All Chapters of รักนอกพันธสัญญา: Chapter 31 - Chapter 37

37 Chapters

31 ยี่สิบเอ็ดปีก่อน

บ้านพาฝัน ห้าวันต่อมา ห้าวันที่ผ่านมานี้เอลตันจะโทรหาพาฝันทุกวัน แต่พาฝันไม่ได้รับสายเขา เพราะเธอคิดว่าเขากับเธอไม่มีเรื่องอะไรที่จะต้องคุยหรือเกี่ยวข้องกันอีก เนื่องจากว่าอีกสองวันพี่เดวาก็ย้ายไปอยู่กับเขาแล้ว และที่เขาเคยบอกกับเธอว่าถ้าพี่เดวาไปอยู่กับเขาเมื่อไหร่ หน้าที่ตัวประกันอย่างเธอก็หมดประโยชน์ทันที 'ถ้าเดวาย้ายมาอยู่ที่นี่เมื่อไหร่ หน้าที่ตัวประกันอย่างเธอก็หมดประโยชน์ และเธอก็ออกไปจากบ้านฉันได้เลย' ในขณะที่พาฝันมัวนั่งคิดไปถึงเขาอยู่นั้น เสียงกริ่งหน้าบ้านก็ดังขึ้น แม่บ้านจึงออกไปดู ก่อนจะกลับมาบอกกับพาฝันที่นั่งอยู่ในห้องนั่งเล่น "คุณพาฝันคะ มีผู้หญิงมาขอพบคุณพาฝันค่ะ" "เขาบอกไหมคะว่าชื่ออะไร" พาฝันเอ่ยถามพลางนึกแปลกใจ เพราะที่ผ่านมาไม่เคยมีใครมาหาเธอที่บ้าน นอกจากเอมมี่ "ชื่อดารินค่ะ คุณพาฝันจะออกไปเจอเขาไหมคะ ถ้าไม่ พี่จะออกไปบอกเขาค่ะว่าคุณพาฝันไม่สะดวก" "พาฝันจะออกไปเจอเขาค่ะ" "งั้นให้พี่ออกไปเป็นเพื่อนนะคะคุณพาฝัน" "ไม่เป็นไรค่ะพี่ละมัย พาฝันออกไปคนเดียวได้ค่ะ" "งั้นก็ระวังตัวนะคะคุณพาฝัน เผื่อว่าเป็นพวกมิจฉาชีพค่ะ" "พี่ละมัยคอยดูอยู่ห่างๆก็แล้วกันนะคะ แต่พ
Read more

32 แม่สองคน

"เป็นไงพาฝัน ดีใจไหมลูกที่ได้เจอแม่ตัวจริง" นิรุตหันถามพาฝันด้วยน้ำเสียงใจดีตามประสา "ดีใจค่ะคุณพ่อ" พาฝันตอบกลับพร้อมรอยยิ้มอ่อนๆ "คุณนิรุตคะ ถ้าฉันจะขออนุญาตพาพาฝันไปนอนที่บ้านบ้างได้ไหมคะ" ดารินเอ่ยขออนุญาตอย่างเกรงใจ ถึงแม้ว่าเธอจะเป็นแม่แท้ๆของพาฝันก็จริง แต่เธอก็รู้สึกเกรงใจ เพราะเขาทั้งสองคนเป็นคนเลี้ยงพาฝันมาตั้งแต่เกิด "ได้สิ ทำไมจะไม่ได้ล่ะ คุณเป็นแม่แท้ๆของพาฝัน คุณมีสิทธิ์ในตัวพาฝันทุกอย่างอยู่แล้ว" "ถึงฉันจะเป็นคนคลอดพาฝันมา แต่คุณนิรุตกับคุณเพียงจันทร์เป็นคนเลี้ยงดูมาเกือบยี่สิบสองปี ซึ่งผิดกับฉันที่ไม่ได้เลี้ยงเลย" "คุณอย่ากังวลไปเลยนะ ผมไม่ได้อะไรอยู่แล้ว และภรรยาผมก็ไม่ได้อะไรเหมือนกัน" "ฉันคิดไม่ผิดเลยค่ะที่ฝากพาฝันไว้ให้คนดีๆอย่างคุณนิรุตกับคุณเพียงจันทร์เลี้ยง" "พวกเรารักพาฝันเหมือนลูกจริงๆค่ะคุณดาริน..." เพียงจันทร์เอ่ยออกมาจากใจจริง ก่อนจะหันถามพาฝันที่นั่งอยู่ข้างตัวเอง "...แล้วลูกจะไปกับแม่เขาหรือเปล่าล่ะ" "ค่ะคุณแม่ แต่พาฝันขอเวลาเตรียมตัวอีกสองวันนะคะ" "ถ้าอย่างนั้นอีกสองวันแม่จะมารับนะลูก" เมื่อได้ยินที่พาฝันบอกกับเพียงจันทร์ ดารินจึงเอ่ยบอกกับพาฝั
Read more

