala itong memorya ng nakaraan niya.Hindi ko rin maintindihan

New Beginning

WARNING: This story contains mature, sensitive and explicit contents that's not suitable for young and sensitive readers. Reader's descrition is advice.Marimar Oquendo's Point Of View"S-sandali lang, Levi! A-Augh!" napa-ungol ako dahil sa biglaang pag-sapo niya sa malulusog kong dibdib. Walang sabi-sabing ibinaba niya pa ang damit ko't tumambad sa kaniya ang malulusog kong bundok at naninigas na tuktok 'non. Kitang-kita ko ang pamimilog nang kulay asul niyang mga mata, napa-palakpak pa siya. "Yay! Cocomelon!" usal niya habang pinaglalaruan ang dibdib ko't inaalog-alog iyon.Nakagat ko nalang ang ibabang labi ko habang pinagmamasdan ang matipuno at mala-Greek God na lalaking ngayon ay nakaibabaw sa akin habang nakaupo ako't naka-sandal sa headboard ng kama. Ano bang 'tong trabahong pinasok ko? Bakit ba nauwi sa gan'to ang lahat? Ito ba talaga ang trabahong magpapayaman sa akin Lord?"U-Uh!" gulat na ungol ko dahil sa biglang pag-subo niya sa naninigas na tuktok ng dibdib ko. Pinag

A Sign from Above

Marimar Oquendo's Point Of View "Ang kapal ng mukha mong pisti ka! Walang'ya kang lalaki ka! Lumayas ka dito! Layas!" Ano na naman 'yon? Ba't ang ingay? Ang aga-aga pero ibang alarm clock 'yata ang gumising sa akin. Ano na naman ba ang pakulo ng mga kapit-bahay namin? Bakit may nagwawala na naman yata? "Animal ka! Hayop ka! Palamunin ang bugkot—pisti ka! Nagawa mo pa talagang mambabae! Walangya ka talaga kahit kailan!" Inaantok na nag-inat ako. Mukhang hindi 'yata galing sa kapit-bahay ang naririnig kong ingay lalo na't boses ng isa sa mga kasama ko sa bahay ang naririnig ko ngayon. "Sorry na, Crisma. Wala lang ang babaeng iyon, alam mo naman na sa'yo pa rin ako uuwi. Sige na oh, patawarin mo na ako." Mahina naman akong natawa dahil sa narinig ko. Bakit pa ba ako nag-puyat sa kakanuod ng mga teleserye, eh mayroon naman pala rito sa mismong bahay na tinutuluyan ko? Para akong nakikinig ng drama sa radyo. "Patawarin? Gusto mong patawarin kitang hayop ka?" napailing nalang ako. Hu

Trial

Marimar Oquendo's Point Of View"Ano? Ang bagal mo naman Mara! Aba't kanina pa naghihintay sa'yo ang kumare ko, impakta't pa-importante ka talaga kahit kailan!" Napa-buntong hininga nalang ako dahil sa malakas na boses ni Tita Cris na bumubulabog sa buong bahay. Bakit ba ganito ang tiyahin ko na 'to? Nakakainis! Konti nalang 'eh, as in konting-konti na lang sana ay lalabas na ang kanina ko pa gustong makamit pero bumalik dahil sa gulat ko sa pag-sigaw niya. "Si Tita naman hindi makapaghintay! Wala na, bumalik na 'yung tae kong palabas na sana kanina!" sigaw ko pabalik bago inasikaso ang sarili ko. "Ito na 'yata ang huling beses na uupo ako sa'yo." tinuro ko ang inidoro na malinis. "Sana'y maganda ang inidoro nila 'ron, baka bigla akong bahayin at hindi maka-tae 'eh." Dahil sa kagustuhan ni Tita Cris, at kagustuhan ko rin, ay makikipag-sapalaran na ako papunta sa sinasabing mansyon ng kumare niya. Hindi na rin kasi masama ang twenty-thousand na sahod per month—pwede na 'yong pang-p

Latóm

Marimar Oquendo's Point Of ViewLord, ipagkaka-tiwala ko pa rin po sa'yo ang buhay ko. Gabayan mo po ako sa pag-subok na kinakaharap ko ngayon. Ilayo mo po ako sa tukso kahit pa may pandesal na naka-balandra sa harap ko—"Cocomelon!" Mariin kong ipinikit ang mga mata ko. Nag-titiwala akong yayaman ako! Ikaw na pong bahala sa akin Lord—"Milk!" —bigyan mo ako ng lakas ng loob Lord—"Mommy! Milk! Milk! Milk!" "Oh Lord!" Napahawak ako sa dibdib ko habang kagat-labing tumitingala pa sa kisame ng kwarto. Pinangarap kong matawag na mommy pero hindi sa gan'tong paraan! Napa-igtad ako nang makaramdam ng daliring sumusundot sa malulusog kong dibdib. Napaawang pa ang labi ko dahil ni-minsan ay hindi pumasok sa isip kong makakaranas ako ng ganito. Ang tyansingan ng isang matipunong lalaki—jusko Marimar! Trabaho 'to! Trabaho! Napahawak na lamang ako sa noo ko habang nakatukod ang siko ko sa side table. Andito kami ngayon sa magiging kwarto ko, ayusin ko raw muna ang mga gamit ko bago ako kak

