CHAPTER 161

Kinabukasan, maaga pa lang ay narinig na nila ang mahinang katok sa pintuan. Pagbukas ni Krystal, nakita niya si Rafael maayos ang suot, pero simple pa rin, at may dala muli na mga paboritong pagkain ng mga bata. Agad na tumakbo sina Thunder at Thalia patungo sa kanya."daddy akala namin di kana dadalaw dito" napatingin muna si Rafael kay Krystal, kailangan niyang makita kung ano ang tugon nito bago sya sasagot . Tumango lang si Krystal at ngumiti .Biglang nakaramdam ng ginhawa si Rafael sa nakikita niya .Totoo bang ngumiti si Krystal sa kanya tila hindi sya makapaniwala. "nandito ako para makipaglaro ulit ..diba nabitin kayo kahapon ?" agad na nagtatalon ang kambal at yumakap sa kanya .Tila nadurog naman ang puso ni Krystal sa nakikita mukha ngang kailangan ng ama ang mga anak niya para maging masaya ang mga ito . Naramdaman niya na may kusang tumulo na luha sa kanyang mata. Hinayaan niya lang ang mag aama na pumunta sa likod para maglaro .Agad din sya nagtungo sa kusina para magh

CHAPTER 162

Hindi na nakapaghintay pa si Krystal. Kahit nanginginig pa ang tuhod sa halong galit at sakit, mabilis siyang naghanda. Hinarap niya si Rafael na puno pa rin ng luha ang mga mata.“Kailangan ko siyang harapin. Ngayon na,” sabi niya na may panginginig ang mga boses . “Hindi ko pwedeng palampasin na lang ang lahat. Kailangan niyang malaman ang ginawa niya sa amin.”Sumama si Rafael sa kanya. Hindi siya nagpaiwan hindi para makialam, kundi para siguraduhing ligtas si Krystal at hindi siya mag-iisa sa paghaharap na iyon.Pagdating nila sa bahay ng kanyang lolo, agad silang nakapasok. Nakita nila si Roderick na nakaupo sa malaking sala, parang walang nangyari at kalmado pa ring nakaupo. Nang makita sila, nagulat siya at pilit na ngumiti.Agad silang dumating sa mansyon. Pagkakita pa lang ni Roderick sa kanila, agad siyang tumayo nang may pagtataka at inis.“Anong ginagawa niyo rito? At bakit kasama mo pa ang lalaking yan apo ... diba hiwalay na kayo ???” mariing tanong ng matanda.Nagkat

CHAPTER 163

Ilang oras ang lumipas bago dahan-dahang idinilat ni Roderick ang kanyang mga mata. Malabo pa ang kanyang paningin, at pakiramdam niya ay parang lumulutang siya. Sa unang tingin, akala niya ay panaginip na lang ito o kaya ay nasa kabilang buhay na siya.Nakita niya ang babaeng nakatayo sa paanan ng kama, nakatingin sa kanya at kitang kita at ramdam niya ang galit nito dahil sa tingin Napabuntong-hininga siya nang garalgal, at napangiti nang mapait.“Sunshine… anak…” bulong niya ng may pag alinlangan.“Sinusundo mo na ba ako? Akala ko… akala ko matagal ka nang kinuha ng langit. Akala ko wala na kayo ng nanay mo.”umiuyak niyang salita habang nakataas ang isa niyang kamay .Nanigas si Sunshine habang pinagmamasdan anv kanyang ama na parang wala sa sarili m. Mas lalong bumuhos ang luha niya, pero hindi siya lumapit. Nanatili siyang nakatayo nang tuwid, puno pa rin ng matinding damdamin na hindi madaling mawala. “Hindi ako multo, . Buhay pa ako,” sagot niya nang matigas pero nanginginig

CHAPTER 164

Matapos ang mahabang katahimikan, dahan-dahang iginalaw ni Roderick ang kanyang kamay at hinawakan ang gilid ng kumot. Tumingin siya sa kanilang tatlo kay Sunshine, kay Krystal, at kay Rafael nang may buong pagpapakumbaba. “Alam ko… alam kong hindi sapat ang luha at pagsisisi ko para mabura ang lahat ng sakit na idinulot ko sa inyo,” panimula niya nang garalgal. “At alam ko rin na may batas na dapat sundin, at may karapatan kayong ipaghain ako.”gulat silang tatlo sa sinabi nito at nagkatinginan sila .Medyo nanghina si Krystal dahil ito ang katotohanan kailangan managot ang kanyang lolo pero paano niya makakayanan ang bagay na iyon Huminga nang malalim si Roderick, tila inihahanda ang sarili sa kung anuman ang mangyayari.Wala sa bokubularyo niya ang magpakulong pero ang mga sarili niyang kadugo ...ang galing sa kanya sya mismo ang nagpahamak sa mga ito .Ang anak niyang si Sunshine na nagdusa sa piling ng asawa at ang kanyang asAwa na walang ibang hangad kundi ang maayos na pamilya

CHAPTER 165

Ilang araw matapos nilang malaman ang lahat ng katotohanan, isang gabi habang mahimbing na natutulog ang kambal, inanyayahan ni Rafael si Krystal sa malawak na veranda ng kanilang tahanan. Payapa ang paligid, tanging huni ng mga kuliglig at banayad na simoy ng hangin ang naroon.Medyo nakakaramdam ng kaba si Rafael sa kanyang balak ngayun .Hindi niya maintindihan ang kanyang sarili bakit nga ba sya kinakabahan ,natatakot ba sya na hindi papayag si Krystal .Tila kung ano ano ang pumapasok sa kanyang isipan .Humarap si Rafael sa kanya, hindi pa niya nilabas ang maliit na kahon ,Kitang-kita naman ni Krystal ang panginginig ng kamay nito hindi dahil sa takot, kundi dahil sa sobrang bigat at katapatan ng nararamdaman.Agad syang nagtaka kung bakit ngunit hindi na sya nagtanong pa .“Krystal…” panimula niya nang mahina, habang nakatingin nang diretso sa mga mata nito. “Alam kong alam nating dalawa… na dati pa tayong itinuturing na mag-asawa sa papel. Noon, puro kasunduan lang. Kasunduan na

Hello 🤩🤩🤩

Hi readers pasensya na kung tatapusin ko na ang kwentong ito . Kung papahabain ko pa kasi papangit ang plot ng kwento . Salamat sa lahat ng sumuporta sa kwento ko pasensya na kung paminsan minsan lang ako nag uupdate. Medyo abala kasi kay baby at iniiwas ko Ang sarili ko sa stress . Gumagawa naman ako pero gusto ko yung perpekto na .. Nabasa ko kasi ang iba kong kwento kings saan nagsisimula palang ako bilang author.. wala sa hulog ang mga sentence at paragraph ko kaya nagbasa at tinuto ko magsulat ng maayos kaya pakunti kunti ang sinusulat ko hanggang sa makaipon at iyon na ang mga na I upload ko .. Comment lang kayo dito kung may napansin kayong pagbabago . maraming salamg sa inyo . LHYN******