Linggo ng gabi noon. Bumalik na si Leonardo mula sa business trip niya sa Singapore, pagod ngunit sabik siyang umuwi sa piling ni Ysabel. Buong linggo niyang tiniis ang distansya, lalo na nang marinig ang boses ni Ysabel na mas kalmado, mas maligaya… at mas malaya. Nasa labas pa lang siya ng gate ng Verano mansion, bumaba na siya agad ng kotse. Bitbit ang maliit na bouquet ng wildflowers, hindi karaniwang design ng bouquet na ito, pero napili niya dahil simple, totoo, at mas katulad ni Ysabel kaysa sa mga mahal na rosas. Pagpasok niya sa loob, nadatnan niyang abala si Ysabel sa sala. Nakaupo ito sa sahig, nakapambahay na t-shirt at shorts, walang makeup, nakangiti habang tinuturuan ang isa sa mga house staff kung paano gumawa ng simple pero malinaw na legal document. At sa eksenang iyon, hindi siya ang sentro ng mundo ni Ysabel. At doon niya unang naramdaman ang kaba sa puso niya. “Leonardo,” bati ni Ysabel, casual ngunit may liwanag sa mukha nito nang magtama ang mga mata nila.
Magbasa pa
Mag-log in
