《Sirit (SPG)》全部章節：第 121 章 - 第 130 章

Thisa's POV ​"Go, Thisa!" udyok sa akin ni Talia, pero nanatili akong nakatayo na parang tuod habang nakikipagtitigan kay Alex na ang talim ng tingin sa akin. "Go! Thisa! Don't listen to Alex! Ako na bahala sa kanya." ​"Tara na, Thisa. Baka magalit pa si Ma'am Talia." Hinila ako ni Rosa, pero hindi ko magawang kumilos. Natatakot ako kay Alex. I’m terrified of what he might do to me if I follow Talia’s lead. ​"Just go!" sigaw ni Talia kasabay ng paghatak sa akin ni Rosa nang mas maráhas. Talia pushed me lightly and winked. Doon pa lang ako nakagalaw at nakatakbo kasama si Rosa na tila excited pa. Bahala na. Minsan lang naman hindi sumunod kay Alex. Mamaya ko na haharapin ang parusa niya kung meron man. Sa ngayon, mag-e-enjoy muna ako... kung ma-e-enjoy ko nga. Habang tumatakbo, panay luwag ako sa damit ko. Pakiramdam ko kasi hindi ako makahinga. Masyadong naiipit ang dibdib ko sa lusog. Umaalog pa. Kitang-kita ang cleavage ko, pero wala akong magawa. Ewan ko na lang paglabas

Lumayas ako. Hindi na ako umasa na susundan niya ako. ​I know Alex, he’s cold and couldn't care less about other people's feelings. But it still hurts.Masakit umalis dahil alam ko sa sarili ko na mahal ko siya, pero hindi ko na kinaya ang pamamahiya niya sa akin. I had to choose my dignity over my feelings.​I left and looked for a job, trying so hard to forget him. At nakaya ko naman... siguro.​In two years, I finally found the job I’ve been longing for, to be an event organizer in one of the most famous companies in the industry. We cater to different big events and high-profile clients, and I'm one of the lead coordinators now. I’ve built a name for myself far away from the shadow of the Gotiangco mansion.Nakatitig ako sa hawak kong clipboard habang tinitingnan ang setup ng grand ballroom. Tonight is the "Gala of the Year," isang gathering ng mga pinakamayayaman at pinaka-impluwensyal na negosyante sa bansa. I worked day and night for this. This is my biggest project yet, and I

Alex stayed on the ground for a few seconds, breathing heavily, looking at me with a mixture of shock and admiration. Two years ago, I couldn't even look him in the eye without trembling. Now, I just threw him over my shoulder like a piece of trash. ​"Where the hell did you learn that?" he asked. ​"I took self-defense classes, Mr. Gotiangco," I answered coolly, crossing my arms over my chest. "Mahirap na, marami kasing mapangahas sa paligid. I had to make sure no one could ever force me into a corner again." Tumingin siya sa mga mata ko bago ngumisi ng nakakaloko. "You sure know that. Pero stalker, Thisa? Hindi ba't parang ang taas naman ng tingin mo sa sarili mo para magkaroon ka ng stalker na katulad ko?" Tumawa ako ng mahina. "Hindi malabo, Sir. Sa ganda kong 'to?" I joked, humorless. Gusto ko lang siya supalpalin nang malaman niya na hindi ako natatakot sa kanya. "Pero stalker talaga? You really see me that way, Thisa?" hindi makapaniwalang ulit niya. "Yes, Sir. Stalker," p

Ngiting-ngiti akong bumalik sa table namin. I was nervous at first because I might see Alex again, pero nakahinga ako nang maluwag nang makita kong wala na sila roon. ​My smile grew wider. Buti na lang talaga. Then I remembered the auction, baka nasa unahan na sila to bid, especially since Talia wanted that necklace. Nang malapit na ako, nakita kong kumaway si Rosa. Mukhang hindi na pressured ang ate mo dahil nakangiti na siya. ​Pagkaupo ko sa tabi niya, lumapit siya agad sa akin. "Wala na sina Sir Alex. Nandoon na sa unahan for the auction!" tuwang-tuwa niyang sabi. ​I nodded repeatedly, still smiling. Mukha nga, dahil hindi ko na sila makita nang igala ko ang tingin sa paligid. Masyadong maraming tao para mapansin sila agad. ​The auction started and we watched from our seats. Noong una, nabored ako dahil mga items lang naman na hindi ko binigyan ng pansin, not until the necklace came. Na-curious ako. I was in awe when the bidding started in billions. Leche! Ni milyon man lang, w

Isinantabi ko ang nag-text sa akin at baka coincidence lang. I disregarded it and exhaled heavily. Napahilot ako ng aking sentido at tumayo na. As I was about to walk, I heard Rosa's voice.​"Thisa! Thisa!" she repeatedly called. "Pabukas!" Sunod-sunod na ang pagkatok niya.​Pinagbuksan ko siya since alam kong umalis na si Alex. I looked at her boredly. "Bakit ngayon ka lang? Alam mo ba kung anong—"​"Nakita ko si Sir Alex! Inaway ka ba niya? He looked pissed. Nag-jumbagan ba kayo?"​Hinatak ko siya papasok sa loob at luminga-linga baka may tao sa labas. Luckily, wala naman, kaya agad kong sinara ang pinto. I rubbed my temple again and sighed. "Yes. Did you tell him our address?" Nakataas ang kilay kong tanong sa kanya.​"Gagi! Bakit ko gagawin ’yon? Sinundan ka niya! Iniwan nga niya si Talia sa Gala. Baliw na ’yon."​Nanlaki ang mga mata ko. "What?! Gagong ’yon! Napakawalang puso talaga!" I said, pissed.​"Pero teh, alam mo bang galit na galit si manager sa pag-alis mo?" sabi niya.