Lahat ng Kabanata ng The Billionaire Doctor’s Hidden Marriage (RATED 18+): Kabanata 101 - Kabanata 110

Magkaharap ang dalawang matanda sa mesa ng chess, kapwa halatang beterano at tunay na nahuhumaling sa laro. Maaga pa lamang ay nandoon na sila, at matapos itaboy si Cassie, halos sampung minuto silang hindi gumalaw, para bang ang buong mundo nila ay umiikot lamang sa itim at puting mga piyesa sa harap nila.Nakatayo si Cassie sa di kalayuan. Ilang beses na niyang gustong lumapit at magtanong, ngunit alam niyang kapag nainis ang dalawang matanda, tuluyan nang mawawala ang pagkakataon niyang makakuha ng kahit kaunting impormasyon.Napalingon siya kay Calix na nasa tabi niya. Tahimik lamang itong nakamasid sa chessboard, malalim ang tingin, para bang may sariling mundo. Wala siyang sinasabi, ngunit ramdam ni Cassie na may binabalak ito.Biglang nagsalita ang isang matanda, buong yabang.“Linario, kapag nabasag mo ang chess formation ko ngayon, titigil na ako sa paglalaro ng chess!”“Ikaw ang nagsabi niyan ah!” biglang naging masigla si Linario. “Matagal ka nang dapat tumigil, ako ang tuna

“Pangalawa,” mahinahong dagdag ni Cassie, “kung ako ang may-akda at nakapunta na ako rito, at talagang nagustuhan ko ang lugar, tiyak na isusulat ko iyon. Hindi ko rin makakalimutan ang mga pagkaing natikman ko, at siguradong ilalagay ko rin ang mga iyon sa paborito kong libro. Kaya kalahati lang ng hula mo ang tama.”Napansin niyang nakikinig si Carlo nang buong-buo, halos kapareho ng ekspresyon ng ama nito noong unang beses niyang mahumaling sa librong iyon.Sa tuwing may natitikman silang bagong pagkain o may nakikitang kakaibang tanawin, palagi nitong naaalala ang libro at may nasasabi tungkol dito.Bakit ba ganoon kalakas ang hatak ng aklat na iyon?Pagkatapos kumain at magpahinga, bumalik ang tatlo sa hotel. Maaga silang natulog upang makapaghanda sa maagang pag-alis pabalik sa Manila kinabukasan.……Sa isang lumang bahay ng magsasaka, nagkalat sa sahig ang mga tuyong sanga at damo. Paminsan-minsa’y may naririnig na huni ng mga insekto, nagbibigay ng kakaibang lamig at paninikip

Umingay ang isip ni Sonya, tila may kulog na paulit-ulit na bumabayo sa loob ng kanyang ulo. Hindi siya makapag-isip nang maayos habang nakatayo sa harap ng front desk, ramdam ang biglang panlalamig ng kanyang mga palad.“Ma’am,” malamig na wika ng receptionist habang sinusuri siya mula ulo hanggang paa, “sa accent n’yo pa lang at sa suot n’yo… mukhang hindi kayo taga-rito. At sa itsura n’yo, hindi n’yo yata kayang mag-stay sa hotel na may minimum na dalawang libo kada araw. Hindi ba kayo nagsisinungaling?” Sandaling tumigil ito bago idinagdag, “Hindi pa po bayad ang kwarto n’yo. Aabot na ‘yan ng apat hanggang limang libo. May pambayad po ba kayo?”Napasinghap si Sonya, na para bang biglang naubusan ng hangin. “Tawagan n’yo ulit!” mariin niyang sabi, pilit hinahawakan ang huling hibla ng pag-asa. “Hindi ako naniniwalang empty number ‘yon.”Muli itong tinawagan ng front desk, ngunit pareho pa rin ang sagot. Ngayon, mas matigas na ang tono ng kausap. “Ma’am, naiintindihan ko kung pakira

Hindi na nag-aksaya pa ng oras si Cassie sa pagtatanong kung ano ang eksaktong nangyari. Tahimik siyang umikot, umakyat sa ikalawang palapag, at mabilis na nagpalit ng damit. Sa sobrang pagmamadali niya, nagising niya si Calix.“Ano’ng nangyari?” agad nitong tanong, ramdam ang kakaibang tensyon sa kilos niya.“Tumawag si Wayne May nangyari raw sa Auroran group. Kailangan kong pumunta roon ngayon,” sagot ni Cassie habang isinusuot pa ang huling piraso ng damit.Bumangon si Calix, inalis ang kumot, at mabilis ding nagbihis. “Sasama ako.”Umiling si Cassie at hinawakan ang braso niya. “Hindi na. May pasyente kang kailangang tingnan sa ospital. Ikaw ang pangunahing doktor doon. Importante ang operasyon kahapon, at mas lalo ang post-op observation. Huwag mong pabayaan ’yon dahil lang sa akin.”Hindi na niya hinintay pang makasagot si Calix. Tumalikod siya at tuluy-tuloy na lumabas ng silid, dala ang bigat ng kaba sa dibdib.Pagdating ni Cassie sa harap ng kumpanya, agad niyang napansin ang

Bahagyang nakaramdam ng hiya si Cassie. Para siyang asawang nahuling may ginawang mali ng sariling asawa. Mahina siyang suminghot, saka dahan-dahang lumapit kay Calix at pabulong na nagsalita, “I was just… beating him earlier.”Sa itsura ni Calix, para bang ang nakita niya ay hindi pananakit, kundi paghalik niya kay Axel.“I saw it,” sagot ni Calix, may bahid ng paninigas ang tono. Bahagya niyang itinaas ang mga mata at tumingin sa mga lobo na palutang-lutang pa sa ere. Kumaway siya at tinawag ang mga guwardiya. “Tanggalin n’yo lahat ’yan. Nakakasira sa imahe ng ospital. Kapag may nangyari ulit na ganyan, may bawas na ang sahod n’yo.”“Copy, Vice Dean!” mabilis na sagot ng dalawang guwardiya. Agad silang kumuha ng hagdan at nagsimulang maghanap ng paraan para pababain ang mga lobo.Nang tuluyang mawala ang mga lobo na may pangalan ni Cassie, saka lamang gumaan ang pakiramdam ni Calix. Mas naging maaliwalas din ang tingin niya kay Cassie, lalo na’t maamo ang kilos nito na parang umamin