Ang mga salitang iyon ay lumabas na parang dugo mula sa isang sugat na matagal nang nakatago. Si Jane ay nanatiling nakaluhod sa malamig na snow, ang tuhod niya ay basa na at naninigas sa lamig, pero mas naninigas pa ang kanyang puso sa sakit na hindi na niya kayang pigilan. Ang luha niya ay walang tigil, ang katawan ay nanginginig nang todo habang nakatingin kay Sophia sa kabilang side ng gate.Si Sophia ay parang natulos. Ang yakap niya kay Maria Cecilia ay humigpit pa, ang maliit na bata ay umiiyak na rin sa dibdib niya. Ang luha ni Sophia ay patuloy na tumutulo, pero ang mga mata niya ay puno ng galit, sakit, pagkalito, at isang bagay na mas malalim isang takot na hindi niya kayang itago.Sophia: (umiiyak nang mahina, ang boses ay nanginginig sa sobrang emosyon) Ate…? Tawagin kitang ate? Paano ko magagawa ‘yon, Jane? Paano ko tatawagin kang ate ang taong gusto kong kalimutan? Ang taong matagal nang hinahabol ako? Ang taong nagpadala ng mga tao para k
Last Updated : 2026-06-30 Read more