Library

Maghanap

Home / Romance / Just Like Cloud By Billionaire / Kabanata 51 - Kabanata 60

Lahat ng Kabanata ng Just Like Cloud By Billionaire : Kabanata 51 - Kabanata 60

61 Kabanata

Chapter 51: Intimate

Hindi ko alam kung anong mas nakaka-apekto sa akin—ang katahimikan ng kanyang silid o ang tibok ng puso ko. Matagal na rin simula nang huling nagtagpo kami sa silid na ito, sa unang pagkakataon na nagkahiwalay kami sa gitna ng kasinungalingan, takot, at sakit. Ngunit ngayon… ibang klase ang hangin. Tahimik. Malamig. Ngunit puno ng kuryente. Si Jayden Ryan Fendi ay nakatayo sa gitna ng silid, naka-black na damit, pero parang hindi iyon ang nakakaapekto sa akin. Ang nakaka-apekto ay ang paraan ng pagtitig niya sa akin—walang paghatol, walang galit, puro katotohanan at init. “Kaylee,” sabi niya, boses na mababa at puno ng tensyon. Parang bawat salita ay humihip sa balat ko. “You came back.” Huminga ako nang malalim. Pinilit kong maging matatag. “Yes… I came back.” Lumapit siya. Dahan-dahan, hindi marahas, hindi rin nagmamadali. Ang bawat hakbang niya ay parang sumusukat sa bawat galaw ko, parang binabasa ang bawat takot at pangamba sa mata ko. At sa isang iglap, napagtanto ko… hi

Chapter 52: Her apology

Matagal ko na sanang iniwasan ang pakiramdam ng kaba. Pero nang pumasok si Amalia sa opisina ni Jayden, ramdam ko na agad ang bigat ng gabi. “Kaylee,” mahina niyang boses. Hindi ito yung Amalia na matapang at medyo mayabang sa university. Hindi. Ito yung Amalia na parang natutong manghingi ng tawad, at ramdam kong totoo. Tumango ako, hindi agad nagsalita. Marahil dahil hindi ko alam kung saan magsisimula. Ilang taon na rin kaming magkakakilala, at sa dami ng nangyari—scandal, luha, selos, at mga lihim—parang hindi ko na alam kung paano makakipag-usap. “Gusto ko lang… humingi ng tawad,” bulong niya, bahagyang nanginginig ang mga kamay. “Sa lahat ng… lahat ng nangyari sa’yo. Sa school, sa mansion… sa mga panahong pinahiya kita. Hindi ko na dapat ginawa iyon.” Tumingin ako sa kanya. Ang dating matapang, confident, at laging nakatayo sa taas na parang hindi mo maabot, ngayon ay nakatitig sa akin na parang maliit. Parang bata. “Amalia…” umpisa ko. Pero hindi ko alam kung anong susunod

Chapter 53: Case

Hindi ko alam kung paano ko haharapin ang araw na ito. Bihis na bihis ako sa black tailored suit, buhok naka-bun, makeup simple pero elegante. Hindi para magmukhang mayaman—para lang ipakita na kaya kong humarap sa mundong dati ay nagtatakda sa akin bilang “katulong lang.” Pero ang totoo, bawat hakbang ko sa courthouse ay may kaakibat na kaba at init sa dibdib. Init ng galit, init ng pangungulila, at… init ng hindi ko maipaliwanag na pagnanasa. Kasama ko si Jayden, na nakatayo sa aking tabi. Hindi na siya ang batang matikas na unang nakilala ko sa university. Mas malamig, mas tahimik, pero may alon ng kapangyarihan sa bawat galaw niya. “Tandaan mo,” bulong niya sa akin habang naglalakad kami papasok, “hindi lang ito laban nila. Ito rin ay laban natin. At panalo tayo, Kaylee. Dahil kasama mo ako.” Napatingin ako sa kanya. Ang mga mata niya—dark brown, halos itim sa liwanag ng araw—ay nakatingin sa akin na parang gusto niya akong lambingin at sabay na protektahan. Hindi ko maipali

