Lahat ng Kabanata ng Desiring My Runaway Billionaire Uncle: Kabanata 71 - Kabanata 80

Islaine's Point of View Dinig ang hiyawan at tawanan ng mga taong nakikisabay sa tugtog ng live band. Maliban sa ingay ng mga tao, para silang mga langgam na hindi mapakali—papunta sa iba't ibang direksyon, habang may bitbit na mga plato. Hindi coordinated at organized ang nasasaksihan ko. Magulo, pero makikita sa mukha ng mga tao ang saya, randam na randam ang selebrasyon ng pista. Ang mga narito ay hindi lang ang guests ng resort, maging ang ilang mga taga-isla rin na walang kakayahang maghanda ng pagkain para sa pista. Kanina ko lang din nalaman kay Chris na wala pala talagang babayaran at libre lang ang lahat ng pagkain ngayon dito. Ngunit kapag nakakuha ka na, hindi ka na puwedeng bumalik. At kapag maubos na ang libreng pagkain, ubos na talaga. Hindi na magluluto ng bagong pagkain. “Hindi kaya malugi sina Perseus nito?” tanong ko sa kaniya, habang sinusuong ang mga masasayang tao. Napailing naman siya. Hindi niya ako nilingon, pero sumagot siya. “Dahil sa pagdagsa ng mga turi

Islaine's Point of View It's been days already since the Tapyahay Festival and the resort has transitioned from a very loud venue into a peaceful summer escapade. Kahit na nagsiuwian na ang mga turistang nag-stay para sa pista, hindi pa rin kami nawalan ng trabaho dahil may mga bago namang dumating. Mangilan-ngilan lang din naman kung kaya'y medyo maluwag na ang gawain namin. Sa katunayan nga, katatapos ko lang mag-serve sa isang in-room dining at ngayon ay sumama ako kay Chris para maglakad-lakad. Hindi ako nakatanggi dahil sinabi niyang importante raw ang kaniyang sasabihin. “Ano nga pala ulit iyong sasabihin mo?” tanong ko sa kaniya at napahawak ako sa aking buhok dahil sa lakas ng hangin. Kagyat lang siyang napasulyap sa akin, bago mapatingin sa buhanginan. Bigla naman siyang napahinto at pagkatapos ay napahinga nang malalim. “I'm leaving this island next week,” aniya at muli na namang huminga nang malalim. He's face was being consumed by loneliness. “Talaga?!” gulat kong ta

Nereus' Point of View Unti-unti nang lumulubog ang araw at may ilang kahoy pa akong dapat sibakin. Puwede namang bukas na lang, pero mas gusto kong tapusin na ito ngayong araw. Pagkatapos kong sibakin ito, kailangan ko pa itong isalansan, itali at dalhin sa loob dahil baka umulan, o baka may dumaan at magkainteres, nakawin. Huminga ako nang malalim at napatingin sa kalayuan, sabay punas sa aking pawis. Sakto namang natanaw ko si Islaine na naglalakad kasama si Chris. Alam ko namang sinasabayan lang ni Islaine si Chris, at ilang beses na rin niya akong pinagsabihan na huwag magselos. Pero kahit na ganoon, hindi ko talaga maiwasang hindi mainis, e. Umiwas na lang ako ng tingin sa kanila at saka ipinagpatuloy ang ginagawa. Natapos na akong magsibak ng kahoy nang ilang metro na lang ang layo ni Islaine sa akin—si Chris, nakatalikod at naglalakad na palayo sa kaniya. Mukhang nakiusap si Islaine na huwag na siyang ihatid mismo sa tapat ng bahay dahil nandoon ako. “Bakit mo naman pinauwi

Islaine's Point of View Inabot kami ng alas otso ng gabi sa paghahanda ng mga dadalhin namin. Kasama na roon ang pagkain, inumin, blanket, at ang tent na hindi ko alam kung saan niya hiniram. Bukod sa uling, mayroon din kaming dalang panggatong. Sa haba ng oras ng paghahanda namin, sa wakas ay magkaharap na rin kami ngayong lulan ng bangka. Tahimik ang paligid, pero maingay ang makina ng bangka at ang aking tiyan. Hindi naman sa gutom na gutom ako, pero batid ng katawan ko na kailangan ko nang kumain. Ramdam ko ang bawat pag-alon, bawat pag-uga, at higit sa lahat, ang bawat galaw niya sa harapan ko. Nakasuot siya ngayon ng faded green long sleeves at pinaresan niya iyon ng itim na jogging pants. Kahit ganoon lang kasimple ang suot niya, bawing-bawi naman iyon ng kaniyang kakisigan. Ako naman, bilang isang dakilang rampadora, ay nakasuot ng isang crisp white cotton maxi dress. Uncle Nereus really looked like a boatman and I am tourist who availed for his service. “Malayo ba ang pup

Nereus' Point of View Napahinga na lang ako nang malalim nang tuluyan nang hilahin ni Islaine pababa ang garter ng pantalon at brief ko. Hindi naman talaga nakababa totally ang aking suot, kaya kung titingnan sa likod ay parang wala lang iyon. Nakapatong kasi at tinutulak paitaas ng garter ng suot pang-ibaba ko ang aking bayâg. Kahit nasa gitna kami ng karagatan at gabi, kitang-kita ko pa rin kung paano ako titigan ni Islaine, habang nilalaro-laro niya ang isang bayâg. Habang salitan sa paghagod ang kaniyang dila at pagsipsip sa bayâg ko, ang katawan naman ng maugat, mataba, at tayong-tayo kong alaga ay sinakop ng kaniyang malambot na palad. Nagtataas-baba iyon at sinasadya niyang paikotin ang paghagod kapag nasa may ulo na siya, ang pinakasensitibo sa lahat. Hindi naman siya nahihirapan sa pagtaas-baba ng kaniyang kamay dahil binasa na niya iyon kanina gamit ang kaniyang laway. Bahagyang nakaawang ang aking bibig at naninigas ang aking panga, habang nakatingin sa kaniya. Ang dalaw