บททั้งหมดของ เพชฌฆาตฟันน้ำนม (Omegaverse): บทที่ 21 - บทที่ 30

ก่อนจะมีเสียงของชายหนุ่มดังให้ได้ยินอยู่ใกล้ๆ “เป็นไงบ้าง กี่ปีแล้วที่เราไม่ได้เจอกัน” จากนั้นคนพูดจะสาวเท้าไปนั่งตรงโซฟาที่ตั้งอยู่ฝั่งตรงข้ามกันได้ยินเช่นนั้นไอดินจึงพ่นลมหายใจยาวๆ ออกมาเบาๆ หนึ่งที แล้วพูดออกไปว่า “เก้าปีพอดีครับ” พูดเพียงแค่นั้นชายหนุ่มก็หลุบสายตามองพื้นเบื้องล่าง ก่อนจะเงยหน้า

บทที่12เจ้านายกับอดีตของหม่าม๊าหลังจากที่เดินออกมาจากบริษัทใหญ่ ไอดินก็พาเด็กน้อยมาอ้อมแขนเดินลัดเลาะตามตึกหลังใหญ่เพื่อไม่ให้เป็นจุดสนใจของคนสักเท่าไรเนื่องจากว่าภายในบริษัทแห่งนี้เป็นแหล่งชุมชน เพื่อลดการจราจรที่ติดขัดบนถนนสายนี้ตั้งแต่ช่วงบ่ายโมงจนกว่าจะเลิกงานจึงไม่ค่อยมีแท็กซี่ขับผ่านสักเท่

ทว่าพูดได้เพียงแค่นั้นชายที่นอนอยู่บนเตียงกว้างก็ไอโขลกๆ ออกมาอยู่หลายต่อหลายที แล้วพยายามหอบหายใจอยู่นาน เพื่อโกยอากาศเข้าไป แต่ดูเหมือนว่าอาการเหนื่อยที่เกิดขึ้นมาจะไม่ยอมจางหายไป เขาจึงได้แต่ยกมือขึ้นเพื่อหมายจะจับข้อมือของคนที่ได้ชื่อว่าเป็นบุตรชายที่ยืนอยู่ไม่ไกลส่งผลให้ไอดินที่ได้เห็นเช่นนั้น

บทที่13ความพยายามของเจ้าขุนท่ามกลางแสงแดดอ่อนในเช้าของวันใหม่ บริเวณศาลาริมสระน้ำภายในรั้วของคฤหาสน์หลังใหญ่ เจ้าขุนที่นั่งอยู่บนโต๊ะม้าหินอ่อนกำลังหลุบสายตามองเอกสารในมือ ที่เขาเพิ่งให้คนของตัวเองไปสืบหามาแต่สิ่งที่ได้รับกลับมากลับเป็นความว่างเปล่า ไม่มีประวัติการเข้าออกของไอดินในโรงพยาบาลที่อย

และพอเห็นว่าเจ้าขุนกำลังจะขับรถออกมา เขาก็รีบขับรถออกไปเสียก่อนที่คนรักของตัวเองจะมาเห็นเช่นกันหลังจากวันที่เขาคว้าน้ำเหลวในวันนั้น เจ้าขุนก็พยายามหาทางเข้าพบไอดินที่บ้านอยู่หลายต่อหลายครั้ง แต่ทุกครั้งก็คว้าน้ำเหลวอย่างสิ้นท่าอยู่ดี จนคนในหมู่บ้านเริ่มมองเขาที่เข้ามาด้วยสายตาประหลาดถึงกระนั้นเขาก