Lahat ng Kabanata ng พันธะคุณหมอเถื่อน: Kabanata 31 - Kabanata 40

มะลิวัลย์ออกไปจากบ้านแล้ว เหลือเพียงภัทรดนัยกับชาลิสาที่นั่งกินมื้อเช้ากันเงียบๆ บนโต๊ะอาหาร ชาลิสาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเช็กงานต่างๆ แม้ว่าปากจะบอกไปช้อปปิ้ง แต่นั่นเป็นเพียงการยั่วโมโหมะลิวัลย์เท่านั้น จริงๆ แล้วเธอจะไปประชุมงานฟรีแลนด์ข้างนอกต่างหาก ตอนนี้เธอรับจ๊อบเป็นผู้ช่วยครีเอทีฟ ดูงานโฆษณา ออกแบบโฆษณา และรับจ๊อบเป็นผู้ช่วยอาจารย์มหาวิทยาลัย ทำเอกสารสื่อการเรียนการสอนด้านการโฆษณาให้กับนักศึกษา บางครั้งก็ช่วยพิมพ์เอกสารงานวิจัยด้วย ซึ่งเงินที่ได้ถือว่ามีจำนวนไม่น้อย รายได้ดีพอๆ กับที่ทำงานประจำ“จะไปช้อปปิ้งที่ไหน” ภัทรดนัยถามหญิงสาว เขาสังเกตเห็นเธอนั่งจ้องโทรศัพท์ไปด้วย กินสลัดผักไปด้วยนานแล้ว“หลายที่...”“เมื่อวานก็เพิ่งไปมา จะไปซื้ออะไรอีก” เขาบ่น ลึกๆ ไม่ชอบใจนักที่เห็นเธอยังติดเที่ยวเตร่แบบนี้“เรื่องของฉัน!”“ฉันถามดีๆ นะลิสา!” ภัทรดนัยขึ้นเสียงใส่ เขาทำตาดุใส่เธอ“ฉันก็ตอบดีๆ แล้วนี่ไง”“ทำไมต้องทำตัวยั่วโมโหแบบนี้ด้วย ท้องอ่อนๆ ไม่ควรออกไปไหนมาไหนคนเดียว ยิ่งแพ้ท้องอยู่ด้วย ไปเป็นลมเป็นแล้งขึ้นมาจะทำยังไง” เขาเอ็ด ชาลิสาเงยหน้าขึ้นมองชายหนุ่มแล้วก็ยิ้มหวาน“ฉันไปกับเพื่อน

“ทำยำมะยมดีกว่า”“นี่... อย่ากินไปเยอะนะ เดี๋ยวท้องเสีย” เขาชิงดุเธอก่อน ชาลิสาหน้างอ“ไม่เสียหรอกน่า กระเพาะฉันแข็งแรง”“ไม่ได้ กินอาหารรสจัดมากไม่ดี”“คนเป็นหมอนี่เรื่องมาก มากเรื่องแบบนี้ทุกคนหรือเปล่า” เธอเริ่มหาเรื่องเขาแล้ว“ทุกคนนั่นแหละ!”“กินของเปรี้ยวๆ แค่นี้ทำมาเป็นบ่น อย่านึกว่าฉันไม่รู้นะว่าคุณน่ะทั้งกินเหล้า สูบบุหรี่ เป็นหมอประสาอะไร ไม่ดูแลสุขภาพตัวเอง”“นี่เธอ... รู้ได้ยังไงว่าฉันสูบบุหรี่” ภัทรดนัยมองหน้าเธอนิ่ง เพราะเขาไม่เคยสูบบุหรี่ในบ้าน และนานๆ จะสูบครั้ง“ก็วันก่อนคุณเข้ามาในห้องนอนฉัน ฉันได้กลิ่นทั้งเหล้าและบุหรี่ เหม็นไปหมด!”“นี่เธอเป็นคนท้องหรือเป็นหมา ถึงได้จมูกไวแบบนี้” เขากระเซ้าถามอย่างถูกใจในความช่างสังเกตของเธอ“คนท้องสิ! คุณก็รู้ว่าคนท้องจมูกไวกว่าคนปกติทั่วไป ไม่คุยด้วยแล้ว!” เธอบอก ก่อนจะหอบเอามะยมและมะม่วงเดินเข้าไปในครัว ให้ป้าสร้อยทำยำให้ ภัทรดนัยส่ายหน้าอย่างระอาปนเอ็นดู เด็กคนนี้รู้มากจริงเมื่อได้ยำมะยมยำมะม่วงสมใจอยาก เธอก็หอบเอาของกินเข้าไปในห้อง ภัทรดนัยจะเดินไปก่อกวน แต่เธอชิงล็อกห้องไว้เสียก่อน เขาเลยเดินไปหยิบกุญแจสำรองที่อยู่ในลิ้นชักห

