บททั้งหมดของ Kakaibang Init (SPG): บทที่ 91 - บทที่ 100

Ralia POVNandito na kami sa harap ng pinto ng condo ni Madison. Pinindot ko na ang doorbell. Naghintay kami ng ilang sandali, pagkatapos ay bumukas na ang pinto.“Pasok kayo,” mahinahon niyang sabi.Tinignan ko sina Felicity at Borgie, nagtanguan kami, pagkatapos ay pumasok na kami sa loob.“Maupo kayo,” mahinahon niya ulit na wika.Sumunod kami, naupo kaming tatlo sa sofa.“Sandali, kukuha ako ng maiinom at makakain ninyo,” paalam pa niya pero pinigilan ko na.“Hindi na kailangan. Hindi naman kami magtatagal. May gusto lang akong sabihin, Madison.”“Go,” bulong ni Felicity.Naupo na rin si Madison habang nakatingin sa akin.“Sige, makikinig ako, Ralia.” Mahinahon pa rin siyang magsalita.“Alam mo naman siguro kung bakit ako naparito. Alam mo na rin ang ginawa mo. Oo, alam kong ikaw ‘yon, Madison.”Sa pagkakataon na ‘yon, biglang napakunot ang noo niya. Tapos, bigla siyang ngumiti. “Teka, linawin mo, Ralia. Hindi kita ma-gets. Anong sinasabi mong ako ang gumawa? Ng ano ba kasi?”“Maa

Aleron POVKakarating lang namin ng team ko rito sa Batangas. Na-late kami dahil nasabay kami sa traffic, pero maaga pa rin dahil hindi pa nag-uumpisa ang shooting. May staff na nag-assist sa amin kung saan ang villa namin. Ang mga main character kasi ay may tag-iisang villa. Alam kasi nilang may team kami ni Ilaria. Magkatabi lang naman ang villa namin ni Ralia. Tumingin ako sa harap ng villa niya bago pumasok sa loob ng villa ko. Natanaw ko ang ilan sa mga glam team niya, kumaway ito sa akin kaya kumaway lang din ako. Ginawa ko iyon para ipaalam kay Ralia na nandito na rin ako.“Aleron?”Napatingin ako sa likuran ko bago ako pumasok sa loob ng villa. Nakita ko si Direk Rosales. Oo, kilala ko na siya kasi pinaalala sa akin ni Ralia. Nung isang gabi kasi, hinanap namin ang mga taong makakatrabaho namin dito. At nakilala ko agad itong si Direk Rosales na isa sa mga magdi-direk ng movie namin ni Ralia.“Good morning po, Direk Rosales,” bati ko sa kaniya. Gay siya kaya nakipagbeso ako.“

Aleron POV“May kailangan pa po ba kayo, Sir Aleron?” tanong ni Lopeng. Napansin niya siguro na kanina pa ako nakatitig sa kaniya. Nandito ako sa ibaba ng villa, sa pa-buffet ng production sa bawat artista ngayon.“Oo,” maikli kong sagot. “Mamaya, kapag nasa work or shooting ako, palagi kang naka-steady at lalapit sa akin. Abutin mo ako ng tubig, abutan ng tissue o ‘yung portable fan ko, tapat mo sa mukha mo. Kapag wala akong scene at pahinga, palagi ka lang sa tabi ko, ganoon lang, okay?”Alam kong nagtataka siya pero ganoon naman talaga ang trabaho niya bilang personal alalay ko. “Noted po,” mabilis niyang sagot.“Sige, kumain lang kayo nang kumain. Magpakabusog habang free time pa natin,” sabi ko sa kanila at saka ako umakyat muna sa bedroom ko. Tumingin ako sa terrace, wala na si Ralia. Mukhang nagpapahinga muna siya sa kuwarto niya, kaya ganoon muna ang ginawa ko. Natulog lang ako ng ilang minuto. Nung tumunog ang alarm clock ko, bumangon na ako para magpaayos ulit sa team ko. M

Ralia POVTapos na mag-dinner ang lahat. Nasa kani-kaniya na rin silang room, pero itong si Direk Rosales, nakatambay pa rin sa labas ng villa ni Aleron. Sobrang nakaka-alarming na siya, kaya gumawa na ako ng paraan para makalipat na si Aleron dito sa villa ko. Lumabas na ako, may dala akong payong dahil malakas pa rin ang ulan at hangin. Nung makita niyang lumabas ako ng villa ko, bigla siyang umatras at nagtago. Sa pagkakataon na iyon, dire-diretsyo lang ako nang lakad papunta sa tapat ng villa ni Aleron. Nung time na iyon, tinawagan ko na si Aleron at sinabing lumabas na siya dahil nasa pinto na ako.Maya maya ay lumabas na siya. Walang kaalam-alam si Aleron sa gagawin ko. Paglabas niya sa pintuan ng villa niya, hinatak ko siya at pinalapit sa akin. Alam kong nakamasid pa rin si Direk Rosales, kaya hinalikan ko si Aleron. Oo, nagulat siya. Nanlaki ang mga mata niya sa ginawa ko. Pero, hindi naman niya ako sinaway. Hinalikan ko siya ng dahan-dahan hanggang sa maglaplapan na kami. Al

Aleron POVNakatanggap ako ng message kay Direk Bobby na kasama na niya sa room niya si Direk Rosales. Nag-request ako na kung maaari ay kaming apat lang muna nila Ralia ang nandoon.“Ready ka na?” tanong ko kay Ralia. Tumango lang siya at pagkatapos ay naglakad na kami papunta sa villa ni Direk Bobby. Nagtataka tuloy ang ibang staff kung bakit biglang hininto muna ang shooting.Pagdating namin sa villa ni Direk Bobby ay hindi na kami kumatok dahil kaming dalawa lang naman ni Ralia ang inaasahan nilang dumating.Pagdating sa sala, nakita naming nakaupo na roon ang dalawang director.“Anong mayroon at nagko-cause pa kayo ng delay sa shoot natin?” tanong agad ni Direk Rosales. Siya pa ang unang nagtaray.Hindi muna kami agad sumagot. Lumapit kaming dalawa ni Ralia kay Direk Bobby. Pinakita namin sa kaniya ang lahat ng video at picture ni Direk Rosales na nag-aabang sa tapat ng villa namin. Pati na rin ang picture na galing sa mga team namin. At huli, ‘yung video kaninang umaga na kausap