All Chapters of I slept with my Sister's Fiancé: Chapter 101 - Chapter 110

ELEAZAR’S POINT OF VIEW Two days later, I found myself standing in front of a building I never thought I’d willingly walk into. A hospital... for cancer patients. Walang ibang sinabi sa akin si Lorenzo, he just told me to come here and wait. At malalaman ko raw kung ano ang tinutukoy niya. Pero kahit hindi niya sabihin ay may ideya na ako, but I'm not sure about it yet. So I'm here to confirm it myself. Makalipas ang ilang minuto, nanatiling nakatayo sa harapan ng malaking ospital at nakapagdesisyon na rin akong humakbang papasok sa loob nito. Kalmado at walang pagmamadali sa aking galaw. Animo'y isang tao na may dadalawin lamang sa lugar. Then, the smell welcomed me... antiseptic and something faintly metallic beneath it. The kind of smell that clings to fear and fragile hope. Dumiretsyo ako sa waiting area. Kalmado akong umupo roon at inilabas ang cellphone ko. At kunwaring abala sa pagbabasa ng kung ano-ano, h'wag lang akong mapansin ng kahit sino. And ten minutes

ARIELLE'S POINT OF VIEW Makalipas ang mahigit isa at kalahating oras ay nakarating na ako sa address ng hotel na ibinigay sa akin ni Joana. Ka-batch ko sa college, bigla kasi kaming nagkita kahapon kaya nagkayayaan. Pinatay ko ang makita ng kotse matapos ko itong maiparada sa parking lot. Kinuha ko ang susi, at ang wallet na nasa loob ng compartment at inilagay iyon sa loob ng purse ko. Pagkatapos ay binuksan ko na ang pinto sa tabi ko at humakbang palabas ng kotse. Naglakad ako sa mahabang pathway.. at kaliwa't-kanan ang staff ng hotel na bumabati sa akin. "Good morning, din po..." nakangiti kong bati sa isang security guard na nagbukas ng pinto para sa akin. Humakbang ako papasok sa loob at agad kong nakita si Joana.. nakapwesto ito sa lamesa na hindi gano'n kalayo mula sa pintuan na pinasukan ko. Gustong-gusto ko sana itong tawagin, pero nahihiya ako dahil may ibang customer sa paligid at baka maka-istorbo pa ako. Kaya ang ginawa ko ay binilisan ko na lamang ang aking pa

ARIELLE'S POINT OF VIEW "Mommy.. is it true that I'm going to be a big sister?" excited na tanong ni Zayla, nanlaki pa ang mga matang nakatingin sa akin. Natawa ako. Inangat ang aking kamay at inilagay iyon sa kanyang ulo. "Yes baby," tipid kong sagot... at hindi ko na magawang dugtungan pa ang sinabi ko nang umalingawngaw ang malakas nitong sigaw sa buong kusina. "I'M GOING TO BE A BIG SISTER!!!" Iyon ang paulit-ulit niyang sigaw habang tumatakbo... patungo roon, patungo dito. Hanggang sa hindi nagtagal ay umakyat na siya sa ikalawang palapag, patungo sa kanyang kwarto. "What was that?" biglang sumulpot si Eleazar, magulo pa ang buhok nito at halatang bagong gising. "Wala... yung anak mo, naging hyper bigla ng sabihin kong magiging ate na siya," pag-kwento ko sa kanya. Malalim siyang bumuntong-hininga at napailing. "Akala ko kung ano na," mahinang aniya at nagsimulang lumakas papalapit sa akin. Bago siya tuluyang makarating sa tabi ko ay unti-unti akong tumalikod up

ELEAZAR'S POINT OF VIEW "Where is she?" bungad ko kay Mark, nang marating ko ang sala. Nasa kalagitnaan ako ng meeting nang biglang tumawag sa akin si Elias. Saying that Arielle, went to Raze's house and she saw him in his current state. "Nasa kwarto.. nandoon si Elias, pinapatahan kasi iyak nang iyak, halos ayaw tumigil.." pag-kwento nito, bakas ang pag-aalala sa boses. Tumango ako sa kanya at agad na tumakbo patungo sa ikalawang palapag. At nang nasa tapat na ako ng kwarto at ikinalma ko muna ang aking sarili. I breathe in and breathe out, and when I finally calm down.. I lifted my hand and slowly knocked on the door. "Can I come in?" I politely asked, I didn't hear any answer. But the door suddenly opened, and it was Eliwas who opened it for me. "How is she?" tanong ko, hindi siya sumagot at lumingon lamang sa loob. Sinundan ko ang kanyang tingin at agad kong nakita si Arielle, she was laying on the bed. And I could hear her small sobs, na animo'y pinipigila

RAZE MONTCLAIR'S POV Nakatayo ako sa may bintana ng sala, nakatingin sa labas. Nakapamulsa ang isang kamay ko habang ang isa naman ay mahigpit na nakahawak sa kurtina. Hindi ko alam kung ano ang hinihintay ko. Alam ko naman na darating si Arielle, pero hindi naman ako gano'n ka-excited na makita siya. Siguro ay gusto ko lang tumambay rito at pagmasdan ang mga punong kahoy at mga bulaklak sa harapan ng bahay. Narinig ko ang mahihinang yabag mula sa likuran ko. “Raze…” Mahina ang boses ni Mom. Marahan akong pumikit sandali bago tuluyang lumingon sa kanya. Nakatayo siya roon, hawak ang isang tasa ng tsaa. Ngunit hindi niya iyon iniinom. Kanina ko pa iyon nakita kahit noong nasa kusina pa kami. At hanggang ngayon ay hindi pa rin niya iniinom. “Anak…” muli niyang tawag, mas mahina ngayon. “Are you okay?” Isang tanong na ilang beses ko nang narinig. At ilang beses ko na ring hindi nasagot nang totoo. Ngunit ngayon… Ngayon ay iba na. Lumunok ako. “She already knows,” mahinahon