All Chapters of A NIGHT OF POSSESSION: Chapter 181 - Chapter 190

DON GERBACIO’s POV Tahimik ang buong study room habang binabasa ko ang ilang dokumentong may kaugnayan sa nalalapit na transition ng pamamahala sa Mondragon Group. Malamlam ang ilaw sa loob ng silid. Tanging tunog lamang ng grandfather clock at marahang paglipat ko ng mga papel ang maririnig. Ngunit natigil iyon nang bumukas ang pinto. Dahan-dahan kong inangat ang tingin. Nakita kong pumasok si Cullen. Nakaayos pa rin ang suot nitong itim na suit ngunit halatang pagod ang mukha. May bakas din ng mabigat na iniisip sa mga mata nito. Tahimik niyang isinara ang pinto bago lumapit sa mesa ko. Hindi na ako nagpaligoy-ligoy pa. “I heard Lena is pregnant.” Diretso kong sabi. Bahagya siyang natigilan. Halatang hindi niya inaasahang alam ko na agad ang balitang iyon. Ngunit mabilis din nitong itinago ang emosyon sa mukha. Isa iyon sa hinahangaan ko kay Cullen. Hindi madaling mabasa. Hindi tulad ng kapatid niyang si Caelus na masyadong emosyonal. “Who told you that, Dad?” kal

CAELUS' POV “She was supposed to be mine…” ulit na bulong ko. Hindi ko alam kung ilang beses ko na bang sinabi iyon sa sarili ko. Naramdaman ko ang pagbuntong hininga ni Maximus habang napasandal sa sofa. “Damn…” mahina nitong sabi. “That’s messed up.” Tahimik namang nakaupo si Felip sa single couch habang seryosong nakatingin sa akin. Kanina pa ito walang imik. Parang may malalim itong iniisip. Maya-maya ay dahan-dahan nitong inilapag ang hawak na baso sa mesa. Doon ko napansin ang kakaibang ekspresyon sa mukha niya. “Actually…” mababa niyang saad. Napatingin kaming lahat sa kanya. Nagkatinginan pa sina Maximus at Rowan. “What?” kunot-noong tanong ni Sage. Huminga nang malalim si Felip bago tuluyang tumingin sa akin. “No, Caelus.” Bahagya akong napakunot-noo. “What do you mean no?” Mariin ang tingin niya sa akin. "I finally discovered something.” Parang biglang bumilis ang tibok ng puso ko. Nanigas ako habang nakatitig sa kanya. “What are you talk

LENA’s POV Hindi ako agad nakapagsalita matapos sabihin ni Cullen ang bagay na halos nagpahinto sa paghinga ko. “Tomorrow, we’ll get married through civil wedding,” kalmado niyang sabi habang nakatingin sa harap. “Private lang iyon. Just my family and your Yangco family.” Bahagya akong natigilan. “Pero…” muli siyang nagsalita bago pa ako makapag-react, “tuloy pa rin ang grand wedding natin after two months.” Tahimik lang akong nakaupo nang maayos sa back seat habang pinoproseso ang sinabi niya. 'Bukas ay ikakasal na kami sa huwes.' At hindi ko maintindihan kung bakit parang wala akong maramdaman kundi bigat sa dibdib. Sinundo niya ako sa Yangco Mansion nang araw na iyon. May kailangan daw kaming puntahan. Hindi ko na rin nagawang magtanong pa dahil halatang desidido na siya sa lahat ng plano. “You need a simple wedding dress for tomorrow,” sabi niya habang nakatingin sa harap, nakaupo siya sa kabilang dulo ng back seat. Tumango lang ako. Wala akong lakas para mags

LENA’s POV Maya-maya ay tumigil ang sasakyan. Kaagad bumukas ang pinto ng van at isa-isang bumaba ang mga kasama namin. Sumunod naman akong bumaba habang hawak pa rin ni Caelus ang kamay ko. Doon ko lang napansin na nasa isang gasoline station pala kami. Maliwanag ang paligid dahil sa mga ilaw ngunit halos wala nang tao roon dahil gabi na. Sa hindi kalayuan ay nakaparada ang pamilyar na itim na sports car ni Caelus. Huminto sina Sage, Maximus, Rowan, Rafael, Helios at Felip sa harapan namin. “Aalis na kami,” nakangising sabi ni Maximus habang isinusuot ang shades kahit gabi na. “Good luck sa pagtatanan ninyo.” "Mag-iingat kayo.” sabi naman ni Rowan na tinapik sa balikat si Caelus. “And call us if you need backup,” dagdag naman ni Helios. Napatingin ako sa kanila nang naguguluhan. Totoo bang ginagawa namin ito? Ang pagtakas. “Thank you, guys,” seryosong sabi ni Caelus. Tinapik din siya ni Sage sa balikat. “Huwag kang magpasalamat agad. Kapag nasapak kami ni Don Ge

LENA’s POV Tahimik kong inilapag ang baso ng mainit na gatas matapos ko iyong maubos. Ramdam ko pa rin ang init niyon sa katawan ko, lalo na ang pag-aalalang ipinapakita ni Caelus. Kanina pa siya nakatingin sa akin. Parang gusto niyang siguraduhin na ayos lang ako, na ligtas ako. “Have you eaten dinner?” bigla niyang tanong. Bahagya akong natigilan bago marahang umiling. “H-Hindi pa…” Agad siyang tumayo mula sa sofa. “I’ll check what food I can prepare for you,” saad niya habang naglalakad papunta sa kusina. Napakurap ako bago mabilis na nagsalita. “Wait…” napatingin siya sa akin. “Ikaw ba? Kumain ka na?” Sandali siyang natahimik bago marahan ring umiling. “No.” Napabuntong-hininga siya. “Actually… I haven’t had a proper meal these past few days.” Kaagad akong napakunot-noo. “Why?” Bahagyang nag-iba ang ekspresyon niya. May lungkot na mabilis niyang itinago sa likod ng pilit na ngiti. “Wala akong ganang kumain.” At hindi ko na kinailangang magtanong pa,