Lahat ng Kabanata ng One Night Stand With My President: Kabanata 31 - Kabanata 40

Kabanata 31: Pakikitungo kay Camryn "Gusto mong tawagan ang lolo ko?" nanatiling walang pagbabago ang ekspresyon ni Harrison. "Huwag mo nang sayangin ang oras mo." Hindi siya pinansin ni Camryn. Nanginginig niyang inilabas ang kanyang cellphone at tinawagan ang numero ni Lorenzo. Ngunit isang kasambahay ng pamilyang Thomson ang sumagot. Sinabi nito na natutulog si Lorenzo at kahit gaano pa kaapurahan ang sitwasyon, hindi siya maaaring gambalain sa oras na iyon. Natapos ang tawag, ngunit nanatili pa ring hawak ni Camryn ang cellphone, para bang kinakausap si Harrison, ngunit tila sarili rin niya ang kausap. "Hintayin natin hanggang bukas ng umaga kapag nagising na si Ginoong Thomson. Tiyak na patatawarin niya ako." Nawalan na ng pasensya si Harrison. Malamig niyang sinabi, "Camryn, bibigyan kita ngayon ng dalawang pagpipilian. Una, humarap ka sa legal team ng Thomson Group. O ikalawa, isama mo ang anak mo at umalis kayo patungong Lubrea, at huwag na kayong babalik." Nakinig si C

Chapter 33: Inubos Niya Lahat Hindi nakapagtataka na napansin agad ni Sam ang maliit na kahon—lalo na’t kulay pink ito, sobrang pink at mukhang maselan, na talagang hindi tugma sa istilo ni Harrison. Nang yuyuko na sana si Sam para silipin ito, mabilis na dinampot ni Harrison ang kahon at inilagay sa drawer. Nanlaki ang mata ni Sam. “Hoy, kahon lang ’yan ah. Bakit parang binabantayan mo? Ayaw mo pang ipakita sa akin. Sandali… huwag mong sabihing galing ’yan sa isang babae?” Nanatiling tahimik si Harrison. Patuloy na nagsalita si Sam, “Isipin nga natin… babaeng magbibigay sa’yo ng ganito… Ah, alam ko na, si Ms—” “Tumahimik ka,” malamig na putol ni Harrison. “Tapos na ang usapan. Pwede ka nang umalis.” “Ano ba, kakarating ko lang tapos paaalisin mo na agad?” reklamo ni Sam. Gustong-gusto na talaga siyang sipain palabas ni Harrison. “Busy ka ba ngayon? Kung hindi, sabay na tayong mag-lunch mamaya. Isama na rin natin ang iba,” suhestiyon ni Sam. “May mga bagong putahe raw sa The

Chapter 35: Ronan Thomson Tutal, si Ronan ay miyembro ng pamilyang Thomson at apo mismo ni Lorenzo, kaya walang tututol kung siya ang magiging deputy director ng HR department. Bukod dito, ang lahat ng mga anak at apo ng pamilyang Thomson ay sinanay na sa iba’t ibang aspeto ng negosyo mula pagkabata, bilang paghahanda sa pamamahala ng kompanya sa hinaharap. Si Harrison ang pinakanatatangi sa kanilang lahat, kaya nang magbitiw si Lorenzo sa puwesto, ipinasa niya ang pamumuno kay Harrison. Gayunpaman, hindi rin pahuhuli sa kakayahan ang iba pang mga kabataan sa pamilya. “Naintindihan ko,” sabi ni Harrison. “Papuntahin mo siya sa kompanya bukas.” “Sige,” sagot ni Lorenzo. “Matalino at may kakayahan ang batang ’yon, pero bata pa rin. Habang nasa kompanya siya, gabayan mo na lang din.” “Okay po,” tugon ni Harrison. Matapos pa ang ilang minutong usapan tungkol sa pamilya, ibinaba na ni Harrison ang tawag. Pagbalik niya sa private room, sinalubong siya ni Sam. “Sino ’yon? Si Ms. He

Chapter 37: Panunuya ni Harrison Marahil, maaari niyang gamitin ang pagkakataong ito para mailayo si Adeline kay Harrison. Bago pa makapagsalita si Harrison, agad na nagsalita si Myra. “Dahil kakapasok lang ni Ronan sa kompanya, kailangan niya ng isang mahusay na assistant. Marami namang tao sa paligid mo, Harrison. Kaya mong magpahiram ng isang secretary. Paano kung pansamantalang si Ms. Hensley ang tumulong kay Ronan?” Katatapos pa lamang niyang magsalita nang sumagot agad si Harrison. “Hindi pwede.” “Ano?” gulat na gulat si Myra. “Kailangan ko si Ms. Hensley sa tabi ko,” kalmadong sagot ni Harrison. Nainis at natawa si Myra. “Ano bang nangyayari sa’yo…” “Hayaan na,” natatawang sabi ni Lorenzo. “Matagal nang kasama ni Harrison si Ms. Hensley. Sanay na siya na naroon ito palagi. Kung bigla natin siyang aalisin, siyempre mababagabag siya. Kalimutan na natin ang usapang ito. Ronan, hahanap ako ng ibang taong babagay sa’yo kapag dumating ang tamang panahon.” Nang marinig ito

Chapter 39: Paglipat sa Bagong Tahanan Nagtaka si Adeline. “Mr. Thomson, ano po ito…?” “Benepisyo ng kumpanya,” walang emosyon na sagot ni Harrison. Kahit ganoon ang sinabi niya, nag-alinlangan pa rin si Adeline. Kailan pa naging bahagi ng benepisyo sa kumpanya ang pagbibigay ng tirahan? Ni minsan ay wala pa siyang narinig na ganoon. Mas lalo siyang nabigla nang makita ang address na nakasulat sa papel—Shurford Residence. Kahit ang pinakamaliit na unit doon ay may lawak na 150 square meters, at napakalapit pa sa Thomson Group. Noon pa man ay naisip na ni Adeline na magrenta sa Shurford Residence, pero sobra itong mahal para sa kanyang kakayahan. At ngayon, hinihiling ni Harrison na doon siya lumipat. Nang mapansin ni Harrison ang kanyang pag-aalinlangan, bahagya siyang nainis. “Matagal ka nang nagtatrabaho sa kumpanya, palaging masipag, at kamakailan ay tinulungan mo pa akong malaman ang totoo tungkol sa gabing nalagyan ako ng droga. Ito ang gantimpala ko sa’yo. May problema