Lahat ng Kabanata ng My Possessive Maniac Boss!: Kabanata 91 - Kabanata 100

Halos magkandarapa si Kiara dahil sa pag mamadali ko. Pag dating namin sa elevator ay muntik na itong matapilok buti na lang ay maagap ko itong nasalo at naalalayan. Kaya pag pasok namin ng elevator ay walang sabi na binuhat ko ang dalaga ng pa-bridal style. Wala na akong pakialam kung may makakita man sa amin. Ang hotel na ito ay tanging mayayaman lamang ang kayang makapasok kaya malakas ang loob kong walang mangangahas na makialam sa amin kahit pa kilalang kilala ako sa publiko.“B-Boss, ibaba mo ako...” Sabi nito sa nahihiyang boses.“No!.” Sabi ko dito sabay sakop sa bibig nitong naka awang. “Hmm. B-Baka may m-makakita sa...” Naputol ang salita nito nang sakupin ko ulit ang namumula nang mga labi nito.“I don’t f*cking care!.” Sagot ko at saka ipinag patuloy ang ginagawang mapusok na pag halik dito.Sa awa ng Dyos, wala naman pumasok hanggang sa makarating kami sa floor ng aming kwarto.Ting! (Tunog ng elevator ng makarating kami sa aming floor)Mabibilis ang hakbang dumaretso na

Rest day ko ngayon, plano kong dumalaw kay Inay pero dahil sa pamamaga ng aking mga mata sa pag iyak ay napag isipan kong magpa tanghali na lamang muna. Dadaretso na muna ako sa mall at bibili ng pagkain na pang tanghalian namin pamilya. Kinalma ko ang aking sarili at pinilit na umayos. Kailangan kong maging malakas para sa pamilya ko. Hindi ako pwedeng pang hinaan ng loob. Pagkumbinsi ko sa sarili ko.Makalipas ang ilang minuto ay natapos na din akong mag ayos at dumaretso na papuntasa mall.Sa ngayon ay wala pang improvement sa kalusugan ni Inay, ang sabi ng doctor, matagal tagal na gamutan pa daw ang mangyayari na nawa ay kayanin ng katawan ni Inay. At ipinag dadasal ko na huwag sanang manawa pa muna sa akin ang Boss ko kahit na ganito kung tratuhin nya ako. Ang importante nabubuhay ko ang pamilya ko ng hindi kailangan mamalimos sa ibang tao.“Mas maige na to! Kesa naman iba’t ibang lalaki ang gumamit sa akin para lang magkaroon ako ng malaking pera.” Buti na lang nag alok ang Boss

“Hi Doc! Ay! Girlfriend mo? Ikaw Doc ah kaya pala hindi ka namin mayaya!” Biglang salita ng isang babae na may kasama na lumapit sa lamesa namin.“H-Hu...” Naputol na sasabihin ko nang magsalita si Kent.“Anong oras na late na kayo! Kayo talaga!” Nakangiting sita ni Kent sa mga ito na may pag tingin pa sa relong suot nito. Sa itsura ng mga ito ay mga Nurse ito ng Ospital kung saan ito nagta-trabaho at kung saan naka confine si Inay ngayon.“Ito na po, papasok na kami! Enjoy love birds! Nice meeting you ma’am!” Sabi pa ng isa na kumaway pa sa akin bago ito naglakad palayo.“Hay! Pagpasensyahan mo na ang mga iyon. Mga tsismosa kasi yang mga yan kaya hindi ko masyado binibigyan ng halaga ang mga sinasabi nila lalo kung hindi naman tungkol sa kapakanan ng pasyente.” Sabi pa nito.Makalipas ang ilang minuto ay busog na busog nga ako at marami pang pagkain ang natira at hindi nagalaw kaya pinabalot iyon ni Kent at saka dinala namin papunta sa kotse nya.Habang nasa daan ay sya namang may tu

“Itay, kaya natin ito. Kailangan po natin maging malakas para kay Inay ah? Laban lang tayo itay... Laban lang...” Sabi ko dito sa garalgal na boses habang magkayakap na kaming mag ama.Ngayon ko lang nakita ang Itay na ganito kahina. Tanging si Inay lang pala ang may kakayahan na panghinaan ito. Lumaki kami sa hirap ngunit kahit minsan ay hindi ko nakitaan ng kawalang pag asa ang Itay at lagi nilang payo sa amin ni Inay na ‘hanggat may buhay, may pag asa’. Ganito ba ang tunay na pag ibig? Makakalimutan mo ang lahat pati na ang Dyos kapag mahal mo na ang pinag uusapan?. Malaking tanong ang naiwan sa aking isipan at tumanim sa aking dibdib dahil ano ba naman ang alam ko sa pag ibig? Eh ngayon nga ay nagpapagamit ako sa Boss ko para mabayaran lahat ng gastusin namin. Hindi ko na alam kung ano ang tunay kong nararamdaman. Basta ang alam ko lang ay nasasaktan ako- PERIOD. Isip ko habang nakayakap pa din ako kay Itay at ,arahang hinihimas ang likod nito para aluin.Maya maya pa ay nagising

“Inay, Itay, kailangan na po naming umuwi at maaga pa po ang mga pasok namin bukas...” Paalam ko sa dalawang matanda. Hindi ko napansin na alas dyes na pala ng gabi dahil sobrang nalibang kami sa masayang kwentuhan na namagitan sa amin.“Ako na po ang bahala sa kanila Itay at Inay, Ihahatid ko po sila sa bahay nyo lalo at gabi po na. Hindi natin napansin ang oras.” Magalang na sabat nit Kent na nag mano na din sa Inay at Itay. “N-Nako, wag na nakakahiya na Kent... Kaya na namin ni Mi...” Hindi ko natapos ang sasabihin ko nang putulin ito ang salita ko.“I Insist! Ayaw kong mag alala sila Itay at Inay, isa pa ay nakapagpahinga na naman ako at maraming salamat po sa inyo.” Nakangiting sabi ni Kent.“Oo nga Iha, mahirap na at gabi na maige nang sumabay na kayo kay Dock Kent para panatag ang kalooban namin sa pag uwi nyong magkapatid.” Sabi ni Itay habang lumapit naman si Mike sa mga ito upang magmano at magpaalam na din.“Hmm, s-salamat ah... At pasensya na din sa abala...” Nahihiyang s