ภัทรดนัยสังเกตอาการหญิงสาวแล้วชะงักครู่หนึ่ง แต่ก็ยังฝืนเล่นบทจูบต่อไปอย่างนั้น ยิ่งเธอเกร็งตัวแข็งทื่อและหายใจไม่ออก ยิ่งทำให้เขาเบียดริมฝีปากมากขึ้นกว่าเดิม จนกระทั่งเขาเห็นว่าเธอจะขาดใจ เขาจึงค่อยๆ ถอนริมฝีปากออกมาชายหนุ่มจ้องมองดวงหน้าหญิงสาวที่ช็อกค้างเหมือนคนไม่ได้สติ เธอหน้าแดงก่ำลามไปจนถึงลำคอระหง ลมหายใจของเธอหอบสะท้านวาบไหวจนหน้าอกอวบกระเพื่อม หวาน... หวานและหอมเหลือเกิน เพียงแค่เห็นอาการแบบนี้เขาก็รู้ได้ทันทีว่าเธอยังไม่เคยจูบ ไม่ต้องถามถึงเรื่องบนเตียง หลังจากวันนั้นเธอไม่ได้ไปมีอะไรกับผู้ชายคนอื่นเช่นกันภัทรดนัยติดใจความไร้เดียงสาและแข็งทื่อเป็นท่อนไม้ของเธอ เขาก้มลงจูบเธออีกรอบ คราวนี้เป็นจูบที่เรียกร้องเอาแต่ใจ เขาคลึงเรียวปากนุ่มช้าๆ มือหนาสอดเข้าไปตามซอกนิ้วเรียวเล็กของเธอและกุมมือเธอไว้แน่นอย่างปลอบใจ ชาลิสาหลับตาแน่น ลมหายใจหอบระรัว เขาใช้จังหวะช่วงที่เธอเผลอสอดปลายลิ้นเข้าไปหยอกเอินกับลิ้นเล็กๆ ที่พยายามหลบหลีกเขาเป็นพัลวัน ภัทรดนัยค่อยๆ เบียดร่างกายเข้าหาเธอ ขณะที่เธอพยายามจะกระเถิบกายหนี เธอทั้งเสียวและหวาดกลัวในคราวเดียวกันก๊อกๆๆๆๆ“ตาภัทร! ตาภัทร!” เสียงมะลิ

