Lahat ng Kabanata ng Sold to the Billionaire Heir: Kabanata 11 - Kabanata 20

GREEN BEAN CAFÉMahina ang tugtog sa loob ng Green Bean Café, jazz na halos hindi marinig dahil sa mahinang bulungan ng mga tao. Umuusok pa ang latte ni Calista pero malamig na ang mga kamay niya habang nakaupo sa tapat nina Psyche at Claire.Napansin iyon ni Claire.“Cali, magkuwento ka nga,” ani Claire habang iniikot ang straw sa iced coffee niya.“Ang tahimik mo kanina pa. Hindi ‘yan normal.”“Saan?” maang na tanong ni Calista, pilit na ngumiti, sabay sulyap kay Psyche na para bang humihingi ng tulong.“Ayyy… maang-maangan,” napasimangot si Claire.“Spill it na. Alam mo namang hindi kami titigil.”Huminga nang malalim si Calista. Saglit siyang tumingin sa bintana, sa mga taong dumadaan—parang gusto niyang tumakas kahit sa tingin lang. Nang magsalita siya, mas mababa na ang boses niya.“Yun na nga…” panimula niya.“Before namatay si Daddy, malaki na talaga ang utang namin sa mga Wang.”Napahinto si Psyche sa pag-inom.“Utang?” ulit niya.Tumango si Calista, nanginginig ang daliri ha

PARIS, FRANCE — PRIVATE & EXCLUSIVE CAFÉSa isang tahimik ngunit ultra-exclusive na café sa Paris, nagsara ang buong lugar para sa isang closed-door meeting. Walang paparazzi. Walang staff na malapit. Tanging mga taong sanay sa kapangyarihan at pera ang nasa loob.Isa-isang dumating ang mga inimbitahan ni Dimitri Romanov—ang Romanov twins na sina Aleksander at Adrian,ang pinsang si Leon,at ang mga kaibigang sina Harrison at Lander.Tahimik ang paligid, pero mabigat ang tensyon.“What is this all about?” tanong ni Leon, halatang nababagot habang iniikot ang baso ng alak.Dimitri leaned back, kalmado ngunit kontrolado ang aura.“Uncle Alberto personally spoke to me about Marcus’s upcoming birthday party,” panimula niya.“It will be held on the Romanov superyacht in Monaco.”“So?” sabat ni Adrian, nakataas ang kilay. “What’s the fuss?”Dimitri smirked.“I’m planning something… unforgettable for Marcus.”“And what exactly is that?” tanong ni Aleksander, diretso ang tingin.“Our dear co

INTERNATIONAL SCHOOL MANILA, PHILIPPINESPapunta na sa parking sina Calista, Psyche, at Claire, nagtatawanan pa kanina dahil sa random na chika sa school—nang biglang may humabol na lalaki, hingal na hingal.Ang driver nila.“Ma’am!” halos manginig ang boses nito, pawis na pawis.“Ma’am Calista, sinugod po sa ospital si Sir Yi Chen… hinimatay po sa school.”Parang may pumutok sa dibdib ni Calista.“What?” halos pabulong niyang nasabi.Biglang nawala ang kulay ng mundo—parang nag-blur ang paligid, parang lumubog ang lupa sa ilalim ng paa niya.“Cali…” mabilis na lumapit si Psyche at hinawakan ang balikat niya.“Relax, okay? Breathe. Nandito kami.”Pero hindi niya marinig.Ang nasa isip lang niya ay ang mukha ni Yi Chen—yung pilit na ngiti nito kaninang umaga, yung “Okay lang ako, Jièjie” kahit halatang pagod at namumutla.“Saang ospital?” nanginginig na tanong ni Calista.“St. Luke’s, ma’am.”Hindi na siya nagtanong pa.SA LOOB NG KOTSEHalos itulak ni Calista ang sarili niya papasok s

HOSPITAL — YI CHEN’S VIP ROOMTahimik ang VIP room. Masyadong tahimik—parang kahit ang mahinang tunog ng heart monitor ay may sariling kwento. Malambot ang ilaw, mamahalin ang kagamitan, pero walang kayang tumbasan ang bigat sa dibdib ni Calista.Nakatayo siya sa tabi ng kama ni Yi Chen, pinagmamasdan ang mahimbing nitong pagtulog. Maputla pa rin ang mukha ng kapatid, may karayom sa braso, at dahan-dahang umaangat-bumababa ang dibdib nito sa bawat hinga.Pero ang isip ni Calista… nasa malayo.Monaco.Marcus Romanov.Birthday yacht party.Bumalik sa kanya ang boses ni Kuya Lian—seryoso, walang emosyon, parang utos na hindi puwedeng tanggihan.“Maghanda ka. We will attend Marcus Romanov’s yacht party in Monaco.”Napabuntong-hininga siya, marahan, parang takot na baka magising si Yi Chen.“Kung business lang ‘yun…” bulong niya sa sarili, “bakit kailangan andoon ako?”Umupo siya sa upuang katabi ng kama, pinagdikit ang mga palad, parang nagdadasal pero hindi sigurado kung kanino.“Ano ban

PARIS, FRANCE — MARCUS’S OFFICEBagsak pa ang luha ng babaeng empleyado nang madaanan siya ni Dimitri sa hallway. Hawak nito ang folder na nanginginig pa ang kamay. Another victim, napailing na lang siya. Kilala niya ang pinsan—kapag uminit ang ulo ni Marcus, walang ligtas.Pagpasok niya sa opisina, nakita niya si Marcus na nakatayo sa gitna ng silid, mahigpit ang panga, nakakunot ang noo, at halos durugin ang ballpen sa kamay.“Looks like your head is on fire,” tukso ni Dimitri habang kumportable siyang umupo sa couch, parang walang nangyari.Napahawak si Marcus sa noo, huminga nang malalim.“I don’t have time for idiots,” malamig at maikling sagot niya.Bukas pa ang pinto nang muling pumasok ang personal assistant ni Marcus, medyo aligaga, halatang kabado. Tumingin ito kay Dimitri na parang naghihintay ng signal.“Did you do it?” tanong ni Dimitri, casual pero may laman.Nagtaas ng kilay si Marcus at bumaling sa kanila.“What directive is this that I wasn’t informed about?” seryoso