All Chapters of MR.CEO and ME: Chapter 131 - Chapter 140

THIRD PERSON: Tahimik ang loob ng isang exclusive conference room sa pinakamagandang ospital sa lungsod.Hindi ito pangkaraniwang meeting. Ang mga nakaupo sa mesa ay mga kilalang doktor, mga espesyalista sa operasyon, internal medicine, at critical care. Halatang sanay sa mga kasong life and death.Ngunit sa harap nila, hindi simpleng tao ang kausap nila.Si Doña Celstine Villaruel Lim.Nakaupo siya nang diretso, elegante ang postura, ngunit ramdam ang bigat ng kanyang awtoridad. Isang simpleng galaw lamang ng kamay at ang marahang paglagitik ng kanyang mga kuko sa ibabaw ng mesa ay sapat na para patahimikin ang buong silid.“I want things to be very clear.” malamig pero matatag ang boses niya. “Si Aling Carmen ay hindi basta pasyente.”Nagkatinginan ang mga doktor.“Doc, pwede ba siyang ilipat sa mas kumpletong facility? Gusto ko ng full equipment, complete surgical support, ICU readiness, lahat.”Isang doktor ang nagsalita, ngunit maingat.“Doña Celstine, feasible po ito, pero kai

THIRD PERSON:Pagdating nina Felix at Dominic sa ospital, agad nilang tinungo ang labas ng Emergency Room, yung hanay ng upuan kung saan naghihintay ang mga bantay ng pasyente.Doon niya natagpuan si Mira, basang-basa, nanginginig sa lamig, at halos ubos na ubos, parang anumang oras ay bibigay na, habang katabi si Aling Marlyn na marahang hinihimas ang likod nito, pilit siyang pinapakalma.“Si-Sir Dominic…” ngatal na tawag nito, pilit pang tumatayo kahit halatang nanghihina.“Anong—”Hindi na niya natuloy ang sasabihin.Mabilis na lumapit si Dominic,at hinubad ang suot niyang business coat at agad itong ipinasuot kay Mira.“Naabutan po kasi ako ng ulan sa labas…” mahina nitong paliwanag.Nanatiling tahimik lang si Dominic.Pero sa paraan ng pagtingin niya mabigat at puno ng hindi masabing galit at awa. Galit sa nangyayaring pilit sinisira ng publiko kay Mira. At awa, dahil alam niyang kahit gaano katatag si Mira, may mga laban na hindi kayang harapin nang mag-isa… at ngayon, kitang-k

MIRA'S POV:Nagtagpo ang mga mata namin ni Dominic.Tahimik walang nag salita.Pero parang ang daming gustong sabihin ng bawat titig naming dalawa.Hindi ko alam kung gaano katagal kaming ganoon, nakatingin lang sa isa’t isa, pero sa mga sandaling iyon, parang huminto ang mundo ko.Parang siya lang ang nakikita ko.At sa mga mata niya, parang may sagot sa lahat ng sakit na pilit kong kinakaya.“Dominic…” mahina kong tawag.Naputol ang sandaling katahimikan namin dalawa at napapitlag ako.“Ehemm!!” Si Sir Julius.Nakatayo sa may beranda nakataas pa ang kilay nito dating awrahan nto sa akin sa trabaho.“Sir Dominic, kasama niyo kami… baka nalilimutan niyo lang,” sabi niya, may pagkamataray pero hindi maitatago ang bahagyang pag-aalala nang makita niya akong halatang galing sa iyak.Napatingin ako sa likuran niya.Hindi lang pala silang dalawa kundi kasama din sina Joy, Lisa, Kuya Rod, Felix, at Marites.May mga bitbit na kung anu-ano.Mga kahon.Mga paper bags.Pizza.At kung ano-ano pa

THIRD PERSON'Pagbukas ng pinto, agad silang sinalubong ng sunod-sunod na ilaw ng camera.Mga bulungan.Mga tanong na sabay-sabay.“Mira! Totoo ba—”“Sir Dominic, ano ang relasyon n’yong dalawa”“Totoo ba Mira Santos na kumapit ka lang sa patalim?”"Totoo bang isa ka nga gold digger.Mga tanong na tila tumatarak sa pagkatao ni Mira ang bumabagabag sa kanya, dahilan upang lalo niyang higpitan ang kapit kay Dominic, parang nais na niyang magtago sa likod nito.Pero bago pa lumala ang ingay biglang tumigil si Dominic.Hindi niya binitawan ang kamay ni Mira.Sa halip mas hinigpitan pa niya.Isang senyales.Na hindi siya uurong.Dahan-dahan siyang humarap sa lahat.Kalmado ngunit matalim ang tingin at ramdam ang bigat ng presensya niya.“Enough.”Isang salita lang, pero sapat na para tumahimik ang buong silid.“Since all of you are already here,” diretsong sabi niya, malinaw ang bawat bigkas, “I’ll say this once, so listen carefully.”Bahagya niyang hinila si Mira na pilit tinatago ang sar

THIRD PERSON:Mas lalong sumikip ang hangin sa loob ng hotel. Sa halip na humupa, tila lalo pang nagliyab ang tensyon sa bawat salitang binitawan nina Joy, Rod, Lisa, at Marites.Si Joy ang unang bumasag sa katahimikan, mariin ang boses ngunit halatang pinipigil pa ang pagputok ng galit.“Huwag na nating patagalin ‘to,” sabi niya, nakatitig pa rin sa screen. “Kung alam nating may kasalanan si Monica, hindi pwedeng tayo-tayo lang ang magtitimpi.”Napatingin si Lisa sa kanya at sunod na tumango nang mabilis.“Tama. Hindi na ito simpleng gulo. May buhay nang nadamay dahil sa kanya nasa panganib si Aling Carmen,” mariin niyang sabi. “Hindi na puwedeng manahimik lang tayo at manood.”Si Rod naman, na kanina pa tahimik na nakikinig, ay napakuyom ang panga bago nagsalita.“Kung talagang kailangan niyang managot… tutulungan natin si Sir Dominic at Mira,” mariin at seryoso niyang saad.Sandaling bumalot ang mabigat na katahimikan.”Hindi na siya pwedeng magpatuloy na ganyan." biglang sabi nama