Semua Bab Seducing My Scumbag Ex's Hot Father (SPG): Bab 1 - Bab 10

Marga’s POVTahimik ang buong bahay nang biglang tumunog ang cellphone ni Dr. Oliver Mendoza. Nakaupo ako sa sofa sa sala, may hawak na baso ng tubig, at tinitingnan siya habang inaabot ang cellphone sa lamesa. Nakasimangot agad siya nang makita kung sino ang tumatawag.“Dominic,” mahinang bulong niya bago niya sinagot ang tawag.Agad kong narinig ang boses ni Dom sa kabilang linya. Malakas, galit, at may halong pangungutya.“Dad, kailangan ko ng pera,” bulyaw ni Dom. “Ngayon na.”Umirap si Oliver at tumayo. “Kabibigay ko lang sa’yo last week, Dominic. Saan mo na naman dinala ‘yon?”“Hindi mo na kailangang alamin!” sigaw ni Dom. “May negosyo akong sinisimulan. Kung gusto mong magbago ako, suportahan mo naman ako kahit minsan.”“Negosyo? O sugal?” malamig na sagot ni Oliver. “Alam ko ang mga pinaggagagawa mo, Dominic. Baka gusto mong ipaliwanag kung bakit may nagpadala ng bill mula sa casino sa pangalan mo?”“Kasalanan ko ba kung gusto kong magtagumpay? At least sinusubukan ko!” balik

Marga’s POV Pagkatapos ng lahat ng nangyari, sinabihan ako ni Oliver na kailangan kong magpalit ng damit. Wala pa rin kasi akong sariling gamit sa bahay niya. Naiwan lahat sa apartment ko, at wala talaga akong balak bumalik doon—hindi pa ako handa. Baka maabutan ko na naman si Mama at si Dom, at baka hindi ko mapigilan ang sarili kong gumawa ng bagay na pagsisisihan ko.“Use these,” sabi ni Oliver habang inilalagay sa kama ang neatly folded na polo shirt at slacks. “Medyo malaki, pero at least comfortable.”Kinuha ko iyon at ngumiti nang bahagya. “Thanks, Doc. Don’t worry, ibabalik ko agad.”“Keep them for now,” sagot niya. “Baka kailanganin mo pa.”Tumingin ako sa kanya. “Hindi mo naman ako kailangang tulungan nang ganito. Nakakahiya na.”Umiling siya. “You’re staying under my roof. You’re my responsibility.”“Responsibility?” napangiti ako. “You make it sound like I’m a kid.”“Maybe because you act like one sometimes,” balik niya, pero kita sa mukha niyang may bahid ng ngiti.“Wow,

Marga’s POV Day off ko ngayon. Sa wakas, isang araw na walang kaso, walang trabaho, at walang stress mula sa presinto. Pero habang nakahiga ako sa kama, napaisip ako kung ano ang gagawin ko buong araw. May message agad sa group chat namin ng mga kaibigan ko.“G ka ba mamaya, Margz? Gala tayo. Hanap tayo ng foreigner para magkajowa ka na!”Napailing ako at natawa. Hindi ko feel. “Pass ako,” bulong ko sa sarili. Hindi ko sinabi sa kanila na mas gusto kong manatili sa bahay ni Oliver. Mas gusto kong gamitin ang araw na ‘to para ipagpatuloy ang plano ko. Kung gusto kong bumagsak siya sa akin, kailangan kong maging matiyaga. Kailangan kong akitin siya hanggang sa siya na mismo ang hindi makapagpigil.Bumangon ako at naghanap sa closet ng isusuot. Binuksan ko ang paper bags ng mga binili ko kahapon—mga dress na panghakot ng tingin. Kinuha ko ang kulay itim na bodycon dress na eksaktong yumayakap sa kurba ng katawan ko. Fit na fit. Perfect para mapansin ako ni Oliver.Habang nag-aayos ako

Marga’s POV Palabas na ako ng presinto nang makita ko si Mama na nakatayo sa labas, nagsisindi ng sigarilyo. Halatang matagal na siyang naghihintay. Napatingin siya sa akin, pero imbes na ngumiti, malamig ang tingin niya—parang wala lang kaming pinagsamahan. Agad akong umiwas ng tingin at dumiretso sa parking lot. Ayokong magsimula ng gulo, lalo na sa harap ng mga pulis. Pero narinig ko ang yabag niya sa likod ko. “Marga, teka lang!” sigaw niya. Napahinto ako pero hindi lumingon. “Ano na naman, Mama?” sabi ko nang hindi tumitingin. Lumapit siya at huminga ng malalim. “Mag-usap naman tayo nang maayos. Kailangan ko lang ng tulong.” “Anong klaseng tulong?” sagot ko, lumingon sa kaniya nang mariin. “Hindi ba sapat ‘yong mga ginawa mo? Naagaw mo na ang boyfriend ko, tapos ngayon gusto mo pa akong lapitan?” “Hindi mo naiintindihan, anak—” “'Wag mo akong tawaging anak,” sabat ko agad. “Wala kang karapatan.” Sandaling natahimik si Mama at saka siya ngumiti ng mapait. “Kahit anong sabi

Marga’s POV Pagkatapos ng mahabang araw sa presinto, gusto ko lang sanang magpahinga. Pero heto ako ngayon, nakaupo sa kama, nag-aayos ng sarili para sa isang lalaking halos ikabaliw ko sa bawat tingin—si Dr. Oliver Mendoza. Hindi ko na mabilang kung ilang beses ko na siyang pinagnasahan simula nang tumira ako sa bahay niya. At ngayong gabi, balak ko na namang magpapansin. Nag-ayos ako ng buhok, nagsuot ng manipis na silk robe na kulay itim. Tiningnan ko ang sarili ko sa salamin. Sakto lang—hindi bastusin, pero sapat para mapansin niya ako. Pero habang hinihintay ko siyang dumating, napansin kong bukas ang pinto ng silid niya. Napatingin ako roon. Hindi ko alam kung anong nagtulak sa akin, pero dahan-dahan akong lumapit. Pagbukas ko ng pinto, naamoy ko agad ang amoy ng pabango ni Oliver—malinis, parang amoy ng lalaking sanay sa disiplina. Tahimik ang loob ng kuwarto. Pagpasok ko, una kong napansin ang family picture sa ibabaw ng dresser. Si Oliver, si Dominic, at ang asawa niyang s