Lahat ng Kabanata ng My Daughter's Doctor is my Ex Lover: Kabanata 131 - Kabanata 140

Chapter 132Nagngitngit si Director Shane at mariing tinitigan ang mukha ni Naomi. Kinamumuhian niya si Naomi at mas lalong kinamumuhian ang likas nitong talento. Lumaki siya sa maayos na pamilya, nag-aral pa sa Royal College of Design sa ibang bansa, ngunit bakit tila laging may kulang sa mga disenyo niya? Bakit ang isang karaniwang tulad ni Naomi ay kayang lumikha ng mga disenyo na hindi niya maabot?Minsan, napulot niya ang itinapong draft ni Naomi at ipinakita iyon kay Ashley Lagdameo. Lubos na nasiyahan si Ashley kaya paulit-ulit pa itong nagpuri. Kahit sa mas maliliit na brand, kahit pa siya ang design director ng LM, palaging tinatanggihan ang mga proposal niya.Maging si President Charles ay iniisip lamang na nandito siya sa LM para alagaan ang kalusugan at magpalipas-oras na ni minsan ay hindi inisip na kaya niyang magdisenyo ng tunay na kahanga-hanga.Ang problema kasi masyadong mahusay si Naomi.“Naomi,” malamig na sabi ni Director Shane, “alam mo bang pinsan ko si Charles?

Chapter 134“C-Cormac… please…” bigkas ni Naomi habang marahan siyang nakikiusap. “Dahan-dahan lang…”Bawat halik nito ay parang hinihila siya palalim, tila nalulunod sa init. Napakunot ang noo niya, bahagyang umusad ang dila para makaiwas at huminga.Sa wakas ay bumitaw si Cormac at agad tinakpan ni Naomi ang mga labi niya, habol hininga.Marahan siyang inangat ni Cormac at pinaupo sa lababo. Tahimik niya itong tinitigan habang bahagyang umiiling ang babae, tila inaayos ang sarili.“Huwag mo nang hayaang halikan ka ng iba,” mababa at seryoso nitonh sabi. “Kahit pa ng asawa mo.”“You kissed me too hard,” mahinang singhal ni Naomi habang dinadampian ang mga labi niya ng dila. Tinitigan siya ni Cormac kaya napabuntong hininga siya. “Okay…”Bahagyang yumuko si Cormac. Isinandal niya ang isang kamay sa lababo, saka marahang hinawakan ang baba ni Naomi gamit ang isang kamay, iniangat iyon upang magtagpo ang mga tingin nila.“Buksan mo nga bibig mo,” bulong ni Cormac.Bahagyang nag-atubili

Chapter 136“Cormac…” mahinang tawag ni Naomi. Bahagyang nanginginig ang boses niya, parang natatakot sa sarili niyang sasabihin.“Hindi mo ba nararamdaman na… mali ang relasyon natin?”Nakahilig siya sa dibdib ng lalaki, pero ang mga mata niya ay nakatitig sa kisame. Hindi siya mapakali.“Sa mundo mo,” dugtong niya, halos pabulong, “parang hindi ako dapat nandoon.”Saglit na tumahimik si Cormac. Ramdam ni Naomi ang pag-angat at pagbagsak ng dibdib nito, parang nag-iisip kung paano sasagot—o kung sasagot ba.Bahagyang ngumiti si Cormac, saka niya hinaplos ang buhok ni Naomi.“I don’t care about my status,” sabi niya sa mahinang tono. “I only care about you. About us.”Dumampi ang hininga niya sa leeg ni Naomi. Yumuko siya at marahang hinalikan iyon—hindi minamadali, parang pinipilit pahupain ang kaba niya.Napapikit si Naomi sandali. Pero kahit anong lambing, hindi pa rin nawawala ang bigat sa dibdib niya.“Hindi pa rin tama ang namamagitan sa at—”“Naomi,” putol ni Cormac, bahagyang

Chapter 138Kinagabihan, tahimik na nanonood ng TV si Naomi kasama ang kanyang lola sa loob ng sala. Mahina lang ang volume parang ayaw nilang gambalain ang katahimikan ng bahay.Biglang may narinig silang ingay mula sa labas. Tunog ng gate na bumukas, yabag ng paa, at mahinang usapan.Napalingon si Lola Laida.“Parang dumating na ang tiyuhin at tiyahin mo,” sabi nito, parang normal lang na pangyayari.Ngunit agad na kumunot ang noo ni Naomi.Bago pa siya umuwi, malinaw niyang sinabi sa lola na huwag ipaalam sa kahit kanino na naroon siya. Ayaw niya ng gulo. Ayaw niyang muling buksan ang mga sugat na pilit na niyang tinakpan sa loob ng pitong taon.Hindi niya nakakalimutan.Kung hindi siya itinulak ng tiyahin niya noon, hindi sana nangyari ang aksidente.Hindi sana nawala ang isa pa niyang anak.Sa loob ng pitong taon, halos hindi niya nakita ang tiyuhin at tiyahin niya. At sa loob din ng pitong taon, unti-unti niyang natutunan na ang pamilya, minsan, ay hindi dugo—kundi kung sino ang

Chapter 140Sa mansion ng mga Lagdameo ay kumpleto silang lahat sa isang year end dinner party. Tahimik lang si Cormac sa kinauupuan niya. Nakikinig, nakamasid pero ang isip niya, wala roon.Sa dulo ng mesa, naroon ang lolo niya si Frank Lagdameo na dating heneral. Ngayong taon, siyamnapu’t tatlong taong gulang na.Mahina na ang katawan ng bahagyang nakayuko, umaasa sa tungkod. Pero kahit ganoon, hindi nawawala ang dignidad. Isang tingin lang niya, sapat na para tumahimik ang buong hapag.Matapos ang hapunan, may mga dumating na bisita—mga dating tauhan ng lolo niya, kasama ang kani-kanilang pamilya. May isang dalagang kakauwi lang mula abroad.“Cormac, long time no see.”Napatingin si Cormac. Hindi niya ito agad nakilala.Pero ang paraan ng pagtawag ay malambing, may halong landi at sapat para kilabutan siya.Parang… mali.Napangiti siya nang bahagya, pero sa loob-loob niya, may pumasok agad na isang pangalan.Kung si Naomi ang tumawag sa akin ng gano’n… Iba siguro ang pakiramdam.Ta