Lahat ng Kabanata ng The Man I was Never Meant to Love: Kabanata 1 - Kabanata 10

KIARAMinsan sa buhay ko ay wala talaga akong nilabag na kahit ano’ng ayaw nila dahil ayaw kong magalit sila. Kaya sa loob ko, nakabuo ako ng mga bagay na alam kong comfort ko at mga bagay na dapat kong iwasan. All of my life sinusunod ko ang kung ano’ng image ang gusto nilang magkaroon ako. Ayaw ko na magkaroon ako ng isang pagkakamali na magiging disappointed sila sa akin dahil sa buhay ko walang room ang pagkakamali. Ni minsan hindi ko pa nagawang maging wild, maging malaya. Sa decisions ko sa nung college about sa mga papasukan kong universities at program, doon lang ako naging malaya. Pero sa pinaka buhay ko, nakakulong pa rin ako sa kung ano’ng alam nilang tama. “Malalim na naman yung iniisip mo, spill it,” tanong ni Lianne sa akin. Napangiti naman ako at napailing-iling. “Ano sila tito at tita na naman? Ganyan ka naman lagi kapag meron silang pinapagawa sa ‘yo.” wika niya sa akin. “Ikakasal na ako,” walang prenong sambit ko. Napatigil siya at seryosong napatingin sa akin. “

KIARANakatingin lang ako sa mga gamit na dadalhin ko sa bahay na titirahan namin ni Zoren. Hindi ko na rin dinamihan lahat dahil hindi ko naman alam kung masasanay ako doon. Ang hinihintay ko na lang kung kailan darating si Zoren dahil siya ang maghahatid sa akin papunta sa penthouse. Sinabihan ko naman siya na kaya ko ng mag-isa, magbo-book na lang ako pero mapilit din siya, siguro gawa ng sinabi ni Tito sa kaniya. Hindi pa nagtatagal ay bigla na lang tumunog ang cellphone ko at doon ko nakita ang pangalan ni Zoren. “Andito ka na ba?” I asked politely. “Sorry Kiara, I can’t make it. Ang dami kong inaasikaso sa office. Pero meron na akong tao na pinapunta jan para sunduin ka,” wika niya sa akin. “No need na Zoren, sabi ko naman kasi sa ‘yo na kaya ko naman pumunta mag-isa doon. Magbo-book na lang ako,” sagot ko pabalik. “No I insist, sige na kita na lang tayo mamaya sa penthouse, bye.” Napahinga na lang ako nang marinig kong binaba niya ang tawag. Sigurado akong napipilitan lan

KIARA “Ikaw ba hindi ka pa aalis?” tanong ko sa kaniya na ngayon ay nakaupo na lang sa couch at nagce-cellphone. Napatingin naman siya sa akin ng nakangiti. “Bakit ka ba atat na atat palayasin ako? Alam mo naman na pinapunta ako dito ni Zoren, kapag umalis agad ako baka hindi agad ako bayaran no’n.” Napairap na lang ako at napailing-iling. Akala ko naman genuine na nandito ang isang ito, sinuhulan lang pala kaya nandito. Pinagpatuloy ko na lang ang paglilinis ko ng mga pinggan at hinayaan na lang siyang nakaupo doon sa couch.“Naghihintay ka ba na dumating si Zoren?” napatigil ako dahil sa tanong niya. Naghihintay ba talaga ako? O sadyang takot lang din ako na mag-isa dito. “Hindi na iyon darating, trust me,” wika niya sa akin. Napahinga na lang ako nang malalim at nagpatuloy sa ginagawa ko. Nagulat naman ako nang bigla siyang sumandal sa tabi ng table counter at tinignan ako sa paghuhugas ko. “Alam mo kasi, si Zoren, meron iyang sarili vision sa sarili niya,” wika niya sa akin.

KIARA Iniisip ko pa rin ang nakita ko sa grocery kanina. The Elyse Fernandez at Zoren Alcantara? I think siya ang sinasabi ni Noah sa akin na babaeng gusto ni Zoren. Pero ano kaya ang problema na meron sa Fernandez at Alcantara, to think na masaya si Zoren sa kaniya, yet hindi niya kayang ipagsigawan si Elyse dahil sa pamilya niya. “Alam mo, malapit na maging giniling ang carrots na hinihiwa mo,” wika ni Lianne sa akin. Napatigil naman ako sa ginagawa ko nang marinig ko siya. Nagising ako sa aking ulirat at nakita ang durog durog na carrots sa harapan ko. “Iniisip mo pa rin sila Elyse at Zoren ano?” tanong niya sa akin. Napahinga na lang ako nang malalim at napatingin sa kaniya. “Bakit hindi kaya naging matapang si Zoren about it?” tanong ko sa kaniya. “Bakit ikaw ba matapang ka bang harapin ang mga magulang mo at sabihin na huwag ituloy ang kasal ninyo ni Zoren?” doon naman ako napatigil dahil sa sinabi niya. Meron naman siyang point, dahil gaya rin ng sabi ni Noah na gumagawa

KIARANapalunok na lang ako at napainom ng alak. I think I shouldn’t say that, mukhang naging awkward dahil sa sinabi ko. Tama nga dapat hindi na nagsasalita ng kung ano-ano lalo na kung meron ng alak ang sistema mo. Dahil doon ay napaiwas kami ng tingin sa isa’t isa. Para bang kinakapa naming dalawa ang naging sitwasyon. Sino ba naman kasi ang nasa tamang katinuan na sasabihin ang bagay na iyon. “So…” bigla niyang salita. Napalunok naman ako at napatingin sa kaniya na ngayon ay kasalukuyan na siyang nakatingin sa akin. “Do you want to try it for the second time?” tanong niya sa akin. Bigla na lang umakyat sa mukha kong dugo ko dahilan upang makaramdam ako ng pag-init doon. Pakiradam ko ay pulang-pula na rin ang mukha ko sa mga oras na iyon dahil sa pangyayari. Dahan-dahan naman siyang lumapit sa akin sabay hinawakan ang kamay ko. Napako ang tingin ko sa mga mata niyang kulay brown. Para akong hinahatak noon papalapit sa mundo niya. Inaakit at nagmamakaawa na pakinggan ko siya. “If