All Chapters of One Night Fate: The Man Behind the Mask: Chapter 101 - Chapter 110

Kinabukasan, muling iginiit ni Matteo na siya ang maghahatid kay Clarc sa daycare bago ako ihatid sa trabaho. Para bang gusto niyang sulitin ang bawat segundo na kasama kami.Habang nasa sasakyan kami, masayang nagkukuwento si Clarc tungkol sa mga laruan niya sa daycare at kung paano siya “pinakamabilis tumakbo” sa mga kaklase niya. Paminsan-minsan ay tumatawa si Matteo at sumasagot na parang matagal na talaga siyang bahagi ng buhay ng anak ko.Pagdating namin sa daycare, agad na tumakbo si Clarc papunta sa teacher niya.— Teacher! Tiningnan n’yo, si Matteo naghatid sa akin! — masigla niyang sabi.Napangiti ang guro niya habang nakatingin kay Matteo.— Naku, sir, mana talaga sa inyo si Clarc. Parehong-p

Habang nasa biyahe papunta sa condo ni Matteo, napakatahimik niya. Nakapatong lang ang kamay niya sa tuhod ko habang nagmamaneho, minsan ay hinahawakan niya ang kamay ko at dinadala iyon sa labi niya para hagkan nang marahan.Wala siyang sinabing kahit ano buong biyahe, at nagtaka ako roon dahil kanina sa restaurant ay kitang-kita ko ang apoy sa mga mata niya. Halos nagliliyab ang kulay violet niyang mga mata.Pagdating namin sa parking ng building, inalis niya ang seatbelt ko, binuksan ang pinto ng sasakyan at inalalayan akong bumaba. Inakbayan niya ako sa bewang at hinila palapit sa kanya. Mabagal at relaks kaming naglakad papunta sa elevator at umakyat sa penthouse niya nang nananatiling tahimik.Pagpasok namin sa loob, sinabi niyang hintayin ko raw siya habang kukuha siya ng plato at kubyertos sa kusina para sa dessert

“Matteo”Narinig ko ang boses ng kaibigan ko sa kabilang linya, halatang hindi maganda ang timpla nito.— Pasensya na, bro, pero kailangan ka namin ngayon!Napabuntong-hininga ako.Ano na naman kaya ang nangyari?Pinatay ko ang tawag at mabilis na hinalikan si Elisse bilang paghingi ng paumanhin bago siya bumaba mula sa kandungan ko. Nang lumabas kami ng opisina, halos hindi ako makapaniwala sa eksenang bumungad sa amin.— Ano’ng kaguluhan ’to?! — sigaw kong galit na galit.Nakasampa si Celeste kay Joselyn na nakahandusay sa sahig. Hinahatak niya ang buhok nito habang paulit-ulit na sinasampal. Pilit namang kumakaw

Tumayo ako at dahan-dahang naglakad papunta kay Matteo. Nakamasid lang siya sa akin habang papalapit ako, ang mga mata niyang kulay abo ay tila nagdidilim sa pananabik. Pagdating ko sa harapan niya, hinawakan niya agad ang bewang ko at marahang hinila palapit sa kanya.“Halika rito, mahal ko,” bulong niya bago ako hinalikan nang mabagal ngunit puno ng damdamin.Ang halik niyang iyon ay sapat na para muling mawala ang lahat ng iniisip ko. Kanina lang ay mabigat pa ang dibdib ko dahil sa mga sinabi ni Mr. Ramirez, pero sa bawat haplos ni Matteo, tila unti-unting nawawala ang sakit at galit na nararamdaman ko.Dahan-dahan niyang iniangat ang laylayan ng bestida ko habang patuloy ang maliliit na halik sa labi at leeg ko. Ramdam ko ang init ng mga palad niyang dumadampi sa balat ko, dahilan para mapapikit ako at map