Todos los capítulos de The Nurse Who Ruined My Life...And My Heart: Capítulo 171 - Capítulo 180

"Adrian, promise me one thing. Kapag natapos ang lahat ng ito... kapag wala na ang mga problema... hinding-hindi mo na muling itataya ang buhay mo nang hindi ako kasama. Because if you die... I'm going with you. Are we clear on that?"Narinig ko ang boses ni Stefanie na tila isang sumpa at pangako na bumaon sa kailaliman ng natitirang malay ko. Ang higpit ng hawak niya sa kamay ko ay sapat na para gisingin ang bawat selula sa katawan ko na gusto nang sumuko. Sa gitna ng ICU... sa ilalim ng malamig na liwanag ng mga monitor na kanina lang ay nag-aagaw buhay... doon ko naramdaman ang muling pag-init ng dugo ko. Hindi na ito dahil sa lagnat o impeksyon mula sa mga sugat ko. Ito ay dahil sa purong galit. Galit na hinaluan ng isang obsessive na pangangailangang protektahan ang babaeng ito na handang sumama sa akin hanggang sa kabilang buhay."I am clear... Stefanie. Hinding-hindi ka aalis sa tabi ko... dahil hinding-hindi ko na hahayaang may lumapit sa iyong kahit na anong panganib," pilit

"Stefanie, bakit mo tinitingnan ang machine nang ganyan? What’s happening? Bakit nagiging pula ang security light... at bakit biglang nag-lock ang pinto mula sa labas?!"Ramdam ko ang biglang pagbawi ng lakas sa boses ko habang pilit kong iniaangat ang katawan ko mula sa pagkakahiga. Ang hapdi sa dibdib ko ay tila sinasaksak ng kutsilyo pero mas masakit ang kaba na nakikita ko sa mga mata ni Stefanie. Ang monitor na kanina ay maayos ang tunog ay biglang naglabas ng mabilis at nakakarinding beep. Hindi iyon ang normal na tibok ng puso ko. Alam ko ang laro ng kapatid ko. He’s not just attacking my body... he’s hacking the very system that’s keeping me monitored."Adrian, huwag kang gagalaw! Marcus! Marcus, buksan mo ang pinto!" sigaw ni Stefanie habang tumatakbo siya sa pintuan at pilit na pini-piga ang handle nito.Wala kaming narinig na sagot mula sa labas. Ang dating maingay na hallway ng VIP wing ay tila nilamon ng kung anong kakaibang enerhiya. Walang yabag ng mga guards. Walang bo

"Adrian, sigurado ka ba talaga? Desperado na si Bianca... and she’s not alone anymore. Wala na siyang pakialam kung anong mangyari... and we have everything to lose... including our lives."Nararamdaman ko ang panginginig ng boses ni Stefanie habang nakakapit siya sa braso ko... ang mga daliri niya ay tila ibinabaon niya sa balat ko para pigilan ako sa pagtayo. Pero wala na akong nararamdamang sakit mula sa mga bagong tahi sa dibdib ko. Ang tanging nararamdaman ko ay ang naglalagablab na galit na humahalo sa dumadaloy na adrenaline sa sistema ko. Hindi sapat ang salitang 'desperado' para ilarawan ang gagawin ko sa oras na makaharap ko ang babaeng iyon. Bianca dared to touch the only person that keeps Stefanie’s world together. She dared to use a defenseless woman as a pawn."Stefanie... listen to me very carefully," mahinahon pero mariin kong sabi habang hinaharap ko siya nang buong-buo... hinawakan ko ang magkabilang pisngi niya para ituon ang atensyon niya sa akin. "I failed you onc

"Lola, please tell me this is a joke. What is Project Phoenix? Bakit may mga pangalan natin dyan? Bakit may pirma ang nanay ni Stefanie sa mga dokumentong ito mula twenty years ago... and what does it have to do with Stefanie's father?!" Ramdam ko ang mabilis na pagdaloy ng kaba sa aking dibdib habang nakatitig ako sa mga papeles na hawak ni Lola Beatriz. Ang hangin sa loob ng kwarto ay biglang bumigat. Si Stefanie ay nakatayo sa tabi ko, ang kanyang mukha ay kasing puti ng papel, bakas ang matinding kalituhan. Ang akala naming simula ng kapayapaan matapos ang gulo sa hardin ay tila isang malaking ilusyon lamang. Isang panibagong bagyo ang namumuo, at sa pagkakataong ito, hindi lang ito tungkol sa shares o sa posisyon ko sa Zubiri International Airlines. Ito ay tungkol sa pundasyon ng aming pagsasama. "Maupo kayo, Adrian... Stefanie. Alam kong mahirap itong intindihin, pero kailangan niyo itong malaman bago pa ito gamitin ng kapatid mo laban sa atin," mahinang sabi ni Lola habang d

"You think you won because you have the key? Go ahead, open the Project Phoenix final folder, Adrian. Look at the date of the last entry. Look at the name of the doctor who signed Stefanie’s father’s death certificate... and then tell me if you can still look your wife in the eye without feeling like a murderer!"Ang boses ng hayop na iyon ay tila paulit-ulit na humahagupit sa pandinig ko habang hinihila siya ng mga pulis palabas ng lobby. Ramdam ko ang panlalamig ng buong katawan ko. Isang uri ng ginaw na hindi kayang tapatan ng aircon dito sa executive floor. Ang mga salitang binitawan niya ay hindi lang basta pananakot... it was a venomous seed planted in a soil already fertile with secrets and blood. Hindi ko magawang lumingon kay Stefanie. Alam ko na ang mga mata niya ngayon ay puno ng bagong tanong, bagong takot, at bagong sugat na akala ko ay unti-unti na naming nagagamot."Adrian... ano ang ibig niyang sabihin?" ang boses ni Stefanie ay mahina, gumaralgal, at tila ba isang hib