Chapter 54: Fall

Ang hangin sa rooftop ng Fendi Group headquarters ay malamig, pero mas mainit ang tibok ng puso ko. Isa na namang gabi ng desisyon. Isa na namang gabi kung saan ang lahat ng nakaraan ay nagtatagpo sa iisang punto. Nakatingin ako sa city lights, parang mga bituin na bumagsak sa lupa, pero may liwanag pa rin. Liwanag na tila nagsasabing may bagong simula pagkatapos ng dulo. “Handa ka na ba?” Ang boses niya… mababa, mabagal, puno ng kontrol at init. Si Jayden. Nasa likod ko, at ramdam ko ang bawat pulgada ng kanyang katawan, kahit hindi kami magkadikit. “Handa ako,” sagot ko, ngunit bahagya akong nanginginig. Hindi dahil sa takot… kundi dahil sa alaala ng lahat ng nangyari. Si Erickson Jones, ang lalaking nagdulot ng kaguluhan sa aming buhay—ang lalaking sa loob ng maraming buwan ay lihim na pinalala ang aming negosyo, nagpakalat ng kasinungalingan, at nagsubok na sirain ang Fendi-Holmes empire. At ngayon… lahat ng iyon ay babagsak sa kanyang harapan. “Hindi ka na niya makokontr

Chapter 55: Commencement

Walang mas kahanga-hanga kaysa sa simoy ng umaga sa araw ng graduation. Ang araw na hinihintay mo sa loob ng apat na taon ay dumating din. Ang lungsod ay puno ng kasiyahan, pero sa loob ng puso ko… may halo ng kaba, tuwa, at kakaibang pagnanasa. Dahil bukod sa diploma, may iba pang bagay na nagbago sa buhay ko—isang bagay na hindi ko akalain na mararamdaman ko sa unang taon pa lang sa siyudad. Naka-robe na ako, nakasandal sa dingding ng campus auditorium habang pinagmamasdan ang mga kaklase. Ang mga cap at gown ay bumabalot sa amin na parang simpleng takip lang sa mga lihim na pangarap at takot. Ngunit sa akin, mas mahalaga ang taong nakatayo sa kabilang dulo ng stage—si Jayden. Siya ang palaging nakatingin sa akin mula sa simula, kahit na may mga oras na para bang gusto niyang hilahin ako sa kanyang mundo at ipakita sa akin na wala akong dahilan matakot. Ngunit ngayon, ibang-iba siya. Tahimik, pero may matinding presensya. Nakasuot siya ng suit na akma sa balikat at dibdib

Chapter 56: Launch

Ang araw ay maliwanag, ngunit hindi iyon ang dahilan kung bakit nanginginig pa rin ako nang kaunti. Ang hangin sa rooftop ng bagong Fendi-Holmes joint company building ay malamig, pero sa loob ng puso ko, may apoy na parang hindi ko kayang kontrolin.Ito na. Ang aming proyekto. Ang aming pinaghirapan. Ang aming simula.Hindi ako naniniwala na darating ang araw na hindi lang ako katulong o working student, kundi isang partner sa negosyo. Isang tao na may boses at desisyon. Isang tao na may karapatan sa mundo ni Jayden, at hindi lang basta nakatayo sa tabi niya.Ngunit hindi lang professional ang gabing ito. Hindi lang business.Ang presensya niya, Jayden Ryan Fendi, ay parang kuryente sa buong silid. Naka-tailored black suit, tie na perpekto sa kanyang malapad na balikat, at mga mata… hindi ko pa rin maiwasang huminto sa kanya. Halos magkasabay kami sa pagpasok sa grand hall ng bagong building, pero ramdam ko ang init ng kanyang tingin sa akin—parang ako lang ang tanging tao sa buong r

Chapter 57: Contract

Ang opisina ni Jayden ay tahimik. Ang mga malalaking bintana ng Fendi Tower ay nagpapapasok ng huling sinag ng araw, ginintuang ilaw na dahan-dahang bumabalot sa bawat sulok ng kuwarto. Ang hangin mula sa rooftop aircon ay malamig, pero hindi sapat para mapawi ang init sa dibdib ko. Nakaayos ang mesa niya ng maayos—malinis, elegante, walang kalat—tulad ng lalaki sa harap ko. Si Jayden Ryan Fendi. Billionaire. Dominant. Perpekto sa lahat ng paraan. At ngayon, nakaupo siya sa kanyang leather chair, nakatingin sa akin, may ngiting alam kong wala sa iba. “Ready ka na, Kaylee?” tanong niya, pero hindi pangkaraniwan ang tono. May halo itong excitement… at hint ng bagay na higit pa sa business. Huminga ako nang malalim. Hawak ko ang pen. Ang kontrata ng aking sariling kinabukasan—hindi dahil sa kung sino ang pamilya ko, kundi dahil sa sariling pagsusumikap. Ako. “Yes… I’m ready,” sagot ko, pero bahagyang nanginginig ang boses. Tinitigan niya ako, tahimik. Parang sinusukat ang tapang ko.

