Lahat ng Kabanata ng Uncle John: Kabanata 71 - Kabanata 80

UJ CHAPTER 71 3RD POV Magsasalita na sanang muli si John, pero natigilan siya, nang marinig niya ang tunog ng kanyang phone. “Mom.” Sambit ni John, matapos siyang sagutin ang tawag. “Nasa’n ka?” Tanong nito sa kabilang linya. Napansin niya na galit ito, dahil sa boses nito. “Narito ako sa ibang bansa.” Sagot niya rito. “Umuwi ka ngayon din John, dahil may mahalaga tayong pag-uusapan.” Wika sa kanya ng kanyang ina, at mabilis na pinutol ang tawag. “Si Lola ba ‘yon?” Tanong ni Annika, kaya mabilis siyang tumango rito. “Baka nalaman na ni Lola, ang ginawa mo.”“Wag mo nang isipin pa ‘yon, problema ko na ‘yon.” Sagot niya at muling hinawakan ang kamay nito. “Gusto mo bang sumama sa akin pabalik?” Natigilan si Annika, dahil sa narinig niya mula kay John. “Sa bahay?” Kabado na tanong ni Annika sa kanya. “Oo.” Mabilis na nag-yuko si Annika, sa kanyang ulo, dahil sa narinig nito. “Alam mo bang pinapangako ko na sa sarili ko, na hindi na babalik pa ro’n.” Malungkot na wika ni Annik

UJ CHAPTER 73 3RD POVIlang beses na niyang sinubukan na tawagan si John, pero hindi pa rin ito sumasagot. Hindi niya rin mapigilan na mag-alala, dahil alam niyang nasaktan ito sa nalaman nito. ‘Nasa’n kana ba?’ Kukunin na naman sana niya ang kanyang phone. Pero natigilan siya nang maalala niya ang resort nito. ‘Possible kaya na naroon siya?’ Mabilis niyang tinawagan ang secretary niiya, at pinakuha ang titulo nito, na pinadala sa kanya noon ni John. “Tingnan mo ang titulo na ‘yon, at alamin mo kung saan ko matatagpuan ang lugar na ‘yon?” Utos niya rito, dahil nakalimutan na niya ang lugar kung saan siya nito dinala noon. Wala rin kasi siyang balak na tawagan si Samuel, dahil ayaw niyang maisturbo sila. Gusto rin niya na sarilihin muna ang kanyang problema. Gusto niya na kapag magkita silang muli, ay buo na ang kanyang pamilya. Matapos sabihon ng secretary niya, kung saang lugar ito, ay agad niyang tinawagan ang kanyang mga tauhan. Gusto niya ring isama niya ang kanilang mga anak

UJ CHAPTER 75 3RD POV “Sandali lang Annika! Saan kaba pupunta?!” Galit na sigaw nito sa kanya, matapos niya itong talikuan, balak niyang umalis na muna, kasama ang mga bata, dahil sa nalaman niya mula rito. “Pwede bang pakinggan mo muna ako!” “Para ano? Para marinig ang kasinungalingan mo sa akin John?!” Wika niya, habang nailing dito. “Hindi ako nagsisinungaling sa ‘yo.” “Hindi? Pero ginamit mo lang ako!” “Mali ka Annika, dahil hindi kita ginamit.” “Tama na, dahil alam ko na ngayon ang totoo, alam mo, sana hindi nalang ako naniniwala at nagpadala pa sa ‘yo John.” Wika iniya, at akmang iiwan na sana ito. Pero mabilis siya nitong hinawakan sa braso. “Mali ka ng iniisip, dahil hindi kita ginamit, gusto ko ring malaman mo, na handa na kitang pakasalan Annika.” Natigilan siya, dahil sa narinig niya mula rito. Ilang sandali pa, ay mapait siyang napangiti habang nakatingin kay John. “Pag-isipan mo muna ang lahat John, ayokong magsisi kana naman sa huli.” Wika niya, at mabilis na k

UJ CHAPTER 773RD POV “Daddy!!” Sigaw ng dalawang bata, matapos nilang makita si John. “Daddy, hindi kana busy?” Tanong dito ni Stephen, matapos silang makalapit sa kanilang ama. “Hindi na mga Anak.” Ngiting sagot ni John, at mabilis na hinalikan ang mga noo nila. “Daddy, kailan ka dumating? May mga laruan kang dala Daddy?” Tanong dito ni Simon, habang malawak itong napangiti sa ama nito.“Oo, at binili ko na ang gusto niyo.” Sagot ni John, kaya napatingin dito si Annika. “Anong gusto?” Taka na tanong nito, kaya lumapit sa kanya si John. “Tara, samahan mo kami sa labas. Ibibigay ko lang sa mga bata, ang bago nilang laruan.” Wika nito, kaya agad siyang sumama rito. NANG makarating sa labas, ay tuwa nagsisigawan ang dalawang bata, matapos nitong makita ang dalawang electric car, na nasa labas. Tama lang din ang kalakihan nito, para sa mga anak nila.“Ang ganda Daddy!!” Sigaw ni Stephen, habang mabilis itong bumaba sa mga bisig ni John. “Dahan-dahan lang! Baka madapa kayo!” Siga

UJ CHAPTER 79 3RD POV “Mali ka, dahil hindi tayo magkatulad.” Taka na na-patingin si Annika kay John, dahil sa sinabi nito sa kanya. “Ano ang ibig mong sabihin?” Tanong niya rito. “Bago ko kayo pinuntahan dito Annika, inayos ko muna ang sarili ko, at inalam ko muna ang tungkol sa sarili kung pagkatao.” Gulat siyang napatingin dito, dahil sa sinabi nito sa kanya. “I-ibig mo bang sabihin, alam mo na ang totoo mong pagkatao?” Tanong ni Annika. “Oo Annika, dahil hinanap ko ang tunay kung mga magulang.” “P-paano?” “Umuwi ako sa bahay, nag-usap kami ni Mommy, tinanong ko siya, tungkol sa tunay kung pagkatao.” Sagot nito sa kanya. “Kilala ba ni Lola, ang mga magulang mo John?” Tumango ito sa kanya, habang hinawakan ang kamay niya. “John Paul Garcia, ang tunay kung pangalan Annika. Ang sabi ni Mommy, kaibigan niya ang aking ina. Masyado pa raw itong bata, noong binuntis niya ako.” Wika nito, habang malalim na na-pahinga. “Kaya niya naman akong buhayin, ‘yon nga lang. Takot siya sa