Semua Bab สัญญาปรารถนา: Bab 61 - Bab 70

97 Bab

บทที่ 19 ออกล่า 2

นายสุวิทย์วางแผนโกง ด้วยการสอดแทรกเงื่อนไขในสัญญาว่าภพตะวันจะต้องเปิดใช้ตึกก่อนสิ้นปี หากทำไม่ทันตามกำหนดเวลา เจ้าหนี้ก็จะมีสิทธิ์ยึดทุกอย่าง หวังจะบีบให้เจ้าของเงินกู้ยึดตึกแล้วเขาจะได้ซื้อกลับมาในราคาถูก คิดส่วนต่างแล้วแค่ไม่กี่ร้อยล้าน ถือว่าถูกมากสำหรับโครงการระดับนี้ แต่วารุณไม่เล่นด้วย                วารุณตอบกลับไปสั้นๆ                “ผมต้องปกป้องผลประโยชน์ของลูกค้าของผม ขออภัยที่ไม่สามารถดำเนินการตามข้อเสนอได้ครับ”                “แต่ผมสามารถทำกำไรจากโครงการนี้ให้คุณได้มากกว่า”                “หากคุณยืนกรานเช่นนั้น ผมจะแจ้งต่อคุณภพตะวันเพื่อรับทราบและพิจารณา”     &
Baca selengkapnya

บทที่ 19 ออกล่า 3

ถึงแม้ว่าคุณลุงคุณป้าที่รักจะนิสัยไม่น่าพิสมัย แต่ทีมงานของกิตติธารา ดีเวลลอปเม้นท์ จำกัด ล้วนเป็นมืออาชีพ ทีมสถาปนิกนำเสนอแบบและปรับปรุงตามแผนงานที่ภพตะวันวางไว้ นั่นคือต้องการให้ตึกมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ให้ตึกโฆษณาตัวมันเอง เมื่อทีมสถาปนิกวาดแบบงานแต่ละส่วนเรียบร้อย ขั้นต่อไปก็จะเป็นการส่งต่อให้ทีมผู้รับเหมา ซึ่งจะต้องมีฝ่ายโครงสร้าง ฝ่ายติดตั้งระบบ รวมแล้วมีทีมย่อยเข้ามาเกี่ยวข้องเป็นกองทัพ เป็นขบวนมนุษย์และเครื่องจักรมโหฬารซึ่งจะทำงานในกรอบเวลาแปดเดือน หากล่าช้าเกินกว่านี้ ภพตะวันสามารถเรียกค่าปรับชนิดที่ว่ารากเลือดจากคุณลุงที่รักได้เลยทีเดียว                การได้เห็นตัวอาคารซึ่งเคยเป็นผลงานของพ่อถูกพลิกฟื้นกลับมามีชีวิตอีกครั้งเป็นประสบการณ์ใหม่ที่น่าตื่นเต้นสำหรับภพตะวัน มันคือก้าวแรกอันแสนยิ่งใหญ่ที่เขาจะทำให้ฝันเป็นจริง เสียงก่อสร้างอึกทึกครึกโครมช่างไพเราะ และเขาก็ยังคงทำหน้าที่เป็นผู้จัดการใหญ่ของเดอะแอตลาสอีกด้วย         &
Baca selengkapnya

บทที่ 19 ออกล่า 4

                ภพตะวันได้รับรายงานมาก่อนหน้านี้แล้ว เขาไม่ปล่อยให้หัวหน้าฝ่ายเป็นผู้ดูแลเรื่องนี้ เพราะเป็นหน้าที่ของเขาที่ต้องลงไปจัดการ ชายชาวต่างชาติสองคนนั้นเห็นว่าภพตะวันยังอายุน้อยจึงเบ่งใส่และข่มขู่                “เราเป็นลูกค้า เป็นตัวแทนธุรกิจรายใหญ่ของคุณวารุณ ถ้ากล้าแจ้งความล่ะก็ เราจะร้องเรียนว่าทางโรงแรมไม่ให้เกียรติเรา!”                ภพตะวันฟังแล้วยิ้มละไม พอจะเข้าใจว่าเมื่อคนไทยอยากทำธุรกิจกับต่างชาติ ก็มักจะอ่อนข้อและยินดีตามใจพวกเขาทุกประการ บางบริษัทถึงกับจัดบริการรถรับส่ง จัดงานเลี้ยงรับรองอย่างดี ฝรั่งตัวแทนบริษัทบางคนก็ไม่ได้มีตำแหน่งหน้าที่ใหญ่โตอะไร เมื่อได้รับการเอาอกเอาใจจนเคยตัวก็พร้อมอวดเบ่ง ภพตะวันสั่งให้ฝ่ายรักษาความปลอดภัยรวบรวมพฤติกรรมแย่ๆ ของพวกเขาไว้ก่อนหน้านี้แล้ว ภพตะวันเชื้อเชิญพวกเขาให้มาพบที่ห้
Baca selengkapnya

