บททั้งหมดของ TOO LATE TO REGRET; HE IS PURSUING HIS WIFE TO COME BACK!: บทที่ 261 - บทที่ 270

Tumango lang si lola, walang balak makipag-usap ng matagal, at hinila si Agatha, “halika na.” Plano rin ni Agatha na umalis, mas mabuting magtrato na lang na parang magkakilala na nagkasalubong sa makitid na daan, pero bago pa siya makatalikod, isang matamis at malambing na boses ang umalingawngaw.

Namutla ang mukha ni Noah sa mga bulungan, pero kailangan pa rin niyang makiusap. “Agatha, pwede bang wag ka na tumawag ng mga pulis? Papayag talaga ako sa kahit anong kundisyon mo. kahit ano.” Inalalayan ni Agatha ang lola niya at nang-asar, “wag kang mag-alala, hindi ako tatawag ng pulis.” Natuw

Minsan, mapaglaro talaga ang tadhana. Matapos ang akisdente na iyon, biglang gumanda ang takbo ng lahat. Noong lumabas si Agatha sa ospital, iyon din ang oras na nabuhay ulit ang kumpanya niya. Pagkatapos niyon, parang rocket na lumipad ang sucess niya, at ang yaman niya ay dumami ng husto, sa loob

Sa ospital, Nagpunta si Noah sa cashier para magbayad ng hospital bill, habang naghihintay naman si Ryan at Nica sa waiting area.Halatang hindi masaya si Nica. “Ryan, seryoso, bakit ba ang tigas ng ulo niya? Ibibigay ba talaga niya lahat ng ari-arian niya kay Agatha? Wala naman yun sa divorce agre

“Okay lang. Sa loob ng maraming taon, halos maluma na ang notebook na yan dahil sa paulit-ulit kong binubuklat. Hindi ko na rin alam kung gaano na karaming luha ang naipatak ko dyan.” Hawak pa rin ni Noah ang bato sa kamay niya, pinagmamasdan iyon ng mabuti. Naaalala niyang magaspang na bato lang i