บททั้งหมดของ Secret Wife Ako ni Professor Darien: บทที่ 21 - บทที่ 30

First time ni Harmony na makita si Darien na naka-salamin. Silver frame ang eyeglasses na nakapatong sa matangos niyang ilong, at sa ilalim ng ilaw, ang mukha niya ay mas lalong lumambot at nagmukhang maamo, may aura ng pagiging intellectual.Napatulala si Harmony habang nakatitig. Hanggang sa bigla na lang siyang tiningnan ni Darien, nagkatinginan sila nang diretso. Ang mga mata nito ay malalim at maitim, parang mahuhulog ka’t malulunod pag tumagal ang tingin.Biglang kumurap si Harmony at pilit nagpaka-kalmado. “I-Iinom lang ako ng tubig.”Tumayo si Darien mula sa carpet at inabot agad ang pitcher na nasa mesa.“Ako na, ako na,” nagmamadali si Harmony habang inabot ito, pero di sinasadyang nadampi ang daliri niya sa likod ng kamay ni Darien.Mainit ang balat nito, at parang napaso siya kaya napaatras agad. Pero sa loob ng ilang segundo na ‘yon, naisalin na ni Darien ang tubig at iniabot sa kanya ang baso.“Salamat,” mabilis niyang tinanggap at uminom ng kaunti para kahit paano'

Alam ni Harmony na sa kalagayan niya noong panahong 'yon, imposibleng panatilihin ang bata. Wala siyang kakampi, kailangan pa niyang tapusin ang pag-aaral.Nung gabi na nagpasya siyang magpakasal, nakahiga siya sa kama, hindi makatulog. Napatingin siya sa tiyan niya. Yung desisyong ginawa niya, hindi lang para sa sarili niya kundi para rin sa batang nasa sinapupunan niya.Baka gusto rin nitong batang 'to na maranasan ang mundong ito.Mahinang bulong ni Harmony, “Parang may koneksyon na ako sa isang taong ka-dugo ko talaga.”Hindi man lubos maintindihan ni Sammy ang pakiramdam na ‘yon, pero base sa itsura ni Harmony, alam niyang masarap sa pakiramdam.Bibig na sana siya ulit nang bigla siyang napatigil. Napatingin siya sa papalapit na mga tao sa tapat nila, halos galit na ang itsura. “Si Ivan at si Jessa,” asik ni Sammy. Napatingin din si Harmony. Papalapit na sina Ivan at Jessa, guwapo ang lalaki, maaliwalas ang mukha, at maganda ang tindig; si Jessa naman ay parang butterfly

Sa kabila naman, galit na sinampal ni Jessa si Ivan. “Ano'ng ibig mong sabihin? Bakit parang ang laki ng interes mo kung may boyfriend siya o wala?”Kumunot ang noo ni Ivan. “Wala naman akong ibig sabihin.”“Wala daw, e halos hindi ka na tumigil sa kakatanong kanina!” Namumula na ang mata ni Jessa. “Ivan, kung gusto mo pala siya, sana hindi mo na lang ako niligawan. Pumunta ka na lang sa kanya!”Sumakit ang ulo ni Ivan. Sa tagal nilang magkasama ni Jessa, hindi na niya alam kung ilang beses na itong umiyak sa harap niya. Konting bagay lang, iiyak na. Dati naaawa pa siya at pinapalambing, pero ngayon parang naiirita na lang siya.Pinilit niyang kumalma at mahinahong nagsalita, “Jessa, hindi totoo 'yan. Kung gusto ko talaga siya, edi sana siya ang niligawan ko. Alam mo naman kung gaano kita kaalaga nitong mga nakaraang linggo. Ikaw lang ang gusto ko.”Hawak niya ang kamay nito. “Tara na sa class natin, malalate na tayo.”Pinilit ni Ivan na ayusin ang sitwasyon, at sa huli, pumayag

“Ano’ng nahulog mo? Baba ka muna, titingnan ko,” sabi ni Darien habang papalapit sa kabila ng kotse.“H-Hindi na po kailangan,” dali-daling umupo nang maayos si Harmony at napangiting pilit. “Akala ko po kasi nalaglag ‘yung hikaw ko... pero ngayon ko lang naalala, hindi pala ako nagsuot ng hikaw ngayon.”Napakabulok ng palusot niya. Sa tagal nang kilala siya ni Darien, ni minsan hindi pa siya nakitang nakasuot ng hikaw.Medyo sumeryoso ang tingin ni Darien pero hindi na siya nagtanong pa. Tahimik na umakyat sa kotse habang hawak ang paper bag ng chicken popcorn.“Isang order lang ang kinuha ko. Medyo gabi na kasi, huwag na masyadong marami.”“Salamat po,” sabay abot ni Harmony sa pagkain, parang batang masunurin.Binuhay ni Darien ang makina at nagsimula nang magmaneho.Nang tuluyang lumayo na sila sa milk tea shop, doon pa lang nakahinga nang maluwag si Harmony.Mukhang coincidence lang ‘yon. Oo nga naman, imposible namang ganun ka-ESP si Darien na sa loob lang ng isang araw a

Gustong-gusto na lang sanang lumubog sa lupa ni Harmony sa sobrang kahihiyan. “Professor Darien, kasalanan ko po talaga…”Medyo tumapang ang boses ni Darien, “Sabihin mo nga, anong dahilan at hindi ka nakinig?”Namula pati leeg ni Harmony. Gusto sana niyang magimbento ng palusot, kahit ano lang para makalusot. Pero ang tingin ni Darien, sobrang seryoso, parang homeroom teacher niya nung high school na kayang basahin ang utak ng estudyante.Sumubok pa rin siya ng konting pag-asa, tinanong nang mahinahon, “Kailangan ko po ba talagang sabihin?”Tumaas ang kilay ni Darien. “Ikaw, sa tingin mo ba hindi?”Alam na niyang wala nang takas, kaya napilitan siyang magsalita, halos pabulong, at mabilisan, “Kasi po… ang gwapo niyo masyado.”Hindi niya alam kung sobrang hina lang ng pagkakasabi niya o hindi talaga makapaniwala si Darien, kasi nagtanong ito, “Ha?”Dahil wala nang atrasan, tinaasan na lang niya ng boses at inulit, “Kasi po, Professor, ang gwapo niyo talaga.”Tahimik.Biglang n