Chapter20ลาก่อน"ฮึก ฮื่อๆ ปล่อยสักที" เธอร้องไห้อ้อนวอน เมื่อคนบนร่างถาโถมแรงกายใส่เธอไม่หยุดหย่อน เธอไม่ได้มีความสุขเลยสักนิดที่ได้ร่วมรักกับเขา มันกลับมีแต่ความเจ็บปวดปึก!ปึก!ปึก!"อ๊ะ..อ๊าา..วศินครางออกมาอย่างเบาๆ ความเสียวซ่าน พลุ่งพล่านไปทั้งกาย เขาก้มลงงับยอดถันของเธอแรงอย่างหมั่นเคี้ยว"ฮึก!!ฮื่อๆ" เหมียวร้องไห้ออกมาไม่หยุดหย่อน ไม่ว่าเธอจะขอร้องอ้อนวอนยังไง เขากระทำราวกับเธอไม่ใช่คน วศินกระแทกความชายเป็นใส่เธอครั้งแล้วครั้งเล่า เอวสอบของเขารัวใส่เธออย่างบ้าคลั่ง'เขามันใจร้าย เมื่อเธอหลุดพ้นจากความป่าเถื่อนนี้ เธอจะหนีไปให้ไกลแสนไกล หรือไม่จะตายให้พ้นไปจากเขาสักที'ปึก!ปึก!ปึก!อ๊ะ...อ๊าา..เสียวมาก" เขายัวคงรัวเอวสอบไม่หยุดพร้อมมองหน้าของเธอที่อาบชโลมไปด้วยน้ำตา ภายในของเธอตอดรัดรุนแรง จนเขาเสียวซ่านไปทั้งกาย เขาชอบร่างกายนี้ และหัวใจดวงนี้ไม่สามารถยอมให้เธอเป็นของใครได้'ไม่รู้ความรู้สึกนี้เกิดขึ้นตั้งแต่ตอนไหน มารู้ตัวอีกทีเขาก็ขาดเธอไม่ได้แล้ว ตลอดหลายวันที่ไม่เจอ เขาโคตรคิดถึง"เขาเป็นคนปากไม่ดีมาแต่ไหนแต่ไร ยิ่งตอนโมโหเขาจะพ่นคำพูดร้ายๆออกมา บ้างครั้งเขาเองก็แอบเสียใจกั
Baca selengkapnya
Masuk
