บททั้งหมดของ อ้อมกอดซาตาน: บทที่ 141 - บทที่ 150

"ฮัลโหลค่ะ" "พิมพ์เธออยู่ไหน" "คุณ!" พิมพ์ตกใจไม่คิดว่าเขาจะโทรหาเธอทั้งๆที่ก่อนหน้านั้นเขายังไม่อยากจะเจอเธออยู่เลย "ฉันเองเธออยู่ไหน ฉันจะไปหา" "ฉันกำลังจะขึ้นเครื่องค่ะ แค่นี้ก่อนนะคะ ฉันต้องรีบไปแล้ว" "อย่าพึ่งวางสายสิ รอฉันก่อนได้ไหม" พิมพ์ชะงักไปชั่วครู่กับคำขอของปีเตอร์ เธอไม่คิดเลยว

"จัดงานเดือนหน้าดีไหมคะ จะได้มีเวลาเตรียมงาน ฉันขอจัดริมชายหาดที่เดิมนะคะ" "ที่เดิมหมายถึงชายหาดที่โรงแรมใช่ไหม" "ใช่ค่ะ ไม่ซ้ำรอยเดิมหรอกค่ะ สัญญากันแล้วนะคะ" "ก็ได้จ้ะ ตามใจเมีย" สวมกอดพิมพ์ไว้แน่น "ขอบคุณนะคะ" ยื่นหน้าเข้าไปหอมแก้มปีเตอร์ฟอดหนึ่ง "เย็นนี้เราไปทานดินเนอร์ด้วยกันนะ" "ค่ะ"

"แม่ว่าถามคนตั้งท้องก่อนดีกว่า" มิเชลส่งยิ้มให้พิมพ์ "คลอดคนแรกก่อนนะคะ คนต่อไปค่อยว่ากันค่ะ" พิมพ์เอ่ยยิ้มๆ "จ้ะ" มิเชลรับคำ ทั้งคู่นั่งให้แขกรดน้ำสังข์จนมาถึงหลุยส์กับโรส ทั้งคู่ส่งยิ้มให้ปีเตอร์กับพิมพ์กว่าจะมีวันนี้ได้ คนทั้งคู่รู้ดีว่าได้ผ่านอะไรมาด้วยกันบ้าง กว่าจะมีวันนี้มันไม่ใช่เรื่องง่

พอประตูลิฟต์เปิดออกน้ำจึงเดินออกไปไปทันที ด้วยท่าทางทุลักทุเลเพราะเท้ายังคงเจ็บอยู่ แถมยังมีทั้งช่อดอกไม้รองเท้าที่ถือเอาไว้ในมือและกล้องถ่ายรูปที่คล้องคอไว้อีก ภูมิเห็นสภาพน้ำแล้วก็อดขำไม่ได้ ผู้หญิงอะไรเยอะชะมัดแถมยังหยิ่งอีกต่างหาก ภูมิส่ายหน้าเดินตามหลังไปติดๆ "คุณให้ผมช่วยไหม พักอยู่ห้องไหนล่

พอเล่นกันเหนื่อยแล้วปีเตอร์ก็อุ้มพิมพ์กลับห้อง ไปลงล้างตัวตรงสระว่ายน้ำในห้องพัก ทั้งคู่ต่างก็แหวกว่ายอยู่ในน้ำด้วยกัน พิมพ์ทำท่าจะขึ้นจากสระร่างกำยำจึงเข้าไปโอบกอดร่างบางด้วยความรักใคร่ "จะรีบไปไหนที่รัก" "ฉันเริ่มหนาวแล้วค่ะ เดี๋ยวไม่สบาย" "จ้ะ งั้นก็ขึ้นกันเถอะ จะได้นอนกอดกันอุ่นๆ" "ค่ะ"