《หย่ารักทวงใจ》全部章節:第 481 章 - 第 486 章

486 章節

บทที่ 481

นิ้วมือที่ถือโทรศัพท์ของเจียงหวยซวี่กำแน่นขึ้นเรื่อย ๆ แววตาเย็นเยียบภายในวิลล่าหัวถังคุณนายอันได้รับโทรศัพท์จากอันหงต๋าสำหรับเรื่องที่คุณนายอันทำไปก่อนหน้านี้ เขาก็รู้เรื่องทั้งหมดแล้ว และแน่นอนว่าเขาไม่ได้มีความคิดที่จะตำหนิภรรยาของตัวเองเพราะเรื่องนี้เลยสักนิดเขารู้ว่าที่เธอทำไปทั้งหมดนั้นก็แค่ทำไปเพราะนึกถึงตระกูลอันเมื่อคืนอันชิงเยว่ร้องไห้มาทั้งคืนตอนนี้คนที่เธอเชื่อใจได้มีเพียงผู้เป็นแม่เท่านั้น ดังนั้นจึงไม่อาจปิดบังและยอมเล่าความจริงให้แม่ฟัง คุณนายอันจึงรู้เรื่องทั้งหมดแล้วเธอนอนหลับไม่สนิทเลยทั้งคืนซูชิงจือไม่ได้กลับมา เธอโทรหาเขา เขาก็ไม่รับสาย“สรุปว่าเอเวอลินก็คือผู้หญิงคนที่อุ้มบุญเพื่อไต่เต้าคนนั้นเมื่อปีนั้นงั้นเหรอ?”ซูจิ่นซีเอ่ยด้วยน้ำเสียงเหนื่อยล้า “ใช่ค่ะ”น้ำเสียงของอันหงต๋าหนักแน่นขึ้นหลายส่วนแม้เซิ่งถิงเชินกับซูชิงจือจะมีความสัมพันธ์อันแน่นแฟ้นต่อกัน แต่ถ้าเซิ่งถิงเชินแต่งงานกับชิงเยว่ได้ คนที่สนิทกับเขามากที่สุดก็ยังคงเป็นตระกูลอันอยู่ดี ต่อให้จะยังไม่สามารถนำผลประโยชน์ที่เป็นรูปธรรมมาสู่ตระกูลอันได้ชั่วคราว แต่อย่างน้อยก็ยังสามารถคานอำนาจ
閱讀更多

บทที่ 482

เขาจ้องมองข้อความนั้นอยู่นานสุดท้ายเขาก็ไม่ได้ตอบกลับไปซูจิ่นซีกดโทรออกไปยังเบอร์โทรศัพท์มือถืออีกเบอร์หนึ่งปลายสายรับสายเธอเอ่ยถามว่า “ทางฝั่งหวงตงเฉิงสถานการณ์เป็นยังไงบ้าง?”ไม่เคยมีใครกล้ามาหยามเกียรติเธอขนาดนี้มาก่อน เผยหลานหัวนับเป็นตัวอะไรกัน“อีกฝ่ายป้องกันตัวแน่นหนามากครับ มีคนคอยตามเขาอยู่ตลอด เขาไม่มีโอกาสเข้าใกล้เผยหลานหัวเลย”สีหน้าของซูจิ่นซีดูแย่ลง หากไม่ได้ระบายความแค้นนี้ออกไป เธอคงกินไม่ได้นอนไม่หลับหกโมงเย็นวันนั้นซูชิงจือเดินออกจากตึกบริษัท มองแวบเดียวก็เห็นร่างหนึ่งกำลังนั่งอยู่ที่โซนพักผ่อนในโถงรับรอง ฝีเท้าของเขาชะงักทันที นิ้วมือที่ล้วงอยู่ในกระเป๋าเสื้ออดไม่ได้ที่จะกำแน่น สมองขาวโพลนไปชั่วขณะหรงชิงเหวินมองเห็นเขา ก็ค่อย ๆ ลุกขึ้นยืนลูกชายโตแล้ว หน้าตาเปลี่ยนไป แต่เขาก็ยังจำได้ตั้งแต่แวบแรกว่านั่นคือลูกชายของตัวเองชั่วพริบตาเดียวขอบตาของเขาก็อดไม่ได้ที่จะแดงก่ำขึ้นมาซูชิงจือยืนนิ่งอยู่กับที่ ขาทั้งสองข้างราวกับถูกถ่วงด้วยตะกั่ว ไม่สามารถขยับเขยื้อนได้อยู่นาน พนักงานที่เลิกงานร้องเรียกเขา แต่เขากลับไม่ได้ยินอะไรเลยพนักงานรู้สึกสงสัยในใจ
閱讀更多

