All Chapters of Too Late To Regret, Mr. Billionaire: Chapter 211 - Chapter 220

TULUYAN nang nawalan ng kontrol si Irene nang mga sandaling iyon.Halos mabasag ang buong silid sa lakas ng kanyang sigaw habang paulit-ulit niyang hinahampas ang bakal na pinto. Magulo ang buhok niya, namumula ang mga mata, at wala nang natitirang dignidad sa paraan ng kanyang pag-iyak.Ngunit nanatiling walang emosyon ang mukha ni Caden. Tahimik lang siyang nakatingin dito, malamig at walang awa ang mga mata.“I’m sorry, pero dito ka muna mag-stay,” ani Caden na walang kahit anong awa sa boses. “I might come see you,” dagdag niya habang walang ekspresyong tumitingin dito, “when I’m in a better mood.”Pagkatapos sabihin iyon, direkta niyang hinawakan ang kamay ni Talia at walang lingon na tumalikod.At kasabay ng desperadong sigaw ni Irene, marahas na nagsara ang mabigat na gate ng detention room.---SAMANTALA, sa isang mamahaling villa sa Grey Wharf, hindi mapakali si Bea. Dalawang araw na siyang hindi pinapalabas ng bahay. At sa loob ng dalawang araw na iyon, hindi rin nagpakita s

HINDI iyon isang marahan o mapagmahal na halik. Parang sapilitang pag-agaw iyon na puno ng desperasyon at takot.Biglang nanigas ang buong katawan ni Caden. Sinubukan niyang ilihis ang mukha upang umiwas, ngunit mahigpit na hawak ni Talia ang kanyang panga. Halos hindi siya makagalaw.At sa sumunod na sandali, pilit na ibinuka ni Talia ang nakasarang labi nito. Mainit na likido ang unti-unting dumaloy sa loob ng bibig ni Caden.Nanlaki ang kanyang mga mata. Nalasahan niya iyon. Dugo iyon. Dugo ni Talia. Magkahalo ang matamis na amoy nito sa metallic scent ng sariwang dugo. At sa mismong sandaling iyon, parang may mabigat na martilyong paulit-ulit na humahampas sa dibdib niya.Sobrang sakit. Parang dudurugin ang puso niya anumang oras.nNgunit dahil sa paghina ng katawan at sa tuloy-tuloy na pagpasok ng dugo sa kanyang bibig, wala siyang nagawa kundi lunukin iyon.Tahimik namang tumalikod si Lyndon at mabilis na lumabas ng silid. Pagdating niya sa labas ng pinto, agad siyang napaupo hab

PAGPASOK ni Talia sa main villa ay agad siyang natigilan. Halos wala na ang dating ayos ng malawak na hall. Tinanggal ang karamihan sa mga kasangkapan at pinalitan ng elegante at romantikong dekorasyon. Magkahalong puti at blush pink ang bumalot sa buong lugar habang nakasabit sa bawat gilid ang mahahabang tela na marahang sumasayaw kasabay ng malamig na hangin mula sa air vents.Punong-puno rin ng sariwang lilies at rosas ang paligid. Kumalat sa buong hall ang banayad ngunit mamahaling amoy ng mga bulaklak. Maging ang spiral staircase ay binalutan ng floral garlands at maliliit na ilaw.Tahimik din na tumutugtog sa background ang isang piano piece ng paborito niyang tugtog.Bahagyang natigilan si Talia habang dahan-dahang umiikot ang tingin sa paligid. Sa ilalim ng soft pink lighting, pakiramdam niya ay parang hindi villa ang pinasukan niya kundi isang fairytale set.Sa gitna ng hall ay naroon ang mahabang dining table na natatakpan ng eleganteng tablecloth. May mga silver candle hol

KINABUKASAN ay halos tanghali na nang magising si Caden.Mabigat ang ulo niya at tila lutang ang buong isip niya. Marahan siyang napakurap habang pilit iminumulat ang mga mata, ngunit agad na nagsalubong ang mga kilay niya dahil napakadilim. Wala siyang makita kahit ano.Unti-unting nanlamig ang buong katawan ni Caden at naging mabilis na bumigat ang paghinga niya. Pilit siyang tumingin sa paligid ngunit puro dilim lamang ang bumabalot sa paningin niya.“Lyndon,” mahina ngunit mariing tawag niya.Agad namang bumukas ang pinto ng silid at mabilis na pumasok si Lyndon habang may hawak na tray ng mainit na sabaw pampahulas.“Sir?” mabilis nitong tugon.Bahagyang napahawak si Caden sa sentido bago mariing napapikit.“I can’t see,” mababa nitong saad.Biglang natigilan si Lyndon matapos marinig iyon. Agad itong namutla habang mabilis na inilapag ang tray sa mesa.“I-I’ll call Doctor Nova right away!” taranta nitong saad.“No need.”Mahigpit na napahawak si Caden sa tulay ng ilong niya haba

“CAN you stay here tonight?” dugtong pa nito. “As long as you’re beside me... okay na ako.”Oo, takot si Caden. Takot itong baka tuluyan na siyang mawala habang natutulog. Kaya sa mga sandaling iyon, wala itong ibang gusto kundi manatili si Talia sa tabi niya.Tahimik na hinaplos ni Talia ang kamay ng lalaki bago niya muling tinulungang alisin ang suot nitong coat. Pagkatapos noon ay marahan niya itong tinakpan ng manipis na kumot.Sa huli ay dahan-dahan din siyang humiga sa tabi nito nang hindi nagpapalit ng damit. Sa labas ng villa ay maririnig ang malalakas na hampas ng malamig na hangin at pagaspas ng mga dahon mula sa hardin.Mainit ang temperature ng silid, ngunit tila hindi pa rin maalis ang ginaw na bumabalot sa buong gabi.Ilang segundo lamang ang lumipas ay marahang humarap si Caden sa direksiyon niya. Pagkatapos ay awtomatikong iniabot nito ang braso at hinila si Talia palapit sa dibdib nito.“Talia...” mahina nitong bulong.Bahagyang nanikip ang dibdib ni Talia habang mahi