Semua Bab Divorced My Cheating Husband, Married His Possessive Uncle: Bab 11 - Bab 20

Issa’s POV“Is this really yours?” paninigurado ng personal assistant ni Sir Evans nang ilapag niya ang limited edition na bracelet sa lamesa.“Yes, it’s a gift from my mom. Kung kailangan mo ng picture na akin talaga ang bracelet na ‘yan, I can show you some.” Mabilis kong inilabas ang cellphone ko at pinakita sa kaniya. Hindi ko mapigilang lihim na mapangiti, dahil walang p’wedeng may mag-ari noon kung hindi ako lang. Ako rin kasi mismo ang nag-iwan ng bracelet na ‘yon sa hotel room kung saan mahimbing na natutulog si Sir Evans.Nang makita ko si Zia habang maingat at tahimik siyang lumalabas noon sa kuwarto kung saan alam kong naroroon si Sir Evans ay alam ko na agad na may kababalaghang nangyari. I was the one drugged that filthy rich, hot and handsome man pero naunahan niya ako! I only called my mom and suddenly, Sir Evans vanished from my sight. The next thing I knew, nakapasok na siya sa isang silid kasama ang isang babae. Pinilit kong buksan ang pinto noon pero wala na. Nakaka

Ace’s POVHindi ko maalala kung kailan ko huling nakitang ngumiti si Zia na kasing tamis ng ngiti niya ngayon at hindi ako nagsisising inaya ko siyang dalawin ang lola niya. I should have done this sooner. Masyado akong nagpadala sa emosyon at alak kagabi. Kahit tama naman ang sinasabi ni Katrina na masyado kong na-spoiled si Zia, hindi ko dapat siya pinilit na galawin. Hindi dapat ako nagbitiw ng mga salitang makakasakit sa kaniya.“Wifey naman, huwag ka ng magpakipot. Kapag napansin ng lola mong halos ayaw mong magpahawak sa akin ay baka malaman niyang may tampuhan tayong dalawa. Sa tingin mo ba ay magiging masaya siya para sa atin?” tanong ko nang paulit-ulit niyang inaalis ang kamay kong yumayapos sa bewang niya.“Huwag mong gamiting dahilan si lola,” asik niya sa akin at hindi man lang niya ako nagawang tingnan. Hindi ako sanay na ganito siya. Hindi ito ang Zia na pinakasalan ko.Hindi ko siya pinakinggan at mas niyapos ko pa siya. Ipinatong ko ang baba ko sa balikat niya. “Pagbi

Zia’s POVInalalayan ako ni Marcus na makapasok sa backseat kung saan prenteng nakaupo si Uncle Zayn. Seryoso siyang nakatingin sa akin na parang hindi niya nagugustuhan ang nakikitang ayos ko.“U-Uncle Zayn, tulungan mo ako. Parang awa mo na,” desperada kong sabi. Nagsimula muling mamuo ang mga luha sa mga mata ko. “Kailangan kong dalhin ang lola ko sa hospital.”“Kung hindi sa ilalim ng tirik na araw ay sa ilalim ng malakas na ulan naman kita makikita. Why do you always make yourself pitiful in front of me?” mahina niyang bulong at saka siya tumingin kay Marcus. “Help her,” malamig niyang utos at muling bumalik sa maayos na pagkakaupo.“T-Thank you, U-Uncle Zayn.” Wala na akong pakialam kung ano ang opinyon niya sa akin. Wala na rin akong pakialam kung ano ang mga naging impression niya sa akin sa mga nagdaang araw at ngayon. Kailangan kong madala si lola sa hospital as soon as possible.Tahimik lang akong nakaupo sa tabi ni Uncle Zayn habang binabaybay namin ang daan papunta sa bah

Zia’s POV“Nagkaroon ng kaunting pagdurugo sa ulo niya. May fractured din siyang natamo sa buto sa gawing kanang balikat niya dahil sa malakas na impact ng pagbagsak niya sa sahig. We still need to observe her condition. It’s either she will stay here for a couple of days or we will discharge her but you need to assign a private nurse to monitor her condition closely. I already prepare her medications. She needs to consume it until supply lasts. After two or three days, my assistant will call you for the schedule of her follow up check-up. Other than that, wala na naman siyang ibang natamong fractured and there’s no internal bleeding so lligtas na ang lola mo sa panganib. Wala ka nang dapat ipag-alala, Miss Zia,” paliwanag sa akin ng doktor na nag-asikaso at tumingin sa kondisyon ni lola.“Maraming salamat mo po doc,” naluluha kong sabi at yumuko pa ako para magbigay ng galang at respeto sa kaniya. Para akong nabunutan ng maraming tinik sa dibdib nang marinig ang mga sinabi niya. Mabu

Ace' POV“Finally, nakalabas ka na rin po sa hospital, lola,” masayang turan ni Zia. Pinapanood ko lang silang nagkukwentuhan sa backseat habang ako naman ay busy sa pagmamaneho. Suot ko pa ang company suit ko. Katatapos lang ng business meeting at dumiretso na ako sa hospital kanina para sunduin sila. Kailangan ko pa ring suyuin si Zia. It’s been a week pero wala pa ring nagbabago sa pakikitungo niya sa akin. Mailap pa rin at malamig.“Oo nga apo, naiinip na ako roon eh. Mas lalo lang yatang sumakit ang katawan ko. Miss ko na ang bahay ko.”“Sa amin po muna kayo umuwi, lola. Hindi niyo pa po p’wedeng gamitin ang kamay niyo kaya hindi ko pa po kayo p’wedeng hayaang tumira ng mag-isa roon.” Kailangan ko pa ang matandang ito para paamuhin si Zia. Alam kong hindi siya makakapalag kapag nasa puder namin ang pinakamamahal niyang lola.“Ano? Nako, hindi na apo. Nakakahiya naman doon. Isa pa ay kaya ko na naman,” nahihiyang sambit ni lola.“Sige na po, lola. Doon na muna po kayo tumira sa am