บททั้งหมดของ ถ่านไฟเก่า: บทที่ 41 - บทที่ 49

พบรัก..." นะ จูบแล้วจะนอนเลย "" ก็ได้ "ฟุ่บยังไม่ทันที่คนบนร่างจะทาบริมฝีปากลงมา ร่างใหญ่ๆที่คร่อมฉันเอาไว้ก็ฟุบลงบนร่างของฉัน ไม่นานก็ได้ยินเพียงเสียงกรนเบาๆของคนที่ใบหน้าซุกอยู่ตรงซอกคอของฉัน" เบียร์ นายหลับแล้วใช่มั้ย "ฉันเขย่าตัวคนที่แน่นิ่งไป ไม่ใช่ว่าเขาตายหรอกนะ" เฮ้อ นายนี่นะบ้าชะมัดเลย "ฉันบ่นพรึมพรำก่อนจะดันร่างคนที่ไม่ได้สติอยู่ให้นอนลงข้างๆ ก่อนจะดึงผ้าห่มมาคลุมตัวเขาเอาไว้ สรุปก็คือคืนนี้ฉันนอนข้างๆใครบางคนที่หลับปุ๋ยอยู่นั่นเอง" อื้อ "ท่ามกลางความมืดที่ฉันเองก็ไม่รู้ว่าตอนนี้เป็นเวลาเท่าไหร่ มีบางอย่างปลุกให้ฉันต้องสะดุ้งตื่นขึ้นมา ภายใต้ความมืดมนต์ที่มีเพียงแสงไฟสลัวจากด้านนอกสาดส่องผ่านรูเล็กๆของที่พักทำให้ฉํนเห็นเงาตะคุ่มของใครบางคนกำลังวุ่นวายอยู่กับเนินอกของฉํน และความเปียกชื้นของบางอย่างที่กำลังลากผ่านไปมาตามเนินอกทำให้ฉันตาสว่างและหายง่วงเป็นปริดทิ้ง" เบียร์!! ออกไปเลยนะ "ฉันดุคนที่คร่อมร่างฉํนเอาไว้ตอนนี้เขากำลังซุกไซร้ใบหน้าไปมาตามเนินอกของฉันอีกทั้งสองมือของเขานั้นยังลูบไล้ไปมาตามเนินอกและขย้ำมันอย่างสนุกสนาน" ไม่ออก "" เบียร์ปล่อยฉันก่อนนายกำลังเ

พบรัก...เช้าวันแรกต่อจากนี้และวันต่อๆไปฉันไม่ต้องทำงานและไม่ต้องเข้าออฟฟิศอีกแล้ว แต่ต้องเข้ามหาลัยไม่ก็ต้องคลุกตัวอยู่กับวิทยานิพนธ์นี่สิน่าปวดหัวยิ่งกว่าติ้ง!!เสียงแอพพลิเคชั่นไลน์ที่มีชื่อของใครบางคนปรากฎขึ้นที่หน้าจอ วันนี้แปลกๆแฮะปกติเราไม่ค่อยได้คุยผ่านอะไรแบบนี้เท่าไหร่ จะมีบ้างก็โทรหากันนิดๆหน่อยๆเพราะอยู่ใกล้กันอยู่แล้วคิดถึงก็ไปหาเลยBeer >>> ตื่นยังพบรัก >>> ตื่นแล้วเพิ่งแต่งตัวเสร็จBeer >>> จะไปไหนพบรัก >>> กำลังจะไปมหาลัย นายมีอะไรหรือเปล่าBeer >>> เปล่า แต่ฉันจะไปด้วยพบรัก >>> ไปทำไมBeer >>> ไปเฝ้าเมียพบรัก >>> ได้ทีล่ะเอาใหญ่เลยนะเดี๋ยวนี้Beer >>> เอาอีกมั้ยล่ะพบรัก >>> >_บ้า "ฉันอมยิ้มให้กับข้อความในมือถือที่ใครบางคนส่งมาจนแก้มแทบปริ จะว่าไปเราก็ไม่ค่อยมีโมเม้นต์แบบนี้ด้วยกันเท่าไหร่ ดูๆไปก็เหมือนกำลังย้อนวัยกันอยู่เลยแฮะ" ว่างหรือไงถึงจะไปเฝ้าฉันอะ "พอฉันเดินลงมาข้างล่างก็เห็นว่าใครบางคนกำลังยืนรออยู่หน้าเคาท์เตอร์แล้ว วันนี้เขาแต่งตัวดีนี่นาไม่เหมือนคนงานก่อสร้างแล้วแฮะ แต่ไม่ว่าเขาจะแต่งตัวยังไงฉันก็กล้าเดินข้างๆเขาอยู่ดี" ว่างสิ ตอนนี้ฉันสั่งงาน

