บททั้งหมดของ Married to His Father, Claimed by the Son: บทที่ 1 - บทที่ 10

Ang katahimikan sa loob ng Castillejo Mansion ay mas nakakabingi kaysa sa ingay ng reception kanina.Pagpasok ng itim na limousine sa dambuhalang gate ng mansyon, pakiramdam ni Amara ay pumapasok siya sa bibig ng isang dambuhalang halimaw na handa siyang lunukin nang buo. Ang mansyon, na nakatayo sa tuktok ng isang burol sa Antipolo, ay napapalibutan ng matatayog na pader at makakapal na puno. Maganda ito, majestic sa arkitekturang Espanyol, pero sa gabing ito, mukha itong sementeryo."Sir Alfonso, dahan-dahan po," alalay ng private nurse na sumalubong sa kanila sa grand foyer.Inalalayan nila si Don Alfonso pababa ng sasakyan. Mula sa pagiging matikas kanina sa simbahan, tila biglang naubos ang lakas ng matanda. Nagsisimula na naman ang panginginig ng mga kamay nito at ang hirap sa paghinga."Amara..." tawag ni Alfonso, ang boses ay garalgal at mahina.Mabilis na lumapit si Amara, hawak ang laylayan ng kanyang mabigat na wedding gown. "Narito po ako, Don Alfonso."Hinawakan ng matand

Kung ang mansyon ng mga Castillejo ay impyerno, ang Conference Room ng Castillejo Group of Companies ay ang kulungan ng mga gutom na leon.Pagbukas ng double doors, tumambad kay Amara ang isang mahabang mahogany table. Nakaupo doon ang sampung pinakamakapangyarihang tao sa kumpanya—mga stockholders, executives, at ang mga kapatid ni Don Alfonso na matagal nang nag-aabang sa pagbagsak nito."Good morning," bati ni Xerxes. Dire-diretso siyang naglakad papunta sa kabisera, ang pwesto ng CEO. Ang presence niya ay agad na nagpatahimik sa bulungan.Naiwan si Amara na nakatayo sa may pinto, hindi sigurado kung saan lulugar."Well, well," basag ng isang matinis na boses. Si Miranda Castillejo, ang nakababatang kapatid ni Don Alfonso. Puno ng alahas ang leeg nito at matapobre ang tingin. "Dinala mo pala ang pet ng Daddy mo, Xerxes. Akala ko ba board meeting ito? Bakit may naligaw na nurse?"Nagtawanan ang ilang board members. Namula si Amara. Gusto niyang yumuko, pero naalala niya ang bilin ni

Alas-kwatro pa lang ng madaling araw ay gising na si Amara. O mas tamang sabihin, hindi siya dinalaw ng antok kahit isang minuto.Ang mga mata niya ay maga at mahapdi mula sa magdamag na pag-iyak, pero pinilit niyang bumangon. Ang katahimikan ng kwarto sa East Wing ay nakakabingi, pero mas gugustuhin na niya ito kaysa sa mga ungol at kalampag na narinig niya kagabi mula sa kabilang dulo ng mansyon.“Tapos na siguro sila,” mapait na isip ni Amara habang nakatingin sa kisame.Ang imahe ni Xerxes na may yakap na ibang babae, ang tunog ng boses nito na punong-puno ng pagnanasa para sa iba... parang asido itong tumunaw sa natitirang pagtingin niya sa sarili. Pakiramdam niya ay ang dumi-dumi niya. Pakiramdam niya ay isa siyang basahan na tinapakan at iniwan sa isang sulok habang ang "totoong reyna" ay inaasikaso ng hari.Bumangon siya at mabilis na naligo. Malamig ang tubig, pero kailangan niya ito para magising ang diwa niya.Ngayong araw ang simula ng Cycle 1 ng chemotherapy ni Kiko. Kail

Alas-syete ng gabi.Ang dining hall ng Castillejo Mansion ay nagmumukhang museum sa ganda. Ang mahabang mesa na gawa sa narra ay napapalamutian ng mga silver candelabra, crystal goblets, at porselanang pinggan na may gintong lining. Ang chandelier sa itaas ay kumikinang na parang mga diamante, nagbibigay ng mainit na liwanag sa malamig na silid.Pero para kay Amara, hindi ito isang marangyang hapunan. Ito ay isang bitayan.Nakatayo siya sa harap ng salamin sa kanyang kwarto, inaayos ang huling butones ng kanyang suot na cream silk blouse. Ito ang pinaka-disenteng damit na nahanap niya sa closet na hindi masyadong magarbo pero hindi rin naman mukhang basahan. Pinaresan niya ito ng itim na pencil skirt—ang dating uniporme niya kapag may medical convention, pero ngayon ay armor niya laban sa mga kamag-anak ng asawa niya."Ma'am, ayos na po ba kayo?" tanong ni Manang Sol na nasa likod niya. "Dumating na po sila Tita Miranda at Tito Rico. Nasa baba na po sila."Napabuntong-hininga si Amara

Ang kwarto ni Xerxes ay parang isang freezer sa lamig dahil sa todo-todong aircon, pero pagpasok ni Amara, pakiramdam niya ay pumasok siya sa bunganga ng bulkan.Ang hangin ay mabigat, puno ng tensyon na halos malasahan niya sa dila. Amoy na amoy niya ang scent ni Xerxes sa bawat sulok—isang pinaghalong mamahaling leather, ocean breeze, at ang natural na musk ng lalaki na pamilyar na pamilyar sa kanya. Pero sa ilalim ng mga amoy na 'yon, may humahalong iba. Ang matamis at matapang na pabango ni Chanel. Ang amoy ng pinagpawisang mga katawan. Ang amoy ng sex mula kagabi.Napadako ang tingin ni Amara sa dambuhalang kama sa gitna ng kwarto. Magulo pa ang dark silk sheets. Ang mga unan ay nakakalat sa sahig. Ito ang saksi sa kung anong kahalayan ang ginawa nila ng modelo kagabi habang siya ay umiiyak sa kabilang kwarto, takip ang tenga.Gusto niyang masuka. Gusto niyang tumakbo palabas at ibato pabalik kay Xerxes ang pera nito.Pero naramdaman niya ang bigat ng isang libong piso sa bulsa n