Lahat ng Kabanata ng Seducing My Ex-Fiancé's Billionaire Enemy: Kabanata 51 - Kabanata 60

Dalawang taon na ang nakalipas pero hindi ko pa rin makakalimutan ang insidenteng nangyari sa amin.Nakakalungkot lang dahil hanggang ngayon wala pa ring hustisya kina tito at tita. Hindi na nga ata inaasikaso yun ng mga pulis at maituturing na cased close kahit na anong pagmamakaawa ko sa kanila na ipagpatuloy pa nila.Hindi ko rin yun masiyadong nabibigyan ng oras dahil kailangan kong magtrabaho para samin ni Lanny.Bumalik ako sa pagiging nurse at nagtatrabaho sa isa sa mga hospital ng pamilya ni Peres.Yes, hospital na pagmamay-ari mismo ng mga magulang niya.Maraming nangyari sa loob ng dalawang taon, pero hindi ko lang sigurado kung kasama ba doon ang ugnayan namin ni Peres.Matapos niya akong tulungan doon sa sunog, pinatira niya rin kami sa condo niya ng libre at tinulungan akong makapasok sa hospital nila.Marami siyang ginawa para sakin kaya sobra sobra ang pasasalamat ko sa kaniya. Yung pananaw ko sa kaniya noon, yung sinabi kong masama siya, na delikado siyang tao, bigla y

“Klare!”Napatalon ako sa gulat nang may maramdaman akong kamay sa balikat ko. Nawala sa isipan ko na sinasamahan ko pala dito si Peril.“Anong nangyari? May multo ka bang nakita? Bakit parang namumutla ka?”“Huh? W-Wala… ano… ang lamig lang kasi kaya siguro parang maputla ako. T-Tapos ka na?” tanong ko.Sa sandaling ito, nawala yung takot ko sa multo at ang tanging nasa isipan ko lang ay si Peres.Nakauwi na siya pero may babae siyang kasama. Girlfriend niya ba yun?Hindi ko tiyak kung ano ang eksaktong salita ang mailalarawan ko sa nararamdaman ko ngayon. May kirot kasi.“Tara na… grabe talaga dito, nakakakilabot.” PerilNang makalabas kami ng CR, hindi ko na nakita si Peres.Not sure if sasabihin ko bang ‘buti naman’ o manghihinayang ako kasi di ko siya nakita ulit.Pagbalik namin sa pwesto kanina, nakahanda na ang dalawa sa pag-alis kaya kami ni Peril e niligpit na rin ang gamit namin nang sa ganoon ay makapunta na kami sa party.Sasakyan ko ang gamit naming apat, didiretso kami s

On the way na sa bahay ni Doc Jean pero ang lakas pa rin ng tibok ng puso ko ngayon.Ilang salita lang yung sinabi ni Peres pero nanghihina na kaagad itong mga tuhod ko.Hindi ko na nga siya nagawang sagutin kanina dahil binabaan ko siya kaagad ng cellphone.At yung sinabi niya… kung hindi ako nagkakamali nang intindi, hinintay niya rin na tawagan ko siya… Kung ganoon, naghihintayan ba kami?’Nakakabaliw isipin na ganoon nga.“Klare!”“Hmm…”“Tahimik mo diyan. Hindi mo ba narinig ang sinabi ni Xalia?” Sabi ni Peril.“Hindi.”“Hala. Ang lutang mo na ngayon.”I can’t help it. That’s Peres…“Bakit? Anong meron?” tanong ko nalang.“Sabi niya, may nakita daw siyang poging lalaki kanina sa office ni doc Brett. Crush niya raw.”Sinilip ko si Xalia sa likuran, nakatingin siya sakin habang may malambing na ngiti na nakaplaster sa labi niya.“Naku Klare, kapag nakita mo yun tiyak na magiging type mo yun.” Kinikilig na sabi ni Xalia.“Hindi ko sure,” sabi ko at binalik ang tingin sa kalsada. Wal

SA ISANG table, magkaharap kaming dalawa. To be honest, hindi ko na nga ramdam yung alak sa sistema ko at tumitino utak ko dahil kaharap ko si Peres.No’ng humiwalay siya mula doon sa yakapan kanina, doon pa ako nahiya. Yung hiya ko e narito pa rin hanggang ngayon kasi alam kong namumula pa ang tenga ko at hindi makatingin sa kaniya ng diretso.Minsan sa labas ng bintana nakatapat ang ulo ko, minsan naman nakadungaw sa kape.Kung umasta ako e para bang wala siya sa harapan ko kahit na alam kong pinapanood niya ako.“How’s life in two years?” I looked at him nang basagin niya ang katahimikan.“It’s fine and quiet,” I said directly.I saw him nodded but the corner of his lips rose a little.“That’s good to hear. Any boyfriend?”I stared at him. I don’t why, harmless naman ang tanong na yan pero nakakagalit sa loob.“Wala,” may tabang sa pananalita ko.“Why? You’re beautiful, walang nagtangka?”Napahinto ako. Is there a need to ask that? Is he curious? Or he’s just trying to make a point?

Nagmistulang pulang kamatis ang aking mukha kahit na nandito na kami sa loob ng sasakyan.Yung tibok ng puso ko, ang lakas pa rin. Para akong pinapalpitate.Gusto kong isipin na kagagawan ito no'ng kape na inubos ko pero alam kong dahil ito sa lalaking nasa tabi ko at doon sa ginawa niya kanina.Ramdam ko pa rin kasi yung paghagod ng labi niya sa likod ng palad ko.Sinilip ko siya sa tabi ko. He looks calm habang ang mga mata ay nasa kalsada.Sa aming dalawa, ako lang yata iyong di makamove on sa kiss na yun.Partida, likod pa lang ng palad yun."What?" aniya.Kahit na hindi naman siya tumingin sakin, nalaman pa rin niya na tinitignan ko siya."Wala naman," sabi ko."Then why are looking at me? Do you find me handsome?"Sandaling nagsalubong ang kilay ko pero hindi ko siya sinagot.Alangan naman kontrahin ko siya e totoong gwapo naman talaga siya. Sometimes, mayayabang talaga yung mga pinagpala porke’t alam nila na sila yung mga chosen ones.Narinig ko ang mahinang pagtawa niya.“Your