พบรัก..." ฉันทำเองก็ได้ ว่าแต่...เธอยังอยากสำลักความรักอยู่มั้ย "คนข้างๆหันมาถามยิ้มๆ รอยยิ้มกรุ้มกริ่มแบบนั้นมัน...ไม่น่าไว้ใจเลยแฮะ" หมายความว่าไง "" .......... "ยิ้มกรุ้มกริ่ม" เบียร์ ฉันไม่ชอบรอยยิ้มแบบนี้ของนายเลย "ฉันว่าเมื่อคนตรงหน้ากำลังดึงฉันให้ลุกนั่งบนเตียง ฉันรู้สึกว่าตลอดเวลาที่คบกับเขาก่อนหน้านั้นมันยังทำให้ฉันรู้จักเขาได้ไม่มากพอ เขาซ่อนอีกมุมของเขาเอาไว้..." อ้าปากให้หน่อย "เสียงอ่อยๆพูดกับฉันพร้อมกับทำสายตาปริบๆและส่งรอยยิ้มกรุ้มกรุิ่มมาให้ฉัน คนตัวสูงที่ยืนขึ้นตรงหน้าทำให้ฉันรู้สึกว่า...นี่เขาเอาจริงดิ" เบียร์อื้อ อึก "แค่ริมฝีปากฉันขยับเพราะจะพูดอะไรบางอย่างกับเขา เจ้าสิ่งนั้นที่ชี้หน้าฉันอยู่ก็ถูกเขาจับมันยัดเข้ามาในปากฉันจนแทบสำลัก ช่องปากของฉันนั้นเริ่มรู้สึกถึงความคับแน่นแก้มแทบปริปวดหนึบไปหมด" อ๊า พบ "เสียงคนที่ยืนอยู่ร้องครางออกมาเบาๆเมื่อเริ่มขยับสะโพกไปมา บางอย่างที่อยู่ในโพรงปากของฉันก็เริ่มเคลื่อนที่เข้าออกเรื่อยๆตามจังหวะสะโพกของคนที่ยืนอยู่" อ่อก อึก "เหมือนเสียงของฉันจะถูกกลืนกินไปพร้อมๆกับลมหายใจเพราะบางอย่างที่อยูในโพรงปากทำให้ฉันขยับริ

เบียร์...ทั้งๆที่พูดเองแท้ๆว่ายังไม่พร้อมที่จะแต่งงานกับผม แต่ในวันรุ่งขึ้นใครบางคนก็บอกกับผมว่าจะแต่งงานด้วย ตอนนี้เลยกลายเป็นว่าเราสองคนใช้ชีวิตคู่ด้วยกันมาผ่านมาได้สักเดือนกว่าๆแล้วงานนี้มีคนไม่พอใจอยู่หนึ่งคนนั่นก็คือไอ้น้องชายของผมเองครับ มันมีแฟนก่อนผม ขอสาวแต่งงานก่อนผม แต่งานแต่งของมันยังไม่เกิดขึ้นต้องรอจนกว่าจะครบหนึ่งปี เพราะพ่อกับแม่ฝ่ายว่าที่น้องสะใภ้ของผมต้องการให้มันพิสูจน์ตัวเองว่าสามารถดูแลงานและจัดสรรเวลามาให้ว่าที่เจ้าสาวของมันได้โดยไม่ขาดตกบกพร่องอีกอย่างพวกท่านยังมองว่าพวกมันสองคนยังเด็กอยู่ก็เลยอยากให้มั่นใจมากกว่านี้ก่อน พอเห็นสีหน้าทุกข์ใจของน้องชายที่ครานตามกันมาจากท้องแม่ในงานแต่งของตัวเองแล้วผมก็อดขำไม่ได้ สมน้ำหน้ามัน!! ผมอยากเห็นมันชักตายแบบนี้นานแล้วล่ะข้อหาที่มันชอบล้อผมว่าจะขึ้นคานอยู่บ่อยๆ ซะใจยิ่งนักฮ่าฮ่า!!" เบียร์ ฉันเจียวไข่ไหม้อีกแล้วอะ วันนี้เราออกไปหาอะไรกินข้างนอกกันเถอะให้ฉันทำคงไม่ได้กินสักที "น้ำเสียงเหนื่อยๆของใครบางคนเดินออกมาจากในครัวพร้อมกับทำหน้าหงอยๆใส่ผม เอาเป็นว่าภรรยาของผมเธอทำกับข้าวไม่เป็นแต่ก็ไม่ใช่ประเด็นเพราะร้านอาหารข้างนอ