Lahat ng Kabanata ng From Basurera to CEO'S Wife : Kabanata 61 - Kabanata 70

Sa kabilang banda, malayo sa gulo ng apartment, nasa mall si Lira kasama ang nanay at kapatid niya. Kahit mabigat pa rin ang dibdib niya, pinilit niyang ngumiti. Ayaw niyang ipakita sa pamilya niya kung gaano siya nasasaktan.“Ma, tingnan niyo ‘to,” sabi ni Lira habang hawak ang isang magandang dress. “Bagay sa inyo.”Napangiti ang nanay niya pero agad ding napailing.“Naku anak, wag na. Mahal ‘yan,” sagot nito.“Nay naman,” medyo natawa si Lira. “Wag niyo na isipin yun. May sahod naman ako. Sige na, isukat niyo na. Minsan lang naman ‘to.”“Sigurado ka ba?” tanong ng nanay niya.“Oo naman,” ngiti ni Lira. “Deserve niyo ‘yan.”Sa huli, napapayag din ang nanay niya at pumasok sa fitting room.Habang naghihintay si Lira sa labas, bantay sa kapatid niyang masayang naglalaro sa upuan, sandali siyang natahimik.Napabuntong hininga siya.Kahit pilit siyang nagpapakatatag, bumabalik pa rin sa isip niya ang nangyari.Si Nathaniel.Si Vanessa.At… yung nangyari sa kanila.Napapikit siya saglit.

Tahimik ang isang maliit na café sa gilid ng lungsod. Doon piniling makipagkita ni Marcus kay Lira… malayo sa gulo, malayo sa mga taong pwedeng makialam.Nauna si Marcus.Nakaupo siya sa isang sulok, seryoso ang mukha habang hinihintay si Lira.Hindi siya mapakali.Alam niyang pagkatapos ng araw na ito…Magbabago ang lahat.Pagpasok ni Lira, agad niyang nakita si Marcus.Lumapit siya at umupo sa tapat nito.“Marcus… bakit mo ako pinapunta dito?” diretso niyang tanong.Wala nang paligoy-ligoy.Pagod na siyang mag-isip.Gusto na niyang malaman ang totoo.Huminga nang malalim si Marcus.“Lira… I need to tell you something.”Napakunot ang noo ni Lira.“About what?”Sandaling natahimik si Marcus.Tinitigan niya si Lira.At pagkatapos…“We’re siblings.”Natigilan si Lira.At pagkatapos ng ilang segundo…Napatawa siya.“Ha?” natawa siya. “Nice joke.”Umiling siya habang napapailing.“Hindi funny, Marcus.”Pero…Hindi ngumiti si Marcus.Hindi siya tumawa.Nanatili siyang seryoso.Doon…Unti-u

Hindi mapakali si Vanessa.Habang nakatayo siya sa labas ng kwarto ni Lira, ramdam niya ang kakaibang tensyon sa paligid. Hindi siya sanay sa ganitong pakiramdam… yung parang may nangyayaring hindi niya kontrolado.At ayaw niya ng ganun.Napakagat siya sa labi at mabilis na kinuha ang phone niya mula sa bag.Pagtingin niya sa screen…Nanlaki ang mata niya.“Missed calls…?”Isa.Dalawa.Tatlo…Marami.Lahat galing sa iisang number.Driver ni Marcus.Agad siyang kinabahan.“Why would he call me this many times…?”Hindi na siya nag-isip pa.Mabilis niyang tinawagan ang number.Ilang ring lang…“Ma’am,” sagot agad sa kabilang linya.“Ano ‘to?” galit na bungad ni Vanessa. “Bakit ang dami mong tawag?”“Ma’am… pasensya na po,” sagot ng driver. “Importante lang po kasi…”“Spill it,” malamig niyang putol.Sandaling natahimik ang kabilang linya.“Ma’am… nakipagkita po si Sir Marcus kay Ma’am Lira.”Parang tumigil ang mundo ni Vanessa.“Ano…?”Mahina ang boses niya.Pero halatang nagpipigil ng

Tahimik ang sala.Ramdam ang bigat ng hangin matapos ang titigan nina Lira at Vanessa. Walang gustong magpatalo, pero parehong may itinatago.Napakunot ang noo ni Nathaniel.Hindi niya maintindihan ang nangyayari.“Anong meron?” tanong niya, lumilipat ang tingin mula kay Lira papunta kay Vanessa.Pero walang sumagot agad.Si Vanessa ang unang umiwas.Napabuntong hininga siya at pilit na ngumiti, kahit halatang awkward.“Ah… I think uuwi muna ako,” sabi niya habang inaayos ang buhok niya. “Nandito na kasi si kuya at mom… kailangan ko silang puntahan.”Saglit siyang napatingin kay Lira.Isang mabilis, matalim na tingin.Parang babala.Pero agad din niya itong inalis at nagkunwaring normal.“Well… I’ll see you later, Nathaniel,” dagdag niya, sabay hawak sa braso nito nang bahagya.Ngumiti siya, pero hindi umabot sa mata.Pagkatapos ay tumalikod at naglakad palabas.Pagkasara ng pinto…Click.Naiwan sina Lira at Nathaniel.Tahimik.Walang nagsasalita.Parang parehong naghihintay kung sino

Hindi na nakatiis si Lira.Matapos ang ilang araw na pilit niyang pinipigilan ang sarili, matapos ang lahat ng nalaman niya… hindi na niya kayang manahimik pa.Kailangan niyang malaman ang totoo.Kailangan niyang harapin si Rosilda.Hapon nang makarating si Lira sa bahay.Tahimik ang paligid.Pero sa loob niya…Bagyo.Huminga siya nang malalim bago kumatok.Tok. Tok. Tok.Ilang segundo…Bumukas ang pinto.At bumungad sa kanya ang nanay niya.Si Rosilda.Nanlaki ang mata nito nang makita siya.“Lira…” bulong nito.Pero bago pa ito makapagsalita…“Ano ‘to?” agad na tanong ng nanay niya.Diretso.Matalim.Inabot niya ang phone niya at ipinakita ang balita.Yung tungkol sa kasal niya.Yung ipinadala.Napabuntong hininga si Rosilda.Unti-unting nagbago ang expression nito.Mula sa gulat…Naging galit.“Kasal ka na?” madiin nitong tanong.Nanlaki ang mata ni Lira.“Ha?”“Sumagot ka!” sigaw ni Rosilda. “Kasal ka na at hindi mo man lang sinabi sa akin?!”Napaatras si Lira.Hindi niya inasahan