Semua Bab Dumped My Ex-Husband, Claimed by the Top Boss: Bab 31 - Bab 40

Habang nagsasalita ang ginang ay nakatingin ang mga mata nito kay Nathan.Palaging naiisip ni Klara na bagay na bagay ang dalawa. Isang mahinhin at isang maginoo. Para sa kanya ay match made in heaven ang gano’n. Ngunit naramdaman ni Luna ang matalim at nanunuya na tingin na nakatuon sa kanya. Hindi niya iyon pinansin; itinaas niya ang ulo at ngumiti.“Naku, Ma’am Klaire, nagkakamali po kayo. In-explain ko na po sa kanila nang papunta kami rito.” Tumikhim siya at nagpatuloy, “Hindi na po ako nagpaplano makipag-annul sa asawa ko.”Pagkasabi niya nito, umiwas siya ng tingin, at aksidenteng nagtagpo ang mga mata nila… ang isang pares ng malalim at nagdidilim na mga mata ng kaharap niya. Matalakas kung makatingin ang lalaki, may bahid ng pagtatanong ang mga mata. Oo.Wala pa siyang balak aminin ang tungkol sa annulment habang naroroon siya.Napakurap si Klara sa gulat, saka mabilis na nagreklamo sa asawa. “Why didn’t you tell me about this, Eric? Umorder panama ako ng divorce cake!”“

Hindi lang ito ang nagulat.Maging sina Ralph at Migs ay nabigla rin.Mula nang pakasalan ni Ralph si Luna, bihira nang maglaan ng oras para sa mga kaibigan si Hunter. At simula nang magkagulo sila ni Luna, lalo pang naging madalang ang pagsasama-sama nila.Kung may isang bagay mang nanatili, iyon ang group chat nila.Nakasanayan na ng lahat na mag-post doon kapag may inuman o party. Ni hindi nga active doon si Hunter at bihira lang ito sumipot kapag niyayaya.Walang sinuman ang umaasang darating siya sa gabing ‘yon… ni walang pasabi.Mabilis na tumayo si Migs, nakangiti, sinusubukang ayusin ang sitwasyon. “Damn, Hunter! Himala’t nagkaroon ka ng oras para magpakita sa amin ngayon?”“It’s just along my way.” Tumango si Hunter, tumindig nang tuwid, at pumasok sa loob.Si Neil, ang lalaking nagsalita mula sa kabilang mesa ay sumunod naman kay Hunter. “Bro, pasensya na sa nasabi ko. Huwag mo masyadong dibdibin, ha?”Karamihan ng naroon ay umaasa lamang sa yaman at koneksyon ng kanilang mg

Bago pa siya nagpasya na pakasalan si Ralph noon, marami muna siyang tinanong.Sino nga ba ang totoong iniibig ni Ralph?Wala ni isang nagsabi sa kanya.Pati ang mga lalaking kakilala niya ay kaibigan din ni Ralph, at natural lang na wala ni isa sa kanila ang magtataksil sa lalaki.Wala siyang ibang mapagpilian noon, kaya tinawagan niya si Hunter.At ano lang ba ang sinabi nito?Bahagyang ibinaba ni Luna ang bintana ng sasakyan, hinayaan ang malamig na hanging panggabi na dumampi sa kanyang mukha upang luminaw ang kanyang isipan.Sa wakas, naalala niya ang mga salita nito.“Miss, ano ba kita? Bakit ko sasagutin ang mga tanong mo?”Agad niyang ibinaba ang tawag na ‘yon.Simula noon, ay nilagay na niya sa block list si Hunter. Paulit-ulit nitong pinamukha sa kanya na wala na silang ugnayan pa… na sa totoo lang, kahit kailan ay hindi naman sila nagkaroon ng ugnayan.Maya-maya pa, napuno na ng malamig na hangin ang loob ng kotse, halos wala nang pinagkaiba sa labas.“Mang Fabian, close th

Dahil malamig at madalas ang pag-ulan ay maraming nagkakasakit sa Maynila. Matapos ang tatlong sunod-sunod na araw ng konsultasyon, sa wakas ay kumonti na lang ang mga pasyenteng nagpapa-appointment para matingnan ni Luna. “Dr. Luna, salamat po! Palagi ninyo akong pinagbibigyan sa mga biglaang appointments ko.”Hapon na at wala siyang naka-schedule na regular consultation, kaya’t nagsasagawa siya ng acupuncture sa isang pasyente sa outpatient clinic. Habang tinutusok ang mga karayom, nagpasalamat ang babaeng nakahiga sa kama.Halos singkuwenta na ito, matagal nang pasyente ng clinic na may malalang sakit sa bato. Hindi rin maganda ang sitwasyon ng pamilya nito. Namatayan ng anak at tarantado ang asawa. Sa tuwing magpapagamot ang babae, kailangan nitong umalis bago pa sumikat ang araw, sumasakay ng dalawang bus at dalawang beses na lilipat ng train station para makapunta lamang sa clinic.Marahil dahil bilang doktor ay naging mapagmalakasakit siya, o baka personal niya na talagang ug

Isang tanong lamang, at alam ni Luna na papayag agad ang lalaki.Madalas itong magtanong nang kung anu-ano sa kanya nang wala lang, kaswal na pakikitungo kagaya nang pagtatanong nito sa nakakasalubong na kapitbahay. Ngunit ano pa man ang sagot niya ay hindi mahalaga para sa lalaki.Minsan naiisip ni Luna kung ito ba ang dahilan kung bakit tumagal ng tatlong taon ang kanilang kasal.Laging nagpapaalala si Ralph na uminom siya ng tubig kapag may monthly period siya. Kung naulanan naman siya, sasabihin lang nito na maligo na agad. Kung madapa siya, sasabihin lamang nito na mag-ingat siya sa susunod. Pero ni minsan ay hindi siya nito kinuhaan ng isang baso ng tubig, hindi siya inabutan ng payong, at hindi siya tinanong kung kailangan niyang magpatingin sa ospital.Lahat ng kabaitan nito ay pawang napakababaw lamang. Gaya ng inaasahan ni Luna, pumayag si Ralph at nagpaalala pa, “Okay, but remember to go home early.”“Sure.” Tumango lamang siya na parang masunuring bata.Kung umuwi man siy