บทที่ 20 เล่ห์กล 1

บทที่ 20 เล่ห์กล                  มิสเตอร์ซัลมานที่วารุณเอ่ยถึงคือฟาฮัด บิน อับดุลอาซีซ ซัลมาน พระอนุชาของสมเด็จพระราชาธิบดีแห่งดินแดนมีดีสแห่งตะวันออกกลาง พระองค์เป็นเจ้าของกองเรือขนส่งน้ำมันที่มีจำนวนบรรทุกขนาดใหญ่ที่สุดในโลก เป็นเจ้าของสายการบิน โรงงานถลุงแร่และสินทรัพย์จำนวนมหาศาล ภพตะวันมาในฐานะผู้ติดตามวารุณ เฟรเซอร์ ผู้ซึ่งได้รับเกียรติให้ดูแลความมั่งคั่งของเจ้าชายพระองค์นี้                ทรงเป็นชายหนุ่มรูปงามหล่อเหลาร้ายกาจ สง่างาม แต่งกายไร้ที่ติ รอยยิ้มและเรียวปากแสนจะมีเสน่ห์ เขาสวมชุดสำหรับออกรอบตีกอล์ฟและผ้ากูตราห์ซึ่งเป็นผ้าคลุมศีรษะลายตาหมากรุกสีขาวแดงตามแบบฉบับชาวตะวันออกกลาง ด้วยสายเลือดบริสุทธิ์ที่สืบยอดไปได้ถึงพระเจ้าอาลีชาห์ ผู้ซึ่งเคยครองราชย์กษัตริย์แห่งราชวงศ์กอญัร ดังนั้นเขาคือกฎหมาย และมิสเตอร์ซัลมานถูกตาต้องใจภพตะวันทันทีที่พบ     &nbs
Baca selengkapnya

บทที่ 20 เล่ห์กล 2

คณะผู้ติดตามหัวเราะกันครึกครื้น ภพตะวันหลบมุมไปเหวี่ยงวงสวิงเงียบๆ กอล์ฟเล่นยากกว่าที่คิดเยอะเลย นอกจากจะต้องตีให้โดนลูกแล้วต้องตีให้ตรง ตีให้ถึง ตีให้ใกล้ธง และต้องตีให้เหมือนเดิมได้ตามใจสั่ง คุณวารุณเป็นระดับมือโปร จัดระเบียบร่างกายได้เป๊ะเหนือมนุษย์มาก มันจึงเป็นเกมกีฬาที่วัดกันว่าใครจะพลาดน้อยที่สุด แต่ดูเหมือนพระอนุชาจะยังวอกแวก พร้อมจะพุ่งไปหาภพตะวันอยู่ดี                “ตาพระองค์แล้วพ่ะย่ะค่ะ”                วารุณเอ่ยขัดจังหวะด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ก่อนจะตรงไปจัดการเจ้าตัวยุ่งที่เล่นไม่เป็นสับปะรด สกอร์รั้งท้ายจนน่าสงสาร อีกทั้งแววตาหิวโหยของผู้ชายแต่ละคนที่มองเขา ทำให้วารุณแทบหมดความอดทน                “ต้องเริ่มจากท่าที่ถูกต้องก่อน”           &nbs
Baca selengkapnya

