Chapter 169: I TRIED TO BE ALONE AGAIN!"Akala ko ang pinakamahirap ay ang mawalan ng taong mahal mo.""Mas mahirap palang alalahanin kung sino ka bago mo siya minahal."Marahan kong isinara ang pinto sa likuran ko.Hindi ako lumingon.Hindi dahil natatakot akong makita si Torren.Kundi dahil alam kong kapag nakita ko pa siya, hindi ko na matutuloy ang desisyong buong gabi kong pinag-isipan.Wala siyang sinabi nang umalis ako.Wala siyang tanong.Wala siyang utos.Hindi niya ako pinigilan.At iyon ang unang beses na mas mabigat ang pakiramdam ko dahil binigyan niya ako ng kalayaan.Dati, iyon ang ipinaglalaban ko.Ngayon, pakiramdam ko ay parang may iniwang bahagi ng sarili ko sa kabilang panig ng pintuan.Huminga ako nang malalim.Malamig ang hangin ng umaga.Tahimik ang buong villa.Walang nagmamasid.Walang sasakyang sumusunod.Walang tauhang nakadikit sa bawat galaw ko.Ito ang dating buhay na gusto ko.Ang magkaroon ng espasyong ako lang.Pero habang naglalakad ako sa lumang hard
Read more