Semua Bab พันธนาการลวงรักร้าย: Bab 51 - Bab 60

3 วันต่อมา...“ไม่อยากจะเชื่อเลยนะคะว่าพี่เฮคจะมาหาเมถึงที่นี่” เมษาในชุดเดรสสายเดี่ยวรัดรูปสีดำสนิทเดินเข้ามานั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามกับชายหนุ่ม ใบหน้าสวยหวานที่แต่งแต้มไปด้วยเครื่องสำอางราคาแพงค่อยๆ ยกยิ้มหวานออกมา“อยากให้เมช่วยเรื่องคดีความเหรอคะ” เมษาเป็นฝ่ายเอ่ยถามออกมาก่อนที่เธอจะสั่งให้พนักงานในร้านรินไวน์ให้กับเธอและเขา“ใช่”“บอกมาได้เลยค่ะ เมจะช่วยอะไรพี่ได้”“ช่วยอยู่เฉยๆ ฉันจะไม่ยุงเรื่องการเสียชีวิตของมีนาอีก เธอเองก็ควรจะใช้ชีวิตที่เธอพยายามสร้างมันขึ้นมาให้ดี”“พูดอย่างนี้หมายความว่ายังไงคะ” เมษาเอ่ยถามออกมาด้วยความสงสัย เขาไม่มีทางรู้เรื่องภายในครอบครัวของเธออย่างแน่นอน แต่ทำไมเขาถึงพูดเหมือนรู้...“พี่โดนยัยลูกคุณหนูนั่นปั่นหัวมาสินะ” เมษาแสยะเย้อหยันออกมาเพียงชั่วครู่สีหน้าของเธอก็เปลี่ยนไปในทันที“หึหึ เธอคิดว่าคนอย่างฉันจะถูกใครปั่นหัวก็ได้อย่างนั้นเหรอ” เฮคเตอร์เอ่ยถามร่างบางตรงหน้าออกมาเสียงเรียบ มุมปากหนาค่อยๆ แสยะยิ้มร้ายออกมา“เธอเองก็เหมือน...ฉันจะพูดเป็นครั้งสุดท้าย เพราะเห็นแกมีนาฉันจะไม่ยุ่งเรื่องนี้อีก”“พูดง่ายดีนี่คะ พวกมันรังแกพี่สาวของฉัน”“อย่างนั้นเหรอ

“อดทนได้ก็อดทนไป อืมมมม” เฮคเตอร์อุ้มร่างบางขึ้นด้วยแขนแกร่งเพียงข้างเดียวของเขา ในขณะที่ความเป็นชายยังคงสอดใส่อยู่ในร่องสวาทของหญิงสาว“อื้อออ” ชายหนุ่มวางเธอลงบนเตียงนอนตรงหน้าอย่างเบามือ ก่อนที่กายแกร่งจะขยับตามร่างบางขึ้นไป เอวสอบเริ่มบรรเลงบทรักอีกครั้ง มือหนาจะข้อมือบางของเธอทั้งสองข้างเอาไว้เหนือหัวของเธอตับ ตับ ตับ!!สะโพกหนากระแทกใส่หญิงสาวไม่ยั้งจนร่างบางของเธอสั่นสะท้านไปตามแรงกระแทกของเขา มือหนาบีบเค้นอกอวบของเธออย่างแรงจนผิวขาวเนียนของเธอเต็มไปด้วยรอยแดงจากน้ำมือของเขา“อะ อื้อออ / อ่าส์...”มุมปากหนาแสยะยิ้มร้ายออกมา ก่อนที่เขาจะโน้มตัวลงไปกดจูบเบาๆ ที่ริมฝีปากบางของเธอ รสจูบที่อ่อนโยนและนุ่มนวลกว่าครั้งก่อนของเขาทำให้เธอรู้สึกวูบวามขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก“อะ อื้ออออ” ซีลีนครางออกมาเสียงกระเส่าถึงการกระทำของชายหนุ่มจะรุนแรงกว่าทุกครั้ง แต่มันกลับทำให้เธอรู้สึกเสียวซ่านอย่างบอกไม่ถูก และเธอก็ชอบที่เขาทำแบบนี้กับเธอเสียด้วยซิ“เฮค ไม่ไหว อะ อ่าส์” ซีลีนร้องครางออกมาเสียงกระเส่า ร่างบางบิดเร่าไปมาด้วยความเสียวซ่าน“อืมมมมม” ชายหนุ่มยกยิ้มหวานออกมาอย่างชอบใจ มือหนาจับเอวบางไว

