Lahat ng Kabanata ng PASAGAD, MR. DRAKE (SSPG): Kabanata 11 - Kabanata 20

"I think you two have gone crazy and need to leave my office. I still have a lot of work to do before closing, so leave," sabi ko sa kanila, pero tinawanan lamang ako."He's definitely falling for her," natatawang sabi ni Rhyd."Pvssy Lord is falling for Blaire again. I just hope she doesn't fall for your scam, same way you fell for Kiara and left her...""Teka muna, hindi pa rin sinasabi ng isang 'to kung bakit sila naghiwalay," sabi ni Sevi kay Rhyd. Tapos bumaling sa akin. "Hindi mo pa rin sinasabi kung bakit ka tumawag nang—""Tigilan niyo nga ako sa kakatanong kung bakit ko ginawa 'yon. At tigilan niyo rin ang pag-uusap tungkol kay Kiara kapag nandito ako!" bulyaw ko, biglang sumikip ang dibdib ko. Gustong-gusto ng asthma ko ang mga ganitong eksena.Pinilit kong huminga nang dahan-dahan para kumalma. Isinandal ko ang ulo sa swivel chair. Rhyd and Sevi were staring at me like I was acting out a whole movie scene."Malalaman pa rin namin kung ano ang ginawa niya. At ikaw ang magpap

I was busy typing on my computer when I suddenly heard a knock on the door."Pasok, bukas 'yan," sabi ko nang hindi man lang tumitingin. Masyado akong tutok sa laptop ko para alamin kung sino ang kumakatok. Pero nang sa wakas ay iangat ko ang ulo, napasinghap ako."S-sid? Anong ginagawa mo dito, at bakit ka nandito sa opisina ko?" Agad akong sumimangot."I’m here so we can talk, we—""Talk about what, huh?" I cut him off sharply."Look, I’m sorry for leaving, okay? Sorry na umalis ako nang walang pasabi." Lumapit si Sid at hinawakan ang mga kamay ko. "I miss you, Blaire. I really do, and I still love you." Humigpit ang hawak niya sa kamay ko habang nakatitig sa aking mga mata. Labag man sa kalooban ko, tinanggap ko ang kanyang tingin.Saglit na parang tumigil ang oras. Pagkatapos ay yumuko si Sid para halikan ako. Pumikit ang mga mata ko, siguro dahil sa gulat pero hindi natapos ang sandali sa paraang inaasahan niya.My hand flew before I even realized it. Isang malakas na sampal ang

"Such a loser," I hissed as soon as I entered my room.Ibinaba ko ang pagkain sa kama at umupo. Nag-iisip ako kung maliligo muna o kakain. Pagkatapos ng ilang sandaling pag-iisip, pinili kong kumain muna bago maligo, baka lumamig ang pagkain. Pero naghubad na rin ako ng damit.Habang kumakain, bumalik sa isip ko ang negosyong gusto kong simulan. Ang apartment na gusto kong lipatan, at ang pera na wala pa rin ako. Malungkot akong napabuntong-hininga "Saan ako kukuha ng pera para sa negosyo at apartment? Gusto ko na talagang umalis sa bahay na 'to sa lalong madaling panahon," bulong ko bago sumubo ulit.I was halfway through my food when a notification tone went off. Kinuha ko ang phone at tinignan ang message. Bigla akong napasigaw sa nakita. Dumating na ang sahod ko!"Bayad na ako!" I screamed again, waving my phone excitedly at Pepper. She barked, clueless but adorable.Pero nakapagtatakang mas malaki 'to kaysa sa sahod na dapat kong makuha. Tinitigan ko ulit ang aking sahod. This w

“Drake!” I screamed his name before I even realized it. Para tuloy akong nabingi sa sariling sigaw. Drake stopped mid-step and looked at me, straight at my very embarrassed face. Pareho kaming napako sa kinatatayuan namin, staring at each other like two lost puppies. “Drop the bags, please,” I said, though my voice came out timid, almost shaking. Sinunod niya naman agad at hindi na nagtanong.Tipid siyang ngumiti, pagkatapos ay bumalik sa kanyang upuan. His eyes stayed on me the whole time. I didn’t even move. Para akong estatwa sa sobrang awkward.He was just messing with me. Hindi naman talaga siya sasama sa akin. Gusto niya lang akong asarin, gaya ng lagi niyang ginagawa noon.“You don't have to be embarrassed, Blaire.” Walang halong pang-aasar sa boses ni Drake habang sinasabi 'yon. “Just imagine I’m Astraea right now, not a guy. No big deal, anyway. Go clean up. The room’s over there.” Turo niya sa kanyang private room. Tumango lang ako. Hindi ko mahanap ang boses. Ang dami ko

"Hey, guys!" I smiled as we hugged each other."Sweetheart, you look stressed. Ayos ka lang ba?" tanong ni Hyra habang marahang hinahaplos ang pisngi ko."I am fine. I've missed you girls though, how are you?" I said, smiling."We miss you too, sweetheart. Akala namin hindi ka pupunta ngayon," Jas said as she came closer and hugged me. "Sorry, hindi ako nakatawag." Hinawakan ni Hyra ang kamay ko at hinila papasok sa loob."Mukhang kakauwi niyo lang din galing sa trabaho," sabi ko nang mapansin ang mga handbag nila sa couch."Yes, sweetheart. How was work today?" Jas asked."Hectic as always," napabuntong-hininga ako."At ang mayabang mong boss, si Drake?" tanong ni Hyra.Saglit na tumigil ang hininga ko nang marinig ang pangalan ni Drake. Ang halik na nangyari ilang oras na ang nakalipas ay biglang pumasok sa isip ko. I was completely lost in thought that I didn’t even hear Jas and Hyra calling my name."Blaire!" malakas na tawag ni Jas.Napabalik ako sa huwisyo at napatingin sa kani