Fifty

Mainit na sinag ng araw ang marahang pumasok sa silid mula sa siwang ng makapal na kurtina ng balkonahe ang nagpagising kay Maxine. The room was quite, at ang mabagal na paghinga ng dalawang taong mahalaga sa kanya ang maririnig sa paligid. She slowly opened her eyes. Bahagyang nananakit ang buong katawan bunga nang marahas na pagniniig nila ni Kael buong gabi at nito lang madaling araw. Hindi siya tinigilan ng binata hanggang sa makatulog siya. Wala rin siyang maalala kung papano siya nakarating sa kama at may suot na puting t-shirt nito. Ilang segundo siyang natigilan habang pinagmamasdan ang nasa tabi niya. Mahimbing na natutulog si Kaden sa gitna nila habang yakap-yakap nito ang isang unan. Sa likuran naman ng bata ay si Kael na nakayakap sa kanilang dalawa, tila ba natatakot na mawala sila kapag binitiwan sila nito. May mainit na kamay ang humaplos sa puso ng dalaga. Hindi niya namalayang napapangiti na pala siya habang pinagmamasdan ang kanyang mag-ama. Yes! Ang mag-a

Fifty One

Galit na galit na nagwawala si Dulce pagdating sa kanyang bahay. Malakas niyang ibinagsak ang handbag sa sahig. Sunod niyang itinulak ang isang mamahaling vase na nakapatong sa console table. CRASH! Nagkalat agad ang bubog sa marmol na sahig. Ngunit hindi iyon sapat para maibsan ang nag-aalab niyang galit. Hindi pa rin mawala sa isip niya ang mga eksenang nasaksihan niya kanina. Ang kamay ni Kael na mahigpit na nakahawak kay Maxine, na para bang isa itong babasaging kristal. Ang paraan ng pagtitig nito sa babae. She hated the way she looked at her. At higit sa lahat— ang mga salitang binitiwan nito."She's the woman I love."Parang paulit-ulit na kutsilyong tumatarak sa kanyang dibdib. Sagad sa buto ang sakit na kanyang naramdaman. "Aaahhh!" sigaw niya habang sinasabunutan ang sarili. Hindi niya matanggap. Ayaw niyang tanggapin. Sa kanya lang si Kael. Walang ibang magmamay-ari rito kundi siya lang. Sa loob ng maraming taon, naniwala siyang darating ang araw na

Fifty Two

Ang buong hardin ng Montenegro Estate ay nagliliwanag sa ilalim ng daan-daang fairy lights na nakasabit sa mga puno at gazebo. Ang malamig na simoy ng hangin ay nagbibigay ng kakaibang ginhawa habang ang mahinang tugtog ng violin quartet ay pumupuno sa paligid. Masayang nag-uusap ang pamilya at malalapit na kaibigan. Naroon sina Sofia at Constantine, na abala sa pag-uusap tungkol sa mga alaala ng nakaraan. Naroon din sina Sierra at Donald, na parehong nakangiti habang pinagmamasdan ang masayang eksena. Sa gitna ng lahat ng ito, hindi napigilan ni Sierra ang mapaiyak habang nakatingin sa bestfriend niya. Ilang taon rin silang hindi nagkita nito, pero hindi naman naging hadlang ang milya-milyang distansya nila. "She's finally happy," mahina niyang wika, nakadama ng saya para sa kaibigan. Mahigpit na hinawakan ni Donald ang kamay niya. "They deserves this," pangsang-ayon naman nito sa kanya. Tumango siya dito habang pinupunasan ang basang mga mata. Bilang mga kaibigan sa dalawa

Fifty Three

Nang huminto ang itim na sasakyan sa harap ng mansion, agad na lumabas sina Maxine at Kael, kasama ang anak nilang si Kaden. Sumunod naman sa kanila ang mag-asawang Constantine at Sofia. Bumukas ang pinto ng sasakyan at bumungad si Kurt, kasunod ang Aunt Julie ng dalaga at kapatid na si Lenoxx. Sandaling natigilan si Maxine. Hindi sila nagkita ng ama sa mahigit na apat na buwan, ngunit napansin niyang mas payapa ang aura nito ngayon. Hindi niya akalaing dadating ito ilang araw bago ang kasal nila ni Kael. Sana lang hindi maging awkward ang mga magulang nila ni Kael sa isa't-isa. "Daddy..." Tawag niya sa ama, napangiti naman si Kurt. "My princess." Hindi na napigilan ni Maxine ang sarili. Malalaking hakbang na tinungo ang direksyon ng ama. Mahigpit niya agad itong niyakap. "Dad..." Mahigpit din siyang niyakap ni Kurt pabalik. "I missed you, princess." "I missed you, too." Naramdaman ni Maxine ang panginginig ng ama. Pilit nitong pinipigilan ang emosyon. Pagkatapos ay

Fifty Four (SPG)

The bridal cottage is silent. The only sounds were the soft melody of music drifting from a distance and the gentle rustle of the curtains as the breeze swept through the room. Maxine stood before the mirror for a long while. She remained still, unable to move at first. Habang nakakatitig sa reflection ng kanyang kabuoan, sinusubukan niyang i-proseso ang lahat ng mga nangyayari. Kung paano sila nagsimula ni Kael bago humantong sa pinaka-importanteng araw na 'to. Pagkuwa'y hinawakan ang laylayan ng suot na wedding gown, at mahinang kinuyom ang silk na tela. Ilang sandali ay binitawan din agad. Sinalakay siya ng takot na baka magising siya bigla, na lahat ng 'to ay panaginip lang. “Maxine…" Napalingon siya sa tumawag sa kanya. It was her best friend Sierra. Nasa likod niya ito at namumula ang mga mata, halatang galing sa pag-iyak. Napaarko ang kilay niya sa nakita. "Stop crying, masisira ang make-up mo." Saway niya sa kaibigan. “Sorry, hindi ko lang mapigilan. Don't worry, the

Fifty Five (SPG) - End

Maxine shifted, the friction of the sheets against her oversensitive skin sending a fresh jolt of electricity through her nerve endings. She wasn’t done. A restlessness hummed beneath her satisfaction, a craving that the explosive orgasm inside the safety of these four walls hadn’t quenched. Dahan-dahan niyang pinaglakbay ang mga daliri sa matigas na tiyan ni Kael, her fingernails grazing the defined ridges of his abs, feeling the muscles twitch involuntarily under her touch. Habang ang sinag ng buwan ay nanatiling tanglaw nila sa gabi, creating a romantic vibe after their lovemaking. "Kael," paos ang boses at nanginginig pa rin dahil sa matinding emosyon kanina. Hindi siya nagtaas ng tingin dito, bagkus nanatiling nakasunod ang mga mata sa lugar kung saan naglalakbay ang mga daliri niya. Slowly teasing the coarse hair that trailed down from his navel. "Hmm?" His response was a low rumble against her ear, habang bahagyang humigpit ang hawak ni Kael sa balakang niya, sabay hila sa