Alle Kapitel von Captivating The Brutish Billionaire (Tagalog) : Kapitel 31 – Kapitel 40

~Thaddeus~Naglalakad na ako papunta sa opisina ko nung umagang 'yon nang biglang lapitan ako ni Bernice, ang sekretarya ko, na may nag-aalalang ekspresyon sa kanyang mukha. “Sir Thad! Salamat sa Diyos at dumating na rin kayo!”Huminto ako sa pag-inom ng kape mula sa plastic cup na nasa kamay ko at tinaasan ng kilay si Bernice. “Bakit? Anong meron? May nangyari ba?”Tiningnan ko ang relo ko sa pulso at napansing sakto lang ang dating ko. “Hinding-hindi ako late, Berns. At, sa pagkakaalam ko, natapos na natin kahapon ang last-minute revisions para sa launching event bukas.”Isa sa mga pangunahing responsibilidad ko bilang managing director ng S.G.C. ay ang pamahalaan ang araw-araw na operasyon ng kompanya at tiyaking maayos ang takbo ng lahat.Kumunot ang noo ni Bernice at napabuntong-hininga siya. “Naku, Sir, mukhang hindi niyo po nabasa ang text ko. Nag-text po ako na may emergency meeting ngayon sa main conference room. Si President Florence po ang nag-request.”“Emergency meeting?

~Gunther~"Dapat ba tayong magkaibigan na lang?" Biglang tanong ni Agathe, na para bang hindi ko lang sinabi sa kanya ang nararamdaman ko.Sandali lang. Ano bang pinagsasasabi niya?"Patawad pero hindi ko nararamdaman ang pareho para sa'yo." Napakurap ako sa gulat, unti-unting nanlalamig ang buong katawan ko, hindi makapaniwala sa mga salitang lumabas sa bibig niya.Kakasabi lang niya na sana man lang ay sinubukan ko, kaya bakit niya sinasabi 'to ngayon?Kita ko sa mga mata niya kung gaano rin niya ako kagustong maangkin. Kaya bakit, bakit sa lahat ng bagay ay ito pa ang sinasabi niya?Hindi ko pa naranasang matanggihan sa buong buhay ko. Ako ang madalas tumatanggi, hindi kabaliktaran.Tinanggihan ko na ang napakaraming business deals, mga babaeng halos ihain na ang sarili nila sa akin, at mga taong nakiusap na huwag ko silang patayin sa tuwing wala akong magawa.Patuloy sa pagluha si Agathe, pero hindi na ako magpapaloko pa doon. "Tinatanggihan mo ba talaga ako?""Pasensya na. Hindi

~Gunther~Ipipikit na sana ni Agathe ang kanyang mga mata at hihiga na sa mesa, pero bigla akong napatawa nang walang dahilan.Naglalagablab ang mga mata ko sa pagnanasa, pero pinilit kong pigilan ang sarili kong tikman siya. Galit na galit ako ngayon, at gusto ko siyang parusahan nang husto."Ang nakakatawa, kahit tinanggihan mo ako kanina, naniwala ka pa rin na kaya kitang bigyan ng sarap na kahit sinong babae sa siyudad na ito ay ibibigay ang lahat para lang maranasan."Namula siya agad sa hiya, at bigla kong naalala ang gabing binuhusan ko ng malamig na tubig ang mukha niya.Pareho ang naging reaksyon niya noon sa reaksyon niya ngayon.Napangisi ako, tumayo, at pinulot ang mga gamit ko habang nagmamadali siyang takpan ang sarili. "Bumalik na tayo sa opisina ko. Marami pa akong kailangang tapusin."Hindi ko na hinintay ang reaksyon niya. Tumalikod na lang ako at tuluy-tuloy na naglakad papunta sa pinto, iniwan siyang naguguluhan at galit na galit.Tama lang 'yon para sa kanya sa pa

~Agathe~Tumitibok nang malakas ang puso ko nang mapagtanto kong hindi ko na kayang itago ang nararamdaman ko.Ibinuhos ko ang lahat ng damdamin ko sa aming halik, nakapikit nang mariin, at walang pakialam sa mundo.Mainit at malambot ang mga labi ni Gunther laban sa akin. Parang tumigil ang oras at ramdam ko ang paglipad ng mga paru-paro sa tiyan ko.Napakasakit sa sarap at sa hiwaga ng sandaling iyon kaya’t isang luha ang pumatak mula sa aking mata.At, dahil mas maliit ako kumpara sa taas ni Gunther, kinailangan kong tumayo sa dulo ng aking mga paa at kusa niyang inilagay ang kanyang kamay sa likod ko para suportahan ako.Sinipsip niya ang ibabang labi ko, dahilan para mapabuka ang bibig ko. Ginamit niya ang pagkakataong iyon para mapusok na salakayin ang loob ng bibig ko.Hindi ko namalayan, naglalaban na ang aming mga dila para sa paghahari. Napaungol nang malakas si Gunther at musika iyon sa aking pandinig.Nang nagsisimula na akong namnamin ang sarap ng kanyang mga ginagawa, bi

~Agathe~Hingal na hingal si Carlyle, nalulunod, habang ang ibang mga batang babae ay tumatawa lang sa kanya. Sampung minuto pa lang mula nang magsimula ang klase, pero agad lumala ang sitwasyon.Tumulo ang mga luha sa aking mga pisngi habang mabilis akong tumakbo pababa ng bleachers. Isa lang ang nasa isip ko, iligtas si Carlyle at mailabas siya sa tubig.Pero, bago pa man ako makarating sa gilid ng pool, naunahan na ako ni Calixto. Walang takot siyang tumalon sa tubig.Sa loob lang ng ilang segundo, nakalapit na si Calixto kay Carlyle at buhat-buhat na niya ang maliit na katawan nito. Humahagulhol si Carlyle at nanginginig habang mahigpit na nakakapit kay Calixto.Napahinto ako sa pagkilos dahil sa gulat. Ang bilis ng tibok ng puso ko, parang sasabog na sa dibdib ko, at patuloy pa rin ang pag-agos ng mga luha ko.Nagbalik lang ang ulirat ko nang makita kong lumalangoy pabalik si Calixto. Nang malapit na siya sa gilid ng pool, sabay kaming lumapit ni Yesenia para tulungan siyang iaho