Lahat ng Kabanata ng [Tag] My Step-Uncle's Plaything: Kabanata 21 - Kabanata 30

Alice“Okay ka na ba talaga?” maingat na tanong ni Shirley habang marahang hinahalo ang iced coffee niya. May foundation week kaya sobrang gaan ng schedule namin—walang klase, walang deadlines. Kaya heto kami ngayon, nakatambay sa isang café malapit sa campus, pretending na chill lang, kahit hindi naman talaga.“Okay lang,” sagot ko, sabay pilit na ngiti. Pilit. Kasi kahit ilang beses ko pang sabihin ‘yon, parang hindi rin ako kumbinsido.Naikwento ko na sa kanya ang lahat. Ang dinner date namin ni Javier, kung paano biglang nag-iba ang atmosphere nang dumating si Mrs. Smith, at kung paano ako pinagsalitaan nito na parang isa lang akong passing phase sa buhay ng anak niya. Hindi ko rin pinalampas kung paano ako hinila ni Javier palabas ng restaurant, halos walang pakialam kung may makakita at maiwan ang kanyang ina na nakatulala dala nng gulat at disbelief.“Pero bilib din naman ako kay Javier, ah,” sabi ni Shirley pagkatapos ng ilang segundo. “I mean… pinili ka niya. In front of his

AliceWala na rin akong nagawa kundi pumayag sa gusto nila Mommy at Tito Lemuel. I know—lahat ng desisyon nila, para sa ikabubuti ko. Hindi nila kasalanan kung anuman ang namamagitan sa akin at kay Lance. Hindi nila alam. At mas lalo, hindi nila kailangang madamay.Lumipas ang mga araw na parang mabilis na eksena sa isang pelikula, hanggang sa dumating ang araw na matagal nang hinihintay.Araw ng kasal ng aking ina.Masaya ako para sa kanya. Totoong masaya.Ang swerte ni Tito Lemuel sa kanya pero masasabi ko ring swerte rin si Mommy sa lalaking iyon.Sa bawat kilos ni Tito Lemuel, sa bawat pag-alalay, sa bawat tingin niya kay Mommy, halata kung gaano niya ito kamahal. Kapag tinititigan niya ang aking ina, parang wala nang ibang tao sa paligid. Para bang si Mommy lang ang buong mundo niya.At doon ko naisip, ganito pala ang pakiramdam ng mahal na mahal ka, nang walang kondisyon. Kita ko sa mukha ng aking ina ang kaligayahan na huli kong nakita noong nabubuhay pa si Dad.Ngayon, habang

Mature ContentLance“Diretso na kami sa airport bukas. Are you sure okay ka lang na mag-isa sa condo?” Bakas ang pag-aalala sa mukha ni Annabelle habang mahigpit ang hawak niya sa kamay ni Alice, parang ayaw pa nitong bumitaw.Alam kong dito sila mag-i-stay ni Kuya Lemuel sa hotel para sa honeymoon nila. At bukas, Singapore na agad para sa continuation.“Mom, malaki na ako,” nakangiting sagot ni Alice, pero kita ko sa mata niya ang lungkot na pilit niyang tinatago. “Kaya ko na ang sarili ko. Please, mag-enjoy ka lang kasama si Tito Lemuel. You deserve it.”“Sa tingin ko,” biglang singit ni Kuya Lemuel, seryoso pero mahinahon ang tono, “pwede mo na akong tawaging Daddy.”Natahimik ang paligid.“Kung gusto mo lang naman,” dugtong niya agad, parang ayaw magmukhang namimilit. “I’m not trying to replace your father. Alam mo ’yan. Gusto ko lang… na maging pamilya talaga tayo.”Napailing ako sa sarili ko. Tangina. Bilib ako sa kuya ko. Sa pasensya. Sa respeto. Sa klase ng pagmamahal na bihi

AliceNasa Singapore na sina Mommy at Tito—ay, Daddy na pala. Ako naman, nagsisimula na ring mahanap ng malilipatan. Ayokong tumira sa condo nila. Gusto kong bigyan sila ng espasyo… at siguro, gusto ko ring matutong tumayo mag-isa.“Love…”Napalingon ako sa pamilyar na boses. Parang may humila sa dibdib ko nang marinig ko ang timbre niya—malumanay pero may bigat. Si Javier.Biglang bumalik sa isip ko ang gabing iyon. Ang kasal nina Mommy. Ang mga ilaw. Ang musika. At ang sandaling sinabi ko sa kanya ang katotohanan—na gusto ko nang makipaghiwalay.Hanggang ngayon, kinukurot pa rin ako ng konsensya.Hindi ko akalaing magagawa ko sa kanya ’yon. Hindi ko inakalang kaya kong saktan ang taong pinakamalapit sa akin. Pero mas mali kung ipagpapatuloy ko pa ang isang relasyon na alam kong unti-unti nang nasisira.“Let’s talk,” sabi niya habang papalapit. Hindi galit ang boses niya. Mas masakit pa nga—parang pagod. Parang pagod na siyang umasa.Kakalabas ko lang ng college building. Mainit ang

LanceSaturday night.Bass ng music ang bumubugbog sa dibdib ko habang nakasandal ako sa leather couch ng club, ang parehong club na minsang naging mundo ni Alice.Ironically, ito rin ang lugar kung saan ako dapat pinaka-komportable. Party. Alak. Babae. Ingay. Pero ngayong gabi, pakiramdam ko may kulang—o mas tama sigurong sabihin, may isang taong wala.Kasama ko ang tropa—sina Mikel, Luis, at Dorian. Kagaya ng dati, okupado namin ang badang sulok na para bang kami ang may-ari ng lugar. Normal na para sa amin ang magpalipas ng gabi dito tuwing weekend.“Bro,” biglang sabi ni Mikel habang umiikot ang alak sa basong hawak niya, nakakunot ang noo. “Bakit parang wala ka sa sarili mo?”Sumulyap ako sa kanya, pilit na relaxed ang postura ko kahit ramdam kong may tama ang tanong niya.“What are you talking about?” sagot ko, sabay iling na parang wala lang.Dumukwang ako pasulong, dinampot ang bote sa gitna ng mesa, at nilagyan ng alak ang baso ko—mas marami kaysa dapat. Kailangan ko ng init