Lahat ng Kabanata ng วิศวะฮาเร็ม 4p: Kabanata 11 - Kabanata 18

ยามตะวันตกดินโพล้เพล้แสงสลัวทั่วสวนสาธารณะท้ายเมือง บรรยากาศเงียบสงัดจนน่าใจหาย มีเพียงเสียงจิ้งหรีดร้องระงม กล้วยเดินกึ่งวิ่ง พลางปาดเหงื่อที่ไหลซึมตามขมับ หัวใจเขากังวลจนไม่เป็นอันทำอะไรมาตลอดสามวันที่ผ่านมา เอ บี และซี เงียบหายไป ติดต่อไม่ได้จนรู้สึกผิด.. ความรู้สึกผิดที่ปล่อยให้อริตัวร้ายไม่พอใจเรื่องน้องแป้งจนอยู่ไม่สุขตึก ตึก ..กล้วยลัดเลาะผ่านดงไม้ครึ้ม จนกระทั่งหูได้ยินเสียงสบถด่าและเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังมาจากลานเอนกประสงค์ด้านหลัง วินาทีที่โผล่พ้นพุ่มไม้ ภาพตรงหน้าทำเอาเลือดในกายเดือดพล่านอย่างที่ไม่เคยเป็นกลุ่มวัยรุ่นต่างสถาบันเกือบสิบคนพกอาวุธครบมือ กำลังรุมล้อมร่างของ เอ ที่บัดนี้สภาพดูไม่จืด เสื้อช็อปอุเทนฯ ขาดวิ่น ใบหน้าหล่อเหลาบวมช้ำและมีเลือดกำเดาไหลย้อย เอพยายามจะหยัดตัวลุกขึ้นแต่ก็ถูกลูกเตะอัดเข้าที่ชายโครงจนทรุดลงไปกองกับพื้นหญ้าอีกครั้ง"เฮ้ย! ทำอะไรวะ!"กล้วยแผดเสียงลั่นทั้งที่เป็นคู่อริที่ควรถูกสั่ฃสอนเสียบ้างโทษฐานที่ห้าวจัด เขาคงสะใจและช่วยรุมหากคนตรงหน้า..ไม่ใช่เมียกล้วยพุ่งตัวเข้าใส่กลุ่มวัยรุ่นนั้นแบบไม่คิดชีวิต แรงกระแทกของเด็กช่างตัวเท่าควายทำให้คนที

สามวันต่อมาอีกฟากฝั่งหนึ่งท่ามกลางเสียงโห่ร้องยินดีที่ ซี คว้าแชมป์เจ็ตสกีมาได้ ซีในชุด Wet Suit รัดรูปเดินขึ้นจากน้ำมาท่ามกลางสายตาเขม่นจากกลุ่มคู่อริเด็กพระนครที่ยังไม่ลืมเรื่องบาดหมาง"ดูพวกแม่งดิ ชนะแล้วเก๊กชิบหาย" โมพึมพำพลางเขบม่นใส่ "ไอ้ซีแม่งมองมาทางกลุ่มเราเหมือนจะกินหัวเราเลยว่ะ"กล้วยใจเต้นไม่เป็นจังหวะ ยิ่งตอนที่ซีเดินผ่านกลุ่มเขาไปแล้วกระแทกเบียดไหล่ราวกับตั้งใจความต้องการบางอย่างส่งผ่านความรู้สึกพุ่งเข้ามาอย่างแรง"เชี่ยกล้วย มึงไปไหนวะ?" ไอ้โจตะโกนถามเมื่อเห็นกล้วยปลีกตัวออกมา"กู... กูไปเข้าห้องน้ำก่อนพวกมึงไปก่อนเลยเดี๋ยวกูมา" กล้วยตอบอ้อมแอ้มพลางเดินเกาหัวหลบฉากออกมา แต่ความจริงเขาเดินตามเงาหลังของซีที่มุ่งหน้าไปยังเจสกีนักแข่งที่อยู่ห่างออกไปไร้ผู้คนพลุกพล่าน"ซี...มึงโกรธกูป้ะ" กล้วยถามขึ้นเพราะเมียห่ามพากันหายเงียบจนต้องตามง้อทีละคนซีหันขวับมา แววตาดุดันจ้องมองกล้วยที่ยืนเกาหัวแกร่กๆ ร่างกำยำสวมเสื้อยืดดำรัดร่างสมส่วนกับกางเกงผ้าสีเข้มขายาวแปะกระเป๋าเยอะๆ มาในลุคหมาเด็กหนุ่มสายชิลแต่ถึงอย่างไรก็ยังคงหล่อเหลาโดดเด่นจนน่าหมั่นไส้"มึงจะคบผู้หญิงคนนั้นเหรอ ที่เดินด้

กล้วย หนุ่มวิศวะร่างยักษ์ขยับกายหนาที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามแน่นเปียกชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อและกลิ่นไอทะเล เขาคลานเข้าไปแทรกกลางระหว่างขาแน่นเปรี๊ยะของ เอ หัวโจกสายรุกที่บัดนี้สภาพดูไม่ได้เสียยิ่งกว่าเด็กหลงทาง ขาของเอถูกจับแหกอ้าออกกว้างจนสุดแรง ทรายขาวละเอียดเปรอะเปื้อนไปตามแผ่นหลังและร่องบั้นท้ายที่ขยับบิดไปมาด้วยความกระสันซ่านกล้วยไม่ได้รีบร้อนที่จะยัดเยียดของโปรดให้เอในทันที แต่กลับโน้มใบหน้าคมคายที่มีไรหนวดจางๆ ลงไปจนชิดรูหีสีแดงเรื่อที่ถูกตอกจากบ้านออกน้อยๆ ลมหายใจร้อนระอุหอบหื่นเป่ารดปากทางสวรรค์ที่ยังคงขมิบต้อนรับมันชุ่มฉ่ำไปด