Semua Bab บอสใหญ่ร้อนจัด: Bab 91 - Bab 95

“ก็พี่ธันน่ะสิคะ… พาผู้หญิงที่ไหนก็ไม่รู้มาเอากันในห้อง… ลิลล์เปิดประตูมาเห็นพอดี กำลังจัดหนักกันอยู่บนโต๊ะไม่อายฟ้าอายดิน… พี่ธันไม่น่าทำแบบนี้ ยังไงพี่ธันก็ยังเป็นคู่หมั้นของลิลล์นะคะ… งือออ… ”ลิลลี่ร้องไห้สะอึกสะอื้น รีบฟ้องกันย์ในทันทีเมื่อได้โอกาส ธันวาได้ยินที่หล่อนว่าจึงเอ่ยออกมาบ้าง“น้องลิลล์ฟังพี่นะ… แม้เราจะเป็นคู่หมั้นกันอยู่ แต่เราสองคนก็ตกลงแล้วกันแล้วนี่นาว่าเราจะหมั้นกันแต่ในนามเท่านั้น… ”“พี่ธันใจดำ… ”น้ำตาของลิลลี่ไหลพรากลงมาอาบแก้ม“แต่เรื่องนี้เราตกลงกันแล้วว่าหลังจากน้องลิลล์เรียนจบพี่จะถอนหมั้น เราจะยุติความสัมพันธ์ที่ลิลล์จำเป็นต้องจัดฉากขึ้นเพื่อให้พ่อของลิลล์สบายใจ… ”ธันวาย้ำอีก…สิ่งที่เขาสาธยายออกมายืดยาวนี้เป็นเรื่องจริง เพราะว่าเมื่อปีก่อนเจ้าสัว ‘ไพรัชน์’ บิดาของลิลลี่ป่วยหนักถึงขั้นต้องนอนหยอดน้ำข้าวต้มอยู่ในห้องไอซียูอยู่หลายวันเพราะเป็นโรคหัวใจขั้นระยะสุดท้ายอาการของเจ้าสัวกำเริบแรงรุนแรงถึงขั้นใครขัดใจหรือมีสิ่งใดเข้ามากระทบกระเทือนจิตใจไม่ได้ตอนนั้นเจ้าสัวไพรัชน์พ่อของลิลลี่อยากเห็นลูกสาวคนเดียวของตนมีคู่ครอง เขาชื่นชมในตัวธันวามาก สิ่งเดียวสุด

“เป็นเพราะสัญญาบ้าๆ นี่เอง… ที่ทำให้คุณต้องมาทนทำสิ่งน่าอายเพื่อรองรับอารมณ์ใคร่ของผู้ชายโรคจิตอย่างผม… ”ธันวากำลังลงโทษตัวเอง“แต่อัญก็เต็มใจนะคะ… เพราะเราตกลงกันแล้วในสัญญา… ”“ใช่ครับ… ผมรู้… และผมก็อยากรู้ว่าถ้าไม่มีสัญญา… ไม่มีข้อตกลงผูกมัด… คุณยังอยากจะทำเรื่องแบบนี้กับผมอยู่ไหม… ”ธันวาอยากทดสอบหัวใจของหล่อน คำพูดที่ได้ยินทำเอาอัญญาถึงกับอึ้ง พูดอะไรไม่ออก “จากนี้ไปคุณไม่ต้องมาทำงานแล้วนะครับ… ผมอยากให้คุณใช้เวลาหลังจากนี้ทบทวนความรู้สึกอันแท้จริงของตัวเองว่ายังอยากจะเจอผู้ชายโรคจิตเซ็กส์จัดจนหมกมุ่นอย่างผมอยู่ไหม… ”“…..”อัญญาอึ้งกับประโยคที่ได้ยิน“เดี๋ยวผมจะไปส่งคุณเอง… เราออกประตูหลัง… จากนี้คุณไม่ต้องมาทำงานแล้ว… ”ธันวาเข้าใจความรู้สึกของอัญญา… เหตุการณ์เมื่อครู่ทำให้พนักงานที่อยู่ด้านนอกมองเข้ามาในห้องทำงานของเขาอย่างสอดรู้สอดเห็น และแน่นอนว่าเรื่องนี้ ‘ท่านประธานจอมหื่นจัดหนักเลขาบนโต๊ะทำงาน’ ได้กลายเป็นข่าวซุบซิบนินทากระจายไปทั่วทั้งบริษัท ธันวาห่วงความรู้สึกของอัญญา… เขาสะเพร่าเอง ประมาทที่ลืมล็อกประตูห้อง ดังนั้นอัญญาจึงไม่จำเป็นต้องมาตากหน้ารับความอับอายและคำ

อัญญายิ้มหน้าบาน… เอื้อมมือดึงทิชชู่มาซับเหงื่อที่หน้าผาก มองลูกค้าที่ยังทยอยเดินเข้ามาไม่ขาดสายตอนบ่าย…หลังจากลูกค้าที่ส่วนใหญ่เป็นพนักงานออฟฟิศอยู่ใกล้ตลาดเริ่มบางตาเพราะเลยเวลาพักเที่ยงมาแล้ว ตอนนี้จึงเป็นช่วงเวลาที่อัญญาได้พักและในขณะที่หล่อนกำลังก้มหน้าก้มตาชงกาแฟ จู่ๆ ก็มีลูกค้าคนหนึ่งเดินเข้ามา“ซื้อกาแฟแก้วนึงครับ… ”กังวานเสียงคุ้นหูดังขึ้นตรงหน้า อัญญารีบเงยหน้าขึ้นมอง หล่อนไม่เคยลืมเสียงของเขา“ท่านประธาน… ”อัญญาอุทานออกมาด้วยความตกใจ ยังเรียกธันวาว่าท่านประธานด้วยความเคยชิน หล่อนไม่คิดว่าจะเจอเขาที่นี่“วันนี้มีโปรโมชั่นใช่ไหมครับ”ธันวาสุดหล่อเหลา เขาอยู่ในชุดสูทสีน้ำทะเล “ค่ะ… ซื้อแก้วแถมแก้วค่ะ”“แล้วถ้าผมอยากเหมาทั้งร้านแล้วแถมแม่ค้าคนนี้ด้วย… จะได้ไหมครับ… ”ไม่ทันได้รอให้หญิงสาวตอบ ธันวาก็โผเข้ากอดหล่อนด้วยความคิดถึง ตลอดสองสัปดาห์ที่ผ่านมาได้พิสูจน์แล้วว่าหัวใจของเขานั้นโหยหาผู้หญิงคนนี้แค่ไหน“อัญ… คุณรักผมไหม… ”ธันวาอยากได้ยินชัดๆ“รักค่ะ… รักที่สุด… ”“งั้นแต่งงานกับผมนะครับ… ”ธันวาคุกเข่าลงกับพื้น… ทำเอาอัญญาตะลึง หล่อนนึกว่าตัวเองอาจจะกำลังฝันไป“อุ๊ย