Lahat ng Kabanata ng Hidden Desire : Kabanata 61 - Kabanata 70

Hidden Desire Cindy POV Papunta kami ngayon ni Niel at ng mga bata sa hindi ko alam kung saan dahil naka-blindfold kami. “Nandito na tayo,” sabi ni Niel habang tinutulungan akong bumaba sa kotse niya. Pati ang dalawang bata ay inalalayan niya. Pagkatapos, tinanggal niya ang blindfold ko. Pagtingin ko sa paligid, napatigil ako. Bakit kami nandito? “Mommy, dati nating bahay ’to ah!” masayang sabi ni Charlotte. Napatingin ako sa kanya, sobrang tuwa ang makikita sa mukha niya. Ganoon din si Charles. “Tara, pasok tayo sa loob,” sabi ni Niel. Sumunod kaming tatlo. “Wow! Mas lalo pang gumanda!” tuwang-tuwang sabi ni Charlotte. “Pwede pong makita ang dati kong room?” paalam niya kay Niel. “Sure. How about you, son?” Tumango si Charles. Kinalong ni Niel ang dalawa at naglakad sila papunta sa hagdan. “Ano pang ginagawa mo diyan? Halika na,” sabi niya sa akin. Tumango ako at sumunod sa kanila. Pagdating namin sa pinto ng kwarto nila, agad bumaba sina Charlotte at Charles mula kay

Hidden Desire Niel POV "Relax ka lang Bro, okay." Tatawa tawang sabi ni Jeric sa kabilang linya. Dahil tinawagan ko siya para hanapin niya yung gago niyang pinsan. "How to be relax bro?! Kung wala pa mula kahapon ng umaga si Cindy! At kasama lang naman yung gago mong pinsan!" Tapos biglang tumawa siya sa kabilang linya tarantado talaga to! "Papano kung anong gawin nun kay Cindy bro! Ikaw na din nagsabi sakin na laking state yun! " "Ano bang kinakatakot mo Bro? Walang mangyayaring masama kay Cindy." Sabi niya tapos di pa rin maalis ang pagtawa. Naririnig ko na din yung tawa nung apat. "Oo nga Bro! Wag kang mag-alala. Hindi masasaktan si Cindy girl sa pinsan ni Jeric, kundi masasarapan." Pag-eepal naman nitong gagong Diego na to! Hayup. "Pag pagod Bro, alam mo na. matutulog na yan! Tapos pag gising masaya, ibig sabihin nakipag junjern na!" Sabay tawa ulit nila. "Sir, nandyan na po si Mam Cindy sa labas." Bigla kong pinatay yung cellphone at inayos ang sarli ko. Ku

Hidden Desire Cindy POV Ang kapal ng mukha nila para ganunin ako! Ganito na nga ang pakiramdam ko, iinis-inisin pa nila ako. Ilang araw na akong puyat dahil bumalik ako sa dati kong trabaho na call center na pagmamay-ari nila John, at nagba-bartending din kami sa bar nila. Nakakatuwa nga eh, kasi ang galing-galing niya mag-bar tender. Ang tagal ko nang hindi nagagawa ’yon. Medyo napadami ako ng inom kaya minsan nakita ako ni Niel na nagduduwal — pag-iisipan ba naman akong buntis?! Bahala siya sa buhay niya. Magsama sila ng fiance niyang hindi ata lumalamon para lang mapanindigang maging petite, pwe! Kung siraan niya pa ako doon?! Ano, bad influence ako? Bwisit! Simula nang nangyari ’yon, naging iwas na ako kay Niel. Hindi ko kasi siya kayang kausapin o matingnan man lang. Kakauwi ko lang ulit ngayong madaling araw. Nag-sideline kasi ako. Nag-iipon ako para sa amin ng mga bata. Siyempre, ikakasal na sa iba ang tatay nila. Kailangan maging handa ako sa posibleng palayasin kaming

Hidden Desire Nilo POV Agad akong nagising at kinapa kapa ko si Cindy sa gilid ko dahil wala na kong kayakap ngayon. Siguro nasa labas na ng kwarto namin at inaasikaso na ang mga bata, malamang naka uwi na ang mga anak namin galing school. Napangiti ako nang maalala amg nangyari samin kanina, ramdam ko ang lahat ng pagmamahal niya at pinaramdam ko talaga din sa kaniya yon. Parang nabuo ako, ngayong mag uumpisa muli kami ni Cindy nakaramdam ako nang salitang kontento. Parang ngayon ko na masasabi na sobrang saya nang damdamin ko. Masaya akong lumabas para makita siya at ang aking mga anak. Nakita ko ang mga anak kong dalawa lang silang kumakain at si Manang ang nag aasikaso. " Where's Cindy, Manang?" Nakangiti kong tanong sa kaniya at umupo na para din kumain ginutom kasi ako. " Nasan ba siya? Patawag para sumabay na po sating kumain." Huminga siya nang malalim at nilapitan ako. Pero sumenyas siya sa labas kami ng sala mag usap. At nauna siyang lumabas. Bakit naman kaya? Ano

Hidden Desire Cinderella POV Dito muna ako umuwi sa mansion ni Nilo dahil nag-request ang mga bata. Sobrang miss ko na rin sila, at aminado akong hindi ko rin kayang matagalan na malayo sa kanila. Pagkatapos ko silang paliguan at patulugin, nagpaalam pa silang malalaki na raw sila at kaya na nilang matulog nang wala kaming katabi. Napailing na lang ako. Kailan pa sila lumaki nang ganito kabilis? Pagpasok ko sa kwarto, agad akong nahiga sa kama. Buti na lang off ko bukas. Makakapagpahinga ako at maaasikaso ko ulit ang mga bata. Pero kahit pagod ang katawan ko, hindi matahimik ang isip ko. Hindi ko alam kung tama ba ang ginawa kong pagbibigay ng chance kay Nilo. Oo, medyo okay na kami ngayon… pero may kulang pa rin. May hinahanap pa rin akong kasagutan sa loob ko. Parang ako pa yata ang may amnesia sa aming dalawa.. “Hi. Matutulog na ba tayo?” Napabalikwas ako nang marinig ko ang boses ni Niel. “Anong ginagawa mo dito?” kunot-noo kong tanong. Bagong ligo siya. Basa pa a