33 ทั้งชอบทั้งรัก

"แล้วมาบอกผมทำไม ไปบอกพ่อของลูกของคุณสิ" "ฉันไม่กล้าบอกเขาค่ะ เพราะฉันก็ไม่รู้ว่าเขาจะรับเป็นพ่อของลูกฉันหรือเปล่า" "ลองบอกเขาก่อน ถ้าเขาไม่รับเป็นพ่อ คุณก็เลี้ยงลูกของคุณไปสิ..." "...หรือว่าคุณก็ไม่รู้ว่าใครกันแน่ที่เป็นพ่อของลูก" "ฉันรู้ค่ะ เพราะมีอยู่คนเดียวที่ไม่ป้องกันเวลานอนกับฉัน" "ในเมื่อร่วมกันทำแล้ว งั้นก็ต้องร่วมกันรับผิดชอบในสิ่งที่เกิดสิ..." ว่าจบ เขาก็นึกอะไรขึ้นได้ จึงเอ่ยถามออกไป "...แล้วเรื่องที่คุณท้อง พาฝันรู้หรือเปล่า" "รู้ค่ะ" "อย่าบอกนะ ว่าคุณบอกพาฝันว่าท้องกับผม" "แค่บอกว่าท้องค่ะ แต่ไม่ได้บอกว่าท้องกับคุณ" "ผมหวังว่าพาฝันคงไม่เข้าใจผิดว่าคุณท้องกับผมหรอกนะ" "ฉันก็ไม่แน่ใจค่ะ เพราะฉันพูดกำกวม ไม่ได้อธิบายอะไรให้พาฝันได้ฟังมากมาย" "คุณเข้าบ้านไปเถอะ ผมจะกลับบ้าน" พูดจบ เขาก็เปิดประตูรถ ทว่า... "คุณเอลตันคะ" "มีอะไร" เขาชะงักแลัวหันกลับมาถาม "คุณชอบพาฝันหรือเปล่าคะ" "ผมทั้งชอบและทั้งรักพาฝันมาก ถามทำไม" "ฉันแค่อยากรู้ค่ะ เพราะวันนั้นฉันถามพาฝันว่าคุณเคยบอกว่าชอบหรือบอกรักพาฝันหรือเปล่า แต่พาฝันบอกฉันว่าคุณไม่เคยบอกค่ะ" "ผมไม่ได้บอกรักพาฝันก็จริง
Read more