Chapter 58: Proposal

Ang hangin sa rooftop ng bagong Fendi-Holmes Hotel ay malamig, pero ang dibdib ko ay parang nasusunog. Nakatingin ako sa lungsod, sa ilaw ng siyudad na kumikislap gaya ng mga bituin, at naramdaman ko ang bawat paghinga ko na mabilis at mabigat. Ang lahat ng pinaghirapan ko—mula sa probinsya hanggang sa masalimuot na mundong ito—ay narito ngayon sa harap ko. “Kaylee,” marahan niyang tinawag, at parang may kuryente ang boses niya sa balat ko. Hindi na siya yung lalaking nakilala ko noon, hindi yung cold heir na sobrang popular, hindi yung taong tinatanaw lang sa malayo. Ang lalaking nakatayo sa harap ko ay matatag, determinado, at buo sa sarili. Tumalikod siya, at sa halip na maglakad palapit, bumaba siya sa tuhod. Sandali akong natigilan. Hindi ko maintindihan. Sa lahat ng klase ng eksena, eksena ba ito sa pelikula? “Jayden?” ang tinig ko, nanginginig sa labis na pagkamangha. Tumingin siya sa akin ng diretso, walang halong pag-aalinlangan. Ang mga mata niya ay naglalagablab, mas

Chapter 59: Scene

Ang hangin sa rooftop ay malamig, ngunit hindi sapat para palamigin ang init sa dibdib ko.Nasa itaas ako ng bagong Fendi-Holmes Hotel, isang lugar na dati’y pangarap lang—ngayon, katotohanan. Nakatingin ako sa ulap, puti at malambot, naglalaro sa dulo ng araw. Dati, pakiramdam ko, ako’y ulap lang: walang direksyon, madaling dalhin ng hangin, at laging nananatiling malayo sa mga taong gusto kong abutin. Ngunit ngayon, iba. Ngayon, ramdam ko ang bigat at init ng aking sariling buhay. Ramdam ko ang presensya niya. Dumampi sa aking balikat ang kamay niya. Jayden. Walang salita. Hindi kailangan. Sa isang iglap, alam naming pareho ang nararamdaman. Hinawakan niya ang kamay ko, at sa simpleng pagkakahawak na iyon, nabuo ang mga taon ng katahimikan, pagkabigo, at pagnanasa. Ang init ng palad niya ay naiiba—hindi lamang dahil sa katawan niya kundi dahil sa pang-unawa niya sa akin. “Ang ganda mo,” bulong niya, parang lihim lang sa hangin. Ngunit alam naming pareho, hindi iyon simpleng kom

Chapter 60: Together

Nakatayo ako sa rooftop ng bagong hotel ng Fendi Group. Ang hangin ay malamig, pero hindi ko ramdam iyon sa loob ng dibdib ko. Dito, sa taas, sa lugar kung saan lahat ng desisyon ko ay nagiging realidad—dito ko naramdaman na wala akong puwang para sa takot o pag-aalinlangan. Pero ngayon, may isa pa ring damdaming hindi ko kayang itago. Siya. Si Kaylee. Hindi lang basta kasama ko siya sa negosyo, hindi lang bilang katulong noon, hindi lang bilang lihim kong iniingatan sa loob ng taon ng katahimikan at hiwaga. Siya ang dahilan kung bakit ako tumayo sa lahat ng laban na iyon. Siya ang dahilan kung bakit natutunan kong ang pag-ibig ay hindi puwede laging perpekto. Lumapit siya sa gilid ng rooftop, ang buhok niya hinahaplos ng hangin. Ang mata niya ay malinaw, mapanuri, pero may kakaibang liwanag—ang liwanag ng taong alam niyang nakaligtas sa unos. “Huwag kang lumayo,” bulong ko sa sarili ko. Hindi ko alam kung para sa hangin o para sa kanya. Lumapit siya nang dahan-dahan. Ang bawat

PREV

NEXT

I-scan ang code para mabasa sa App

DMCA.com Protection Status