บทที่ 483

ตอนที่ดึงสายตากลับมาเขาสังเกตเห็นรถเบนท์ลีย์คันหนึ่งจอดอยู่ฝั่งตรงข้ามถนน“จริงสิ แม่ของลูกบอกว่าช่วงนี้ลูกมีเรื่องผิดใจกับเธอหนักมาก ไม่ว่ายังไงเธอก็เป็นแม่ของลูก ระหว่างแม่ลูกไม่มีความแค้นฝังลึกข้ามคืนหรอกนะ”ซูชิงจืออดไม่ได้ที่จะแค่นเสียงหัวเราะเย็นชาในใจตอนนั้นเองเสียงโทรศัพท์มือถือของเขาดังสั่นเตือนขึ้นมา เขาหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา พูดกับหรงชิงเหวินว่า “พ่อครับ ผมขอรับสายก่อนนะครับ”“ได้”ซูชิงจือรับสาย เอ่ยว่า “ฮัลโหล!”เสียงของเซิ่งถิงเชินดังมาจากปลายสาย เอ่ยว่า “เมื่อไหร่จะถึง?”“มีธุระนิดหน่อย ต้องรอแป๊บหนึ่งนะ”เซิ่งถิงเชินตอบรับอืมคำหนึ่งหรงชิงเหวินได้ยินเสียงที่ดังมาจากปลายสายแว่ว ๆ รู้สึกคุ้นหูอยู่บ้าง แต่เพราะอีกฝ่ายพูดแค่ประโยคเดียว เขาเลยไม่แน่ใจว่าเป็นใคร และไม่ได้คิดอะไรมากเมื่อเห็นซูชิงจือวางโทรศัพท์มือถือลงหรงชิงเหวินจึงกล่าว “มีงานต้องไปทำเหรอ?”ซูชิงจือเอ่ย “ไม่มีอะไรครับ ไม่ใช่เรื่องด่วนอะไรด้วย”“งั้นพวกเรากินข้าวกันก่อนดีไหม วันนี้พ่อเลี้ยงเอง”ซูชิงจือไม่ได้ปฏิเสธ เอ่ยว่า “ครับ”พวกเขาถึงได้เรียกพนักงานเสิร์ฟมาสั่งอาหารหลังจากมื้อค่ำจบ
閱讀更多

บทที่ 484

“การแก่งแย่งชิงดีที่พลิกผันวุ่นวายในแวดวงธุรกิจนายอาจจะควบคุมมันได้ แต่จิตใจคนน่ะเปลี่ยนแปลงได้ในพริบตา เรื่องของความรู้สึกเป็นสิ่งที่ควบคุมได้ยากที่สุด”เซิ่งถิงเชินหยิบไวน์แดงขึ้นมา รินไวน์ให้ตัวเองแก้วหนึ่ง เมื่อฟังคำพูดนี้ของซูชิงจือ เขาก็ยกมุมปากยิ้มพลางเอ่ย “คำพูดนี้ไม่ผิดเลยจริง ๆ”หรงชิงเหวินกลับมาถึงบ้าน อารมณ์ก็ค่อนข้างดีเผยหลานหัวอุ้มเสี่ยวเป่าอยู่บนโซฟาและกำลังอ่านหนังสือนิทานให้เขาฟัง ไม่รู้ว่าเสี่ยวเป่าฟังรู้เรื่องหรือเปล่า แต่ที่แน่ ๆ คือเขาฟังอย่างสนุกสนานเลยทีเดียวเผยหลานหัวได้ยินเสียงความเคลื่อนไหว จึงหันกลับไปมอง “กลับมาแล้วเหรอคะ”หรงชิงเหวินเดินเข้าไปอุ้มลูกชายขึ้นมาหยอกล้อ“พวกเสี่ยวซูยังไม่กลับมาอีกเหรอ?”“ยังอยู่ที่บริษัทน่ะสิ ปลายปีแล้ว ต่างก็ยุ่งหัวหมุนกันทั้งนั้นแหละ แล้วตอนค่ำคุณไปกินข้าวกับใครมาล่ะ?”เรื่องที่เกิดขึ้นกับหรงซูเมื่อวาน ทางฝั่งเผยอวี้ไม่ได้เล่าให้พวกเขาฟัง ตอนนี้คนไม่เป็นอะไรแล้ว จะได้ไม่ต้องมานั่งกังวลกันอีกหรงชิงเหวินอุ้มลูกชายนั่งลงบนโซฟา และไม่ได้ปิดบังเผยหลานหัว เอ่ยว่า “ไปกินมื้อค่ำกับลูกชายผมมาน่ะ”เมื่อได้ยินดังนั้นเผยหล
閱讀更多

