เล่ห์มารซาตานทมิฬ のすべてのチャプター: チャプター 11 - チャプター 20

ในช่วงมัธยมปลายได้คบหากับพชิรามีชื่อเล่นว่าแก้ว เธอเป็นมารดาของภัทรวนันต์และเป็นเพื่อนรักกับจันทร์ระวีที่เรียนห้องเดียวกัน คุณากรขอร้องให้จันทร์ระวีช่วยเหลือในเรื่องหัวใจ โดยการเป็นแม่สื่อให้ด้วยความเต็มใจ ความรักของเขาดูจะเบ่งบานมีความสุขหากไม่เพราะบิดามารดาของพชิรารู้ความจริงและขัดขวางทุกวิถีทาง

แต่คนอย่างเขาหรือจะยอมเสียฟอร์ม แม้จะอยากรับผิดชอบยัยเด็กนั่นขนาดไหน แต่ใครจะยอมรับให้เสียหน้ากัน“พี่คุณไม่ต้องทำถึงขนาดนี้ก็ได้นะคะ จริงๆ แล้วเราไม่ได้มีอะไรกัน พี่คุณแค่เข้ามาขอบใจพัดเรื่องของขวัญก็เท่านั้นเองค่ะ”“ถ้าเท่านั้นจริง ทำไมหนูต้องกรีดร้องตกใจ และทำไมตาคุณถึงมีแผลที่หัวเหมือนโดนอะไรฟาด

แต่งเร็วก็ดีสิ ท่านคิดในใจ ไม่คิดว่าบุตรชายจะใจร้อนขนาดนี้“งั้นฉันคงต้องหาฤกษ์เร็วๆ สินะ แกจะได้ทำงานสักที” คุณากรดักคอลูกชาย ก่อนหันมาเลิกคิ้วถามหน้านิ่ง คุณธรรมตีหน้านิ่งกลับไปอย่างมีฟอร์ม ก่อนตอบคล้ายๆ กับว่าไม่ได้สลักสำคัญอะไร“แล้วแต่พ่อเถอะครับ ผมน่ะอะไรก็ได้”บ๊ะ! ไอ้ลูกคนนี้ มันเกิดจะมาอะไร

จะได้ยอมเขาสักที ไม่ผลักไสกันอีก“ทำสิ่งที่เธอต้องการไง ทำตัวเป็นสามีของเธอ เธอจะได้ไม่ยกฉันให้ใครอีก เห็นไหมว่าฉันทำตามคำพูดของเธอทุกประการ”“ไม่นะคะ พี่คุณไม่เข้าใจหรือไง พัดหมายถึงพี่เดียร์ อ๊ายย!!” ภัทรวนันต์สะดุ้งเมื่อคมฟันขาวสะอาดขบกัดที่ยอดถันของเธอผ่านเนื้อผ้าชุดนอนที่เธอสวมใส่อยู่“ไม่เกี่ย

แต่ต้องหยุดชะงักเมื่อได้ยินคำพูดปลอบที่อ่อนโยนอย่างไม่น่าเชื่อ“ช่วยหน่อย ไม่ไหวแล้ว จะไม่รังแกอีก ให้นอนหลับสบายจนกว่าจะลุกอ่านหนังสือ” เขาลูบศีรษะเธอไปมาคล้ายให้เธอสงบลง หญิงสาวหลับตาปี๋ทำตามที่เขาต้องการด้วยความอับอาย “ลืมตาสิพัด ไม่มีอะไรน่ากลัวหรอก” น้ำเสียงอ่อนโยนทำให้ภัทรวนันต์ลืมตามองปริบๆ “