The Billionaire’s Rebound のすべてのチャプター: チャプター 91 - チャプター 100

Nyx's Point of View UNTI-UNTI kong iminulat ang aking mga mata, pilit pinakikiramdaman kung nasaan ako. When I finally peeled my eyes open, everything felt unfamiliar but I was sure this wasn't the hospital. Where am I? Bumangon ako ng daghan-dahan dahil parang binibiyak ang aking ulo. Iginiya ko ang aking tingin sa paligid. Walang masyadong gamit, mukhang bago pa ang kwarto. Then my eyes stopped at a familiar figure beside me. Hindi ako pwedeng magkamali. Si Maverick ito. Kilalang-kilala ko ang bulto niya, mula sa kanyang katawan at postura. Nakaupo siya sa tabi ko, nakasubsob ang ulo sa gilid ng kama, mukhang pagod na pagod kaya nakatulog na lang doon. Anong ginagawa niya rito? At... bakit rin ako nandito? Pilit kong inaalala kung anong nangyari bago naging blangko ang lahat, pero wala. Wala kahit anong sumagi sa isip ko. Kundi kami lang ni Nixi

Nyx's Point of View BLANGKO ang isip ko habang naglalakad sa loob ng mall. Hindi ko na halos maintindihan ang mga sinasabi ni Vanessa at ng assistant ko habang dinidiscuss nila kung ano ang mga hindi masyadong mabenta sa market at kung anong mga produkto ang tumaas ang sales sa iba't ibang department. Pero kahit anong pilit kong makinig, iba ang kumakapit sa isip ko. Hindi ko maalis sa isip ko ang tingin ni Maverick sa akin—iyong mga mata niyang parang puno ng awa, o baka guilt. Parang gusto niyang makaalis doon pero wala siyang magawa. Kinagat ko nang mariin ang aking pang-ibabang labi, halos malasahan ko ang dugo. Napaigik ako nang bahagya. Tumigil sila at napatingin sa akin kaya napilitan akong ngumiti. "I'm sorry, something urgent came up." Pagkatapos ay nilingon ko si Vanessa, seryoso ang mukha ko. "Report everything you gather here today while I'm not around. Pero ako na ang hahawak sa department ni Genevieve bukas."

Nyx's Point of ViewPAGDATING namin sa bahay, agad kaming sinalubong ng dalawang bata. Nagmano si ABC sa amin ni Liam, habang si Nathaniel naman ay humalik sa aking pisngi—pero agad ding dumikit sa kanyang Tito Liam, parang hindi na ako kilala.Nagmano rin kami kay Nanay Alejandra nang lumabas siya mula sa kusina."Mabuti at naisipan mong pumunta dito, Liam," ani Nanay Alejandra habang inilalapag ni Maricel sa mesa ang mga pagkaing niluto niya—puto at bibingka, may kasamang juice pa.Don't get me wrong. Palagi kong ipinagbabawal kay Nanay Alejandra na magtrabaho sa bahay, pero matigas ang ulo niya. Gusto niyang laging may ginagawa, baka raw maburyong ang utak niya at mabaliw siya kapag puro upo lang ang ginagawa. "Iyang si Natnat kasi, laging bukambibig kung kailan ka pupunta dito," ani Nanay habang ngumiti kay Nathaniel."Pasensiya na po, masyado lang pong busy. Ang daming pinapagawa ng mga pamilya ko," tugon ni Liam, kalmado a

Nyx's Point of ViewPINILIT kong magmukhang pormal habang kaharap ngayon si Maverick—habang si Crystal naman ay panay ang panlalandi sa kanya. At si Maverick? Aba, hinahayaan lang ang babae na para bang wala lang.I should call Nixie. Or maybe take a photo of them as evidence.Pero bakit ko nga ba iyon poproblemahin? Hindi naman ito love story ko, hindi rin ako parte ng pelikula nila. Kaya dapat, wala akong pakialam.Tahimik lang ako. Si Crystal ang nagbibigay ng lahat ng ingay sa opisina habang si Maverick ay abala sa mga papel na halos gusto ko nang punitin sa inis kanina.I cleared my throat. "Where is the head engineer of this project? I need to talk to him to discuss this failure you're talking about."Diretsong sabi ko iyon—gusto kong matapos agad ang usapan. Ayokong makipagtagisan ng tingin kay Maverick dahil baka hindi ko mapigilan ang sarili kong dukutin ang mga mata niya.Nag-angat siya ng tingin sa akin, seryoso. T

Nyx's Point of View HINDI mawala sa isip ko ang sinabi ni Liam sa akin kaninang umaga. Ni halos hindi ako nakatulog kagabi kaya ngayon ay may eyebags ako—tinakpan ko na lang iyon ng concealer. His words kept echoing in my head, especially now that I'm heading to Corazon Street—kung saan naroon si Maverick. Hindi naman pwedeng wala siya dahil siya ang head engineer doon. I waited for him to call or text me to say he was done, pero alas-nuwebe na at wala pa rin akong natatanggap na mensahe. Kaya wala akong choice kundi puntahan siya roon kahit ayoko. Kahit Sabado ngayon ay pumasok pa rin ako para lang dito. Wala naman akong magagawa—trabaho muna bago reklamo. I was supposed to spend my weekend with my family, pero kailangan kong kumilos. After all, this is still for the company. Habang nasa byahe ay iniisip ko ang mukha ni Nathaniel na gustong-gusto mag swimming. Kaya naman kailanhan ko pang bumawi mamayang hap