บทที่ 485

ยิ่งฟัง สีหน้าของเผยหลานหัวก็ยิ่งดูแย่ลงอย่างที่เธอเดาเอาไว้ไม่มีผิด โตมากับซูจิ่นซี จะหวังให้เป็นคนดีได้ยังไง“เป็นพี่ชายแสนดีจริง ๆ แล้วเรื่องของเสี่ยวซูล่ะ จะปล่อยไปแบบนี้เลยเหรอ?” เผยหลานหัวข่มความโกรธพลางกล่าว“ยังไงซะการที่ซูชิงจือมาหาพ่อหรงเอาป่านนี้ คงไม่ใช่แค่เรื่องบังเอิญแน่ ส่วนเรื่องของเสี่ยวซู ทางฝั่งหวยซวี่น่าจะจัดการได้ ถิงเจ๋อเองก็ติดต่อพี่ชายเขาไปแล้วเหมือนกัน”เมื่อได้ยินดังนั้นเผยหลานหัวอดไม่ได้ที่จะพ่นลมหายใจออกมา ถอนใจพลางกล่าว “พี่ชายของเจียงอวี่เองก็ทุ่มเทและจริงใจกับเสี่ยวซูมาก เขาและเสี่ยวเจ๋อต่างก็เป็นผู้ชายที่คู่ควรแก่การฝากชีวิตไว้”แต่สุดท้ายเสี่ยวซูกลับแต่งงานกับเซิ่งถิงเชินทั้งหมดนี้คือโชคชะตาจริง ๆ!ส่วนอนาคตเสี่ยวซูจะไปคบกับใคร พวกเขาก็จะไม่เข้าไปก้าวก่าย ยังไงซะเสี่ยวซูก็ยังไม่ได้หย่า รอให้เธอหย่าแล้วก็ให้เธอเป็นคนเลือกเองก็แล้วกัน“พ่อหรงของลูกยังอยากชวนเขามากินข้าวที่บ้านอีก ถ้าเสี่ยวซูได้มาเห็นว่าพี่ชายแท้ ๆ ของตัวเองคือพี่ชายของอันชิงเยว่ ไม่รู้ว่าในใจเธอจะรับไม่ได้ขนาดไหน”“นั่นสิครับ!”สำหรับเสี่ยวซูแล้ว นี่คงเป็นอีกหนึ่งแรงกระทบกระ
閱讀更多

บทที่ 486

ช่วงสองวันต่อมาหรงซูไม่ได้กลับบ้านเลยอย่างแรก ช่วงปลายปียุ่งมากจริง ๆ โปรเจกต์ของเคอหยวนล้มเลิกไปแล้ว แถมยังมีโปรเจกต์ใหม่ที่ต้องไปเจรจาอีก เพื่อโบนัสปลายปี พนักงานในทีมต่างก็ทำโอทีกันอย่างขะมักเขม้น แน่นอนว่าเธอเองก็ไม่อาจผ่อนคลายได้แม้แต่น้อยอย่างที่สอง โปรเจกต์ของทีซี เธอยังต้องไปตรวจสอบเป็นการส่วนตัวอีกโปรเจกต์ที่มีมูลค่าสูงถึงห้าหมื่นล้าน เมื่อต้องเผชิญกับผลประโยชน์มหาศาลขนาดนี้ ไม่ว่าใครก็คงต้านทานสิ่งล่อใจจากผลประโยชน์มหาศาลขนาดนี้ไม่ได้เซิ่งถิงเชินใจป้ำมากจริง ๆ การสละโปรเจกต์นี้ทิ้ง สำหรับเซิ่งถิงเชินแล้วถือเป็นความสูญเสียที่ไม่น้อยเลยอีกทั้งโปรเจกต์ยังเกี่ยวข้องกับเทคโนโลยีเอไอ ซึ่งสามารถนำไปร่วมมือกับป๋อเหิงได้อย่างลงตัว หากเซ็นสัญญาโปรเจกต์นี้ สัญญาเดิมพันทางธุรกิจที่เผยอวี้เซ็นเอาไว้ก็จะบรรลุเป้าหมายเกินคาด มูลค่าตามราคาตลาดของป๋อเหิงก็จะพุ่งสูงขึ้นตามไปด้วยแต่ความคิดของเซิ่งถิงเชินยากจะคาดเดาจริง ๆเธอไม่อาจเสี่ยงทำอะไรบุ่มบ่ามได้จนกระทั่งถึงวันที่สามเซิ่งถิงเชินก็โทรศัพท์มา“พิจารณาไปถึงไหนแล้ว โปรเจกต์ไม่รอใครหรอกนะ”“ตอนนี้คุณอยู่ที่บริษัทเหรอ?”“อย
閱讀更多
上一章
1
...
444546474849
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status