บทที่ 20 เล่ห์กล 3

เชฟอาหารไทยของเดอะแอตลาสได้รับเชิญให้เป็นผู้ปรุงอาหารให้งานประชุมเศรษฐกิจระหว่างประเทศ ซึ่งถือเป็นเกียรติและขยายโอกาสมากขึ้น ภพตะวันจึงเริ่มมองเรื่องการโฆษณาโรงแรมเดอะแอตลาสไปสู่มหานครใหญ่ๆ สำคัญของโลกอย่างนิวยอร์ก โตเกียว ลอนดอน เป็นต้น แต่ออแกไนเซอร์และฝ่ายการตลาดตอบกลับมาว่ายาก!                ไม่มีสถานีโทรทัศน์ไหนสนใจกิจกรรมประชาสัมพันธ์ของเอกชน นอกเสียจากว่าจะเป็นไวรัล ไม่ก็มีบุคคลสำคัญไปร่วมงาน ภพตะวันจึงต้องกลับมาคิดวางแผนกันใหม่                “ของขวัญวันเกิดสำหรับ CEO วารุณน่ะหรือครับ” ภพตะวันกำลังคุยงาน คุณนานึกขึ้นมาได้จึงเอ่ยถามความคิดเห็นของเขาว่าควรซื้ออะไรดี                “วันเกิดคุณวารุณ วันที่ 15 เดือนหน้า คือมันเป็นธรรมเนียมน่ะ บริษัทในเครือกว่าห้าสิบแห่งจะส่งของขวัญอวยพร คุณวารุณเคยบอ
Baca selengkapnya

บทที่ 21 สัญญาแทนไท 2

“เอาล่ะ ขออภัยที่ต้องให้คุณรอ มาคุยเรื่องงานของเรากันดีกว่า”                แทนไทถอดเสื้อกาวน์ ล้างมือแล้วมานั่งที่โต๊ะ เขาจะเปิดคลินิกอยู่จนถึงช่วงสี่ทุ่มแล้วกลับบ้านเป็นคนสุดท้าย เขาลงนามเซ็นเอกสารให้โดยใช้เวลาแค่สิบห้านาที ก่อนจะเอ่ยชวน                “กินอะไรมาแล้วยังครับ ใกล้ๆ คลินิกมีร้านข้าวต้มอยู่ ไปกินเป็นเพื่อนผมหน่อยสิ”                “ได้ครับ” ภพตะวันได้สัมผัสอีกด้านหนึ่งของเขา ความระแวงจากเรื่องครั้งนั้นจึงผ่อนคลายลงไป ภพตะวันชิงกดรีโมตเปิดประตูรถของตัวเองก่อน เพื่อออกตัวว่าเขาจะเป็นคนขับรถพาเขาไปเอง แทนไทเห็นรถกระป๋องคันน้อยแล้วก็หัวเราะ ถามว่าแน่ใจหรือ เพราะรอบรถเต็มไปด้วนรอยเฉี่ยว ถอยชนเสาบ้าง ปีนขอบทางบ้าง สอยกระถางต้นไม้ของชาวบ้านบ้าง แย่หน่อยก็เกี่ยวกันชนหน้าหลุด แต่ภพตะวันไม่เคยขับชน
Baca selengkapnya

บทที่ 21 สัญญาแทนไท 3

แทนไทสั่งกับข้าวมาเต็มโต๊ะซึ่งเขาก็ไม่ขัดศรัทธาแต่อย่างใด หลังจากกินไปคุยไป แทนไทก็รู้สึกได้ว่าภพตะวันยอมขยับความสนิทสนมขึ้นอีกนิดแล้ว                “คุณดูมีความสุขที่ได้รักษาคนไข้มากกว่าทำงานบริษัทนะครับ”                “งานทั้งสองอย่างเรียกร้องเวลาพอๆ กัน แต่ผมก็อยากทำให้ดีทั้งคู่”                แทนไทตักผัดผักบุ้งไฟแดงให้เขาและตักให้ตัวเอง ก่อนจะตั้งหน้าตั้งตากิน “พ่อกับแม่ฟันธงว่าผมทำสองงานพร้อมกันไม่ได้ ผมก็เลยทำให้ดู”                “คุณรั้นกว่าที่ผมคิดซะอีกนะครับ”                “โปรเจคจบแล้ว เรียกชื่อเล่นกันเฉยๆ ด
Baca selengkapnya
Sebelumnya
1
...
5678910
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status