The Kind of Pain

Marimar Oquendo's Point Of ViewAt the age of eighteen, I already loss my family. I could still remember how much painful it is back then. Halos mabaliw ako't mawala sa katinuan dahil hindi ko na alam ang gagawin ko matapos mangyari 'yon. Naaalala ko pa kung paanong tila nagagalit ang apoy na nasa harap ko't patuloy pa rin na lumiliyab at tila ba ayaw akong papasukin sa loob ng kalye namin. Yes... it was painful, the most painful and traumatic day of my life. Seven years ago..."Gising na Mara!" Ang malakas na boses ni mama ang gumigising sa akin bawat umaga na kay sarap pang matulog. I could still remember how she used to tap my cheek every morning. Tipong kulang nalang ay sampalin niya na ako, magising lang ako. "Nako, jusmiyo Marimar! Bumangon ka na diyan nak, alas ocho na!" Rinig ko pang paguulit niya. Eh shempre, nang marinig ko ang oras ay mabilis pa sa alas cuatro na akong napabangon. Jusko! Late na late na ako! Daig ko pa si Flash sa sobrang bilis ng kilos ko. Yung ligo

Almusal

Marimar Oquendo's Point Of View"I won't be home for the next two weeks." Napantig ang tainga ko matapos marinig ang boses ni Sir Streeter. Agad pa akong napatingin sa kaniya dahil hindi ko inaasahan ang biglang pag-sulpot niya. Nakasuot siya ng business attire at talaga naman mukhang presentable ang itsura niya. Idagdag pa ang nakaayos niyang buhok habang naka-pamulsa naman ang dalawang kamay niya. Natigil ako sa ginagawa kong pag-kuha ng gatas mula sa ref at itinuon ang buong atensiyon sa kaniya. "Sige... po Sir..?" nag-aalangang sagot ko. I mean te, nakakagulat kasi talaga! Like bakit naman ako i-uupdate ni sir tungkol sa pagalis niya? Naningkit ang mga mata ko ng may maisip. Hindi kaya type niya ako?! Umayos ako ng tayo at pinag-ekis pa ang dalawang braso ko habang nakatingin sa kaniya. "Nako, sir. Trabaho ang pinunta ko rito hindi paghahanap ng nobyo—" Nagkaroon ng gatla ang noo niya. "The f uck

Jumbo Hotdog

WARNING: This chapter contains mature and se xual contents that's not suitable for young readers. Read at your own risks.Marimar Oquendo's Point Of View "N-nanny!" Nabalik ako sa huwisyo nang muling marinig ang tila nahihirapan na boses ni Levi. Napatingin pa ako sa mukha niyang hindi ko alam kung anong ekspresyon ang mayroon. Napatayo ako ng maayos bago nagpabalik-balik ang tingin sa mukha at gitna niya. Bumilis ang tibok ng puso ko't hindi ko mai-proseso ng maayos ang lahat sa utak ko. Hala! Help raw-oh my God! Parte ba ng trabaho ko 'to? Paano ko ba papakalmahin 'to, jusko! No boyfriend since birth ako! Mahilig lang ako sa pandesal pero hindi pa ako umabot sa puntong naging mahilig din ako sa jumbo hotdog! "O-ouch... it hurts-na... nanny! Huhu." Napatakip pa ako ng mata ko nang hawakan niya ang kahabaan niyang mataba, mahaba, maugat—Jumbo! Jumbo hotdog! Jusko Lord. Natatarantang napalapit ako sa kaniya nang mak

Powder

Marimar Oquendo's Point Of View"Nanny..." Kasalukuyan akong nag-aayos ng mga gamit na dadalhin ko. Tulad nalang ng shoulder bag, na lagayan ng mga kung ano-ano—like pera, resibo at cellphone ko keyboard. "Nanny..." Nang masiguro na ok na ang bag ko, ay lumakad naman ako palapit sa salamin na nasa loob ng kwarto ko. Sinuklay ko ang itim, mahaba at wavy kong buhok, nang ma-satisfied ako ay inihinto ko rin at nag-lagay naman ako ng pulbos sa mukha. Simpleng babae lang naman kasi ako, suklay at pulbos lang ay ayos na ako. I am confident that I am beautiful hehe."Nanny... sorry." Sunod na tinignan ko naman ang katawan at suot ko. Simpleng puting tee-shirt at pantalon lang ang suot ko, habang flat sandals naman para sa paa kong tatlong buwan na yata mula nang makaranas ng nail care. Hindi naman 'to titignan ng mga tao eh, ang mahalaga ay maganda ang mukha ko!Pumikit ako't huminga ng malalim, pero agad ding nap

...

22 23 24 25 26 27

SCAN CODE TO READ ON APP