2 สัปดาห์ต่อมา...“ทำไมเวลามันเดินช้าจังเลยวะ” เฮคเตอร์นอนพลิกตัวไปมาอย่างเบื่อหน่าย เขาทำตามในสิ่งที่พี่ชายฝาแฝดของเมียรักบอกแต่โดยดี ในเมื่อซีลีนของเวลาไปเรียน 1 เดือนเขาก็ยินดีที่จะปล่อยเธอไปแค่ 1 เดือนเท่านั้น แต่ถ้าเธอพาหนุ่มตาน้ำข้าวกลับมาด้วยเขาก็พร้อมที่จะกระทืบมันให้จมตีนอย่างแน่นอน“เฮ่ออออ!! คิดถึงเมียโว้ย” เฮคเตอร์ที่นอนอยู่บนโซฟาตัวใหญ่กลางห้องทำงานของตัวเองร้องโวยวายออกมาเสียงดังลั่นห้อง ก่อนที่เขาจะยกมือขึ้นมาก่ายหน้าผากของตัวเองเอาไว้อย่างคิดไม่ตก“ให้มันโดนเมียหนีแค่กูนี่แหละ” มือหนาอีกข้างกดปิดหน้าจอโทรศัพท์ของตัวเอง ก่อนจะคว่ำมันลงบนโต๊ะข้างกายของเขา ตั้งแต่ฟาโรห์กับเอเดนคบกับเพื่อนรักของซีลีนพวกมันก็ขยันลงรูปอวดแฟนตัวเองเหลือเกิน“รอซีลีนกลับมาก่อนเถอะมึง กูจะอวดเมียสามเวลาเช้ากลางวันเย็นเลย”ก๊อก!! ก๊อก!! ก๊อก!!“ลูกพี่ผมเอง” เสียงของธนาลูกน้องคนสนิทของเฮคเตอร์ร้องโวยวายขึ้นมาที่หน้าห้องของเขา น้ำเสียงที่ฟังดูร้อนใจทำให้ชายหนุ่มเจ้าของห้องลุกขึ้นมานั่งพร้อมกับเอ่ยบอกกับคนด้านนอกกลับไปเสียงเรียบ“เข้ามา”“ลูกพี่...!!”“ร้องโวยวายทำไมนักหนาวะ” เฮคเตอร์เอ่ยถามร่างสูง

