Lahat ng Kabanata ng One Night Lie: Marriage Trap with the Merciless Billionaire: Kabanata 31 - Kabanata 40

Lampas alas-siyete na ng gabi nang huminto ang sasakyan ni Eloise sa harap ng mansyon.Pagkababa niya ng kotse, agad siyang sinalubong ni Tommy, ang butler, sa may pintuan.“Good evening, Mrs. Eloise,” magalang nitong bati habang binubuksan ang pinto. “Nasa sala po si Mr. Felix Herrera.”Sandaling natigilan si Eloise, halatang nagulat.“Nandito ang lolo ni Locklan?” tanong niya, bahagyang nabigla.“Opo, ma’am. Mga 40 minutes na po siyang naghihintay. Sinabi niyang willing siyang maghintay gaano man katagal.”Huminga nang malalim si Eloise at pilit itinago ang kaba.“Sige.” Iniabot niya ang mga paper bag kay Tommy. “Pakilagay na lang sa kwarto ko, please.”Tumango ang butler bilang paggalang. Naglakad si Eloise sa mahabang hallway ng bahay. Ang tunog ng takong niya ay umaalingawngaw sa tahimik at halos seryosong kapaligiran ng mansyon. Mabilis ang tibok ng puso niya, hindi dahil sa takot kundi sa nerbiyos. Si Felix Herrera ay hindi lang basta matandang patriarka ng pamilya. Isa

Pumasok si Felix sa kotse at maingat na umupo sa likod. Tahimik na naghihintay ang driver, handa nang umalis, pero itinaas niya ang kamay bilang senyales na sandali lang. Kinuha niya ang cellphone at ilang segundo itong tinitigan bago mahinahong pindutin ang record.“Locklan… kakalabas ko lang sa mansyon mo.”Sandaling tumahimik.“Nakilala ko ang asawa mo. At aaminin ko… charming siya. Magalang, marunong magsalita, alam kung ano ang tamang sabihin sa tamang oras. Maybe a little too perfect.”May mahinang tawa siyang pinakawalan, may halong pangungutya.“Hindi ko alam kung paano nangyari ang love story ninyong dalawa nang ganoon kabilis. Ang bilis naman, don’t you think?”Mas humaba ang katahimikan bago siya muling nagsalita, mas seryoso na ang tono.“May napansin lang ako… wala siyang suot na wedding ring.”Mahina siyang natawa, malamig ang tunog.“Yung lalaking kasama niya sa shop… kaibigan mo ba? O may ibang role?”Saglit siyang tumigil bago naging matatag ang boses.“Anyw

Hindi agad sumagot si Locklan. Nanatili lang siyang nakaupo roon, matalim ang tingin kay Eloise. Nakatiim ang panga niya at magkasalikop ang mga daliri, parang pinipigilan ang galit.“Sa oras na ito, dapat pumipirma ako ng isang bilyong kontrata,” malamig niyang sabi. “Pero dahil sa mga padalos-dalos mong kilos, kinailangan kong bumalik dito. You cost me a deal, Eloise. At aaminin ko, nauubos na ang pasensya ko.”Dahan-dahang umupo si Eloise at hinila ang kumot para takpan ang balikat niya. Lingerie lang ang suot niya at ramdam niya ang lamig ng hangin.“Ha? Ano bang sinasabi mo? I don’t understand,” sagot niya, litong-lito.“Bakit wala kang suot na singsing?” tanong niya, diretso at halos walang emosyon ang boses. “At sino ang lalaking kasama mo kahapon sa tindahan?”Napatingin si Eloise sa kanya, hindi makapaniwala. Unti-unting bumilis ang tibok ng puso niya habang naiintindihan ang dahilan ng biglaang pagdating nito. Nakawala siya ng maikling, kinakabahang tawa.“Ah, siyempre…

Ang katahimikan na sumunod ay halos nakakabingi. Tinalikuran siya ni Locklan, mabigat ang paghinga, at naglakad papunta sa bintana nang walang sinasabi. Doon siya tumayo, nakatalikod sa kanya. Dahan-dahan niyang binuksan ang kurtina nang kaunti, parang kailangan niya ng hangin mula sa labas para pakalmahin ang kung anong gumugulo sa loob niya. Ang liwanag ng umaga tumama sa sahig, at ang anino niya sa pader ay parang nagsasabi kung gaano siya katense.Ilang segundo pa ang lumipas bago siya nagsalita. Mababa ang boses, kontrolado, pero malamig.“Malapit na ang wedding anniversary ng mga lolo’t lola ko,” sabi niya habang nakatingin pa rin sa labas. “Siguraduhin mong tutuparin mo ang kontrata at gampanan mo ang role na inaasahan nila sa 'yo. Lalo na sa harap ng lolo ko.”Tumingin si Eloise sa likod niya, pilit pinapakalma ang sarili.“Bakit ba ang hilig mong umiwas, Locklan? Ganun ba kahirap ipakita ang totoong nararamdaman mo?”Bahagya siyang humarap, matalim ang tingin.“Huwag ka

Pumasok si Locklan sa sariling kwarto at malakas na isinara ang pinto. Inihagis niya ang mga damit sa kama, pati ang cellphone sa ibabaw nito, at dumiretso sa banyo. Binuksan niya ang shower at pinaagos ang gripo. Bumuhos ang mainit na tubig sa mga balikat niya, dumaloy pababa sa likod, at sandaling tinabunan ang lahat ng ingay sa paligid, ang kwarto, ang bahay, ang buong mundo.Ipinatong niya ang palad sa malamig na marmol na pader at yumuko. Huminga siya nang malalim, parang naghahanap ng hangin sa lugar na kulang sa oxygen. Biglang pumasok sa isip niya ang mukha ni Eloise, ang mapilit na tingin, ang tanong na tumama sa kanya, ang nanginginig na labi, at ang pakiramdam ng katawan nitong parang nakadikit pa rin sa kanya.“Locklan… what do you feel for me?”Parang muling umalingawngaw ang mga salitang iyon. Pumikit siya habang patuloy ang pagbuhos ng tubig sa ulo niya, mabigat sa talukap ang patak. Nakaigting ang panga niya.“Hindi ka mawawalan ng control, Locklan,” mahina niyang b