บททั้งหมดของ Pregnant With My Ex-Uncle: บทที่ 21 - บทที่ 30

KENJIE TAYLOR Sinabihan ko na ang lahat ng mga kaibigan, business partners ko at mga ilang relatives kasama si Kyle sa aking event ngayon. Wala silang kaalam alam kung anong event ito. Basta ko na lang silang ininvite lahat. Hindi naman mahirap mag invite ng mga taong alam mo naman na bahagi na ng buhay mo. Inayos ko lang ang mga kailangan ko para sa events at tinawagan ko rin ang mga dapat tawagan para maging successful ang event na ito mamayang gabi. Pass 6 pm ng umalis ako ng bahay para magtungo sa hotel. Natawagan ko na rin si Mommy at alam na niya ang kanyang gagawin kay Carolina. Pagdating ko sa hotel naroon na si Kyle at ang bago nitong girlfriend. Hindi ko siya kilala at matandaan man lang. Pinakilala niya ito sa akin at sinabihan ko sila na maupo na sa kanilang table. Habang naghihintay ako sa pagdating ni Carolina. Inasikaso ko ang iba ko pang bisita. Naroon ang mga business partners ko. At mga relatives na rin namin na malapit sa puso ko. Lahat sila ay marahil na na

KENJIE TAYLOR Natapos na ang engagement party. Alam na ng lahat na ikakasal ako. Pero hindi pa rin kami naging ok nang pamangkin ko. Heto nga sumugod siya sa kumpanya.. "Lumabas ka dyan Uncle.. Sulutero ka." nagsisigaw ito sa labas ng gate ng kumpanya hindi siya pinapasok ng mga guard dahil lasing na lasing ito. "Sir nasa labas po ng TGE building si sir Kyle at nagwawala." ani ng aking secretary na si Cindy. "Hayaan niyo siya mag eskandalo kapag gumawa ng kakaiba. Ipadampot niyo sa pulis, wala akong panahon sa kanya." bilin ko. At ayoko siyang pagka abalahan dahil puro walang kakwenta kwenta lang naman ang mga pinagbibintang niya sa akin. "Ok sir noted. Thank you." sagot ni Cindy. Lumabas na ito at iniwan ako. Hindi ko gustong gawin kay Kyle ito kaso sumobra na siya. Binastos niya ako pati na ang mapapangasawa ko. Hindi ko ito tolerate ang ganya ugali na meron siya. At isa pa wala naman akong sinulot sa kanya. In the first place siya ang unang nanloko kay Carolina. Iw

Hindi kami nakapag honeymoon dahil buntis ako at natatakot kami parehas lalo na't nasa early stages pa ako ng pregnancy journey ko. Umalis kami ng simbahan at dinala niya ako sa building ng TGE. Hindi ko alam na may surpresa pala siya sa akin. Pagdating namin roon naglakad kami papasok ng elevator at pinindot nito ang pinaka taas na floor. Hindi ko alam kung anong gagawin namin at kung saan kami pupunta. Basta nagpatianod na lang ako sa kanya kung saan nga ba niya ako dadalhin. Nang makarating kami sa last floor. At nang bumukas ito hinawakan niya ang kamay ko. Nagtungo na kami sa labas ng floor at may hagdanan roon. Inalalayan niya ako sa pag akyat hanggang sa makarating kami ng roof top. Halos liparin na nga ang buhok ko sa lakas ng hangin. Nakita ko rin ang chopper ng mga Taylor. "S-Sasakay tayo dyan?" tanong ko at sa wakas nakapag salita na rin ako. Kanina kasi dedma lang ako. "Yes! Hindi ka naman siguro takot sumakay dyan?" Napalunok ako ng aking laway ng ilang ulit. "A

Nang matapos kaming kumain.. Inaya ko na siya na maglakad lakad sa dalampasigan para naman hindi siya mabored masyado. Hawak ko pa rin ang kanyang kamay at di ko binibitawan. Napansin ko kasi na may mga matang nakatingin sa asawa ko. Ayoko lang na may umaligid pa sa kanya. "Doon tayo hon?" tanong ko muna rito at baka may iba siyang gustong puntahan kasi. "Sige, saan ba tayo pupunta?" tanong nito sa akin. "Ikaw, saan mo ba gustong pumunta?" balik na tanong ko sa kanya. "Ikaw kung saan mo ko gustong dalhin. Wala naman problema sa akin hon. Hindi naman ako pamilyar sa lugar kaya ikaw na lang ang bahala." sagot nito sabay tingin sa akin. Hawak ko pa rin ang kamay niya at sabay kaming naglalakad na dalawa. "Hon, alam mo bang maganda naman ang Balesin. Pero alam mo mas gumanda ito." banat ko rito. Ewan ko kung tatalab sa kanya. "Bakit naman hon? Saang bahagi naman ito gumanda pa lalo." seryosong tanong nito. "Syempre I love the view because maganda ka hon." sagot ko.

Nagising na lang ako na parang may humahaplos na sa ulo ko. Alam ko naman na siya iyon kaya hindi ko siya pinapasin man lang. Ayoko na rin naman makipagtalo pa at pagod na rin ako. Kinabukasan nagising na lang ako sa bango ng aroma ng pagkain. Ayoko pang bumangon at inis na inis talaga ako sa kanya pero hindi ko rin mapigilan ang gutom ko lalo na't may baby sa loob ng sinapupunan ko. Ayokong maging selfish man lang kaya kahit masama ang loob ko sa asawa ko wala akong nagawa kundi bumangon. Nakita ko ang ngiti sa mukha nito. As if wala siyang ginawa kagabi sa akin na ikina badtrip ko. "Good Morning, hon breakfast is ready." yakag niya pero di ko siya pinansin at dumiretso ako sa comfort room. Bahala siya mag-isip dyan ng kung ano-ano kasalanan naman kasi niya iyon kung bakit ako nagalit sa kanya. Pero hinintay talaga niya ako lumabas at kahit anong suhol ang ginagawa. "You want a bread?" tanong niya pero dedma pa din ako sa kanya. Hinawakan ko ang akala ko di mainit pero n