วันต่อมา...ก๊อก!! ก๊อก!! ก๊อก!!“ซีนตื่นรึยังลูก” กะทิเดินขึ้นมาตามลูกสาวคนเล็กถึงหน้าห้อง ปกติแล้วซีลีนจะตื่นแต่เช้า แต่ตอนนี้ก็สายมากแล้วเธอยังไม่เห็นลูกสาวของเธอออกมาจากห้องนอนสักที กะทิจึงตัดสินใจเดินขึ้นไปตามเด็กสาวด้วยความเป็นห่วงแอ๊ดดดดด!!!“ตื่นแล้วค่ะคุณแม่” ซีลีนเปิดประตูบานใหญ่ตรงหน้าของตัวเองออก ก่อนที่เธอจะเอ่ยตอบคุณแม่ของเธอกลับไปด้วยน้ำเสียงที่สดใสเช่นเคย พร้อมกับใบหน้าสวยที่แต่งแต้มไปด้วยรอยยิ้มหวาน“เป็นอย่างไงบ้างลูก รู้สึกดีขึ้นบ้างไหมคะ”“เมื่อคืนหนูนอนไปเยอะมาก สดชื่นขึ้นเยอะเลยค่ะ”“แต่หน้าหนูยังดูซีดๆ อยู่เลยนะลูก” มือบางลูบลงที่แก้มนุ่มนิ่มของลูกสาวอย่างอ่อนโยน ก่อนที่เธอจะเอ่ยถามเด็กสาวตรงหน้าออกมาด้วยความเป็นห่วง“สงสัยจะยังไม่ได้แต่หน้าค่ะ”“ว่าแต่เฮียกลับมากันรึยังคะ” ซีลีนเอ่ยถามคุณแม่ของเธอออกมาด้วยความสงสัย“ยังไม่มีใครกลับมาเลยค่ะ ติดต่อใครก็ไม่ได้ไม่รู้ว่าว่าพวกเขาพากันไปที่ไหน”“อ่อ”“เอาเป็นว่าหนูรีบแต่งตัวนะคะ แล้วลงไปทานข้าวแม่ทำของโปรดไว้ให้ลูกด้วยนะ”“ค่ะ” ซีลีนยกยิ้มหวานออกมาพร้อมกับพยักหน้าเบาๆ เพื่อเป็นคำตอบให้กับท่าน หญิงสาวกลับเข้ามาในห้อง

“คิดจะทำบ้าอะไรของเธอ” เฮคเตอร์เอ่ยถามหญิงสาวตรงหน้าออกมาเสียงเรียบ“ฮึกกกกก มึงทำลายชีวิตกู กูก็จะทำลายหัวใจของมึงเหมือนกัน...” เมษาเอ่ยออกมาเสียงสั่น พร้อมกับหยิบปืนขึ้นมาก่อนจะเล็งมาที่ซีลีนที่ยืนอยู่ข้างกายของเฮคเตอร์“...”“เมษาเธอคิดจะทำบ้าอะไรวะ” เฮคเตอร์รีบก้าวเข้ามายืนบังร่างบางของซีลีนเอาไว้ ก่อนที่เขาจะตะคองถามหญิงสาวตรงหน้าออกมาอย่างโกรธจัด ถ้าเป็นเฮคเตอร์คนก่อนเขาคงจะลุยเข้าไปแย่งปืนออกมาจากมือของเมษาแล้ว แต่เขาในตอนนี้ไม่พร้อมที่จะเสี่ยงกับอะไรทั้งนั้น หากเขาออกห่างจากซีลีนแล้วเธอเกิดโดนลูกหลงขึ้นมา ทั้งชีวิตนี้เขาก็จะไม่มีวันให้อภัยตัวเอง“มีรถเข้ามา”“จะทำอะไรก็รีบทำ” เสียงของคนในรถตะโกนดังขึ้นมา ก่อนที่รถหรูคันสีดำสนิทอีกคันจะขับเข้ามายังลานจอดรถชั้นใต้ดิน“ตายซะเถอะมึง”“อย่า...”ปัง!! ปัง!! ปัง!!“ซีน!!!”เฮคเตอร์หันกลับมากอดซีลีนเอาไว้แน่น เขาไม่สนด้วยซ้ำว่าวิถีของกระสุนจะไปทางไหน เขาสนแค่ว่าผู้หญิงที่อยู่ในอ้อมกอดของเขาในตอนนี้จะต้องปลอดภัยเท่านั้น“ขึ้นรถ”บรื้นนนนนน~~“...ฮะ เฮคเตอร์” ซีลีนกอดกายแกร่งตรงหน้าเอาไว้แน่น ก่อนที่เธอจะสัมผัสได้ถึงของเหลวสีแดงสดไหลออก