ภัทรดนัยจึงชวนน้ำรินออกมาเดินเล่นหน้าบ้าน น้ำรินหัวเราะเบาๆ กับสีหน้าท่าทางเหนื่อยหน่ายใจของภัทรดนัย หล่อนและเขารู้จักกันมานานพอสมควร“พี่ต้องขอโทษน้ำรินด้วยนะ ที่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น“ขอโทษ... พี่ภัทรจะขอโทษน้ำรินทำไมคะ ในเมื่อพี่ภัทรไม่ได้ทำอะไรผิด”“ก็ขอโทษที่ไม่ได้บอกเรื่องที่พี่กำลังจะมีลูก”“โธ่... เรื่องนั้นน้ำรินเข้าใจค่ะ เรื่องแต่งงานของเราสองคน เป็นเรื่องที่ทางผู้ใหญ่ตกลงกันเอง น้ำรินรู้ว่าพี่ภัทรไม่ได้รักน้ำริน” น้ำรินยิ้มให้เขาอย่างอ่อนโยน“ใครบอกว่าพี่ไม่ได้รักน้ำริน...”“เอ๋...?”“พี่รักน้ำริน แต่รักแบบน้องสาว” เขาหยุดเดินและหันมามองหน้าหล่อน น้ำรินยิ้มกว้าง“น้ำรินก็รักพี่ภัทรแบบพี่ชายเหมือนกันค่ะ น้ำรินดีใจด้วยนะคะที่พี่ภัทรกำลังจะมีลูก”“ขอบคุณมากนะ ยังไงพี่รบกวนไปบอกคุณป้าอรด้วย ว่าเรื่องงานแต่งงานของเรามันเป็นไปไม่ได้ พี่ไม่อยากให้คุณป้าอรไปฟังคุณแม่มาก”“ได้ค่ะ ว่าแต่... ดูเหมือนคุณป้าจะไม่ค่อยชอบคุณลิสา...”“แน่นอน คุณแม่ไม่ชอบผู้หญิงหัวแข็งแบบลิสา เธอค่อนข้างเป็นตัวของตัวเองสูง”“อย่างนี้พี่ภัทรจะทำยังไงคะ”“คงต้องใช้เวลาสักพัก ลิสาเองก็ไม่ใช่ผู้หญิงที่เลวร้ายอะไ

“ลิสา เธอลืมไปแล้วเหรอว่าฉันเป็นหมอ ฉันรู้น่าว่าอะไรทำได้ อะไรทำไม่ได้ ท่าไหนควรทำ ท่าไหนไม่ควรทำ” เขาตรึงข้อมือเธอไว้แน่น ชาลิสาหมดหนทางที่จะหนี เธอใจสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัวปนตื่นเต้นจากสัมผัสวาบหวามที่เสียดสีเนื้อกายเธอ หญิงสาวรับรู้ได้ถึงความแข็งขึงผงาดกล้าภายใต้กางเกงนอนขายาวของเขา มันดุนดันต้นขาเธออย่างน่ากลัว“ปล่อยฉันนะ! อื้อ... อือ...” เธอมีโอกาสพูดได้แค่นั้น เพราะเขากดริมฝีปากจูบเธอไปแล้ว ภัทรดนัยบดขยี้เรียวปากบางอย่างย่ามใจ รสชาติของเธอหวานหอมติดตรึงปลายลิ้นเขาดีเหลือเกิน เขาใช้ลิ้นอุ่นกวาดเลียไปทั่วโพรงปาก และยังดูดดึงปลายลิ้นเล็กสลับกับไล่เลียขอบปากจนเปียกชื้นไปหมด ชาลิสานอนตัวแข็ง เธอเกร็งไปหมดทั้งตัว ลมหายใจสั่นสะท้านเหมือนกับจะขาดใจตายอยู่รอมร่อจนเขาต้องหยุดจูบแฮ่กๆๆเสียงลมหายใจของเธอดังขนัด ภัทรดนัยอมยิ้มอย่างมีความสุขที่ได้แกล้งเธอ ตอนนี้เธอหน้าแดงก่ำ ชาลิสาจะอ้าปากด่า แต่เขาไวกว่า ก้มลงจูบปากไปอีก เธอเบิกตากว้างอย่างตกใจ คราวนี้เธอพยายามดิ้นหนี แต่ยิ่งดิ้นเนื้อตัวของเธอก็ยิ่งเบียดความแข็งแกร่งของกล้ามเนื้อเขา ภัทรดนัยเลยเบียดกายเข้าหา จนตัวเธอแนบชิดติดเตียงนุ่ม