34 แรงบันดาลใจ

"ไหนล่ะเพื่อนน้องสาวมึง" "ไปเข้าห้องน้ำ เดี๋ยวน้องเขาก็มานั่งโต๊ะนี้นี่แหละ กูบอกไว้แล้ว" จากนั้นสองหนุ่มหล่อก็ดื่มเหล้ากันไปเรื่อยๆ จนกระทั่งเอมมี่กับพาฝันเดินมา เมื่ออาเธอร์หันไปเห็น เขาก็เอ่ยออกมา "นั่นไงเพื่อนของน้องสาวกู เดินมาโน่นแล้ว" สิ้นเสียงของอาเธอร์ เจ้าของใบหน้าหล่อก็มองไปยังสองสาวที่เดินมา และ... "ไอ้อาเธอร์! นั่นเมียกู" "มึงพูดว่าอะไรนะไอ้เอลตัน" "พาฝันคือเมียกูเอง" "ไอ้เหี้ย! จริงเหรอวะไอ้สัส" "เออ" "ที่แท้มึงหึงกูกับพาฝันเหรอเนี่ย แม่งเอ้ย เกือบจีบเมียเพื่อนแล้วกู" ทันทีที่เห็นร่างสวยไร้ที่ติเดินมา เอลตันลุกพรวดจากเก้าอี้แล้วสาวเท้าเข้าไปหายังคนตัวเล็กที่เขาไม่ได้เห็นหน้ามาเป็นเดือน ก่อนที่มือหนาจะดึงร่างเล็กเข้ามาสวมกอดด้วยความโหยหา โดยที่ไม่แคร์สายตาหลายคู่ที่กำลังมองมา หมับ! "พี่คิดถึงเธอแทบแย่พาฝัน" "คุณเอลตัน ปล่อยพาฝันนะคะ พาฝันอายคนค่ะ คุณไม่เห็นเหรอว่าคนมองมาที่เราเป็นตาเดียวแล้วนะคะ" เรียวปากสวยเอ่ยห้าม ทว่าเธอไม่ได้ผลักเขาออก เพราะเธอรู้ดีว่าถึงจะดิ้นหรือผลัก เขาก็ยิ่งกอดเธอแน่นขึ้นกว่าเดิม "พี่คิดถึงเธอพาฝัน อย่าทิ้งพี่ไปไหนอีกนะ" "ปล่อยพาฝัน
Read more

35 แล้วแต่พาฝันทุกอย่าง

ด้านเดวา ตอนนี้อายุครรภ์ของเดวาก็ครบสองเดือนแล้ว และวันนี้เขาจะบอกพ่อของลูกว่าเธอท้อง ถ้าเขาไม่รับผิดชอบก็ไม่เป็นไร เพราะเธอทำใจเอาไว้แล้วว่าจะเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว "คุณปีเตอร์คะ ฉันมีเรื่องอยากจะบอกคุณค่ะ" หลังจากที่การร่วมรักจบลง เดวาก็หันบอกกับร่างสูงใหญ่ของหนุ่มลูกครึ่งเยอรมันที่นอนอยู่ข้างตัวเอง "เรื่องอะไรเหรอ" ปีเตอร์หันถามพลางมีสีหน้าสงสัย "ฉันท้องกับคุณค่ะ ตอนนี้ฉันท้องได้สองเดือนแล้วค่ะ" ในช่วงสองสามเดือนมานี้เธอจะนอนกับเขาบ่อยที่สุด "..." ปีเตอร์นิ่งอึ้งไปเมื่อได้ยินที่เดวาบอก "ที่ฉันบอกคุณ ฉันไม่ได้บอกเพื่อให้คุณมารับผิดชอบลูกในท้องฉันหรอกนะคะ เพราะฉันรู้ดีค่ะว่าคุณไม่ต้องการลูกที่เกิดกับฉันอยู่แล้ว แต่ที่ฉันบอกเพราะฉันอยากให้คุณรู้ว่าคุณมีลูกอีกคนที่อยู่ในท้องของฉัน ถ้าลูกโตฉันจะบอกค่ะว่าคุณคือพ่อของลูก ฉันจะบอกว่าพ่อของเขาชื่อปีเตอร์ และฉันจะบอกลูกของเราว่า ฉันกับคุณเลิกกันเพราะเหตุผลบางอย่างที่เราอยู่ด้วยกันไม่ได้ แต่ฉันจะไม่บอกลูกว่าคุณไม่รับผิดชอบหรอกนะคะ" "ใครบอกว่าผมจะไม่รับผิดชอบลูกที่อยู่ในท้องของคุณล่ะ" "คุณปีเตอร์..." เดวาเอ่ยชื่อเขาออกมา เพราะไม่คิดว่าจะไ
Read more

36 ไม่ต้องลังเล

บ้านดาริน รถหรูของปีเตอร์ขับเคลื่อนเข้ามาจอดยังหน้าบ้านหลังใหญ่ของดาริน ก่อนที่ปีเตอร์กับเดวาจะลงจากรถแล้วเข้าบ้านไป "สวัสดีค่ะคุณน้า สวัสดีครับ" เดวากับปีเตอร์ยกมือไหว้ดารินที่นั่งอยู่กับพาฝันในห้องรับแขกเพื่อรอเธอ เพราะก่อนมาเดวาได้โทรมาบอกก่อนแล้วว่าจะเข้ามา "สวัสดีค่ะ เชิญนั่งก่อนสิคะ" ดารินรับไหว้ปีเตอร์กับเดวา จากนั้นทั้งสองก็นั่งลง "หนูต้องขอโทษด้วยนะคะที่หนูไม่มีเวลามาหาคุณน้าเลย คุณน้าสบายดีนะคะ" เดวาเอ่ยออกไปด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม "น้าสบายดีค่ะ" "นอกจากจะมาเยี่ยมคุณน้าแล้ว หนูมีเรื่องจะมาบอกพาฝันด้วยค่ะ" "อ๋อค่ะ" ดารินพยักหน้ารับรู้พลางส่งรอยยิ้มใจดีให้ "งั้นหนูขอคุยกับพาฝันเป็นการส่วนตัวนะคะคุณน้า" "ตามสบายเลยค่ะคุณเดวา" "คุณน้าอย่าเรียกหนูว่าคุณเลยค่ะ เรียกเดวาเฉยๆก็พอค่ะคุณน้า" "ได้ค่ะ งั้นน้าจะเรียกหนูว่าเดวานะคะ" "ค่ะคุณน้า ถ้าอย่างนั้นหนูขอเข้าไปคุยกับพาฝันในห้องนั่งเล่นนะคะคุณน้า" "ตามสบายเลยนะเดวา" ว่าแล้ว เดวากับพาฝันก็ลุกออกจากโซฟาแล้วพากันเข้าไปในห้องนั่งเล่น โดยดารินที่นั่งอยู่ก็ชวนปีเตอร์คุยอย่างเป็นกันเอง ห้องนั่งเล่น เมื่อเดวากับพาฝันนั่งกันเรียบร้อ
Read more

37 ช่างอบอุ่นเหลือเกิน (จบ)

เมื่อเอลตันขับรถออกมาจากบ้านของดารินก็จัดการโทรหาพาฝันทันที พลางลุ้นอยู่ในใจว่าเธอจะรับโทรศัพพท์ของเขาไหม ตู๊ด~ 'ค่ะ' 'พาฝันอยู่ไหนครับ' 'ถามทำไมคะ' 'พี่จะไปหาครับ' 'พาฝันอยู่ที่ห้างกับเอมมี่ค่ะ' 'พาฝันรอพี่อยู่ที่นั่นนะครับ เดี๋ยวพี่ไป ตอนนี้พี่ขับรถอยู่' 'ค่ะ' 'งั้นพี่วางสายแล้วนะครับ' สิ้นเสียงของร่างสูงบอก พาฝันก็กดวางสาย ที่เอมมี่นัดให้พาฝันออกมาเจอวันนี้ เพราะเธออยากรู้เรื่องราวของพาฝันกับเอลตันว่าเป็นมายังไง และพาฝันก็เล่าเรื่องทุกอย่างให้เอมมี่ฟัง "นี่แหละน้า ที่เขาพูดกันว่าถ้าคู่กันแล้วก็ไม่แคล้วกัน" เอมมี่เอ่ยขึ้นหลังจากที่พาฝันเล่าทุกอย่างให้เธอฟัง "แล้วที่เอมมี่เคยบอกเราว่าคุยๆอยู่กับเจ้าของบริษัททัวร์ ตอนนี้ไปถึงขั้นแฟนกันหรือยัง" พาฝันถาม "ฉันเลิกคุยกับเขามาสักพักแล้วล่ะ" "ทำไมเหรอเอมมี่" "ฉันรู้สึกว่าความคิดเห็นของเราสองคนไม่ตรงกัน ก็เลยเลิกคุยดีกว่า ฉันไม่อยากเสียเวลาน่ะ" "อืม" พาฝันพยักหน้ารับรู้เข้าใจ "งั้นวันนี้ฉันกลับก่อนนะพาฝัน แล้วเธอล่ะ จะกลับเลยหรือเปล่า" "เมื่อกี้คุณเอลตันโทรมาบอกว่าจะมารับน่ะ" "อ๋อ ถ้าอย่างนั้นฉันกลับเลยนะพาฝัน" "ไว้เจอกั
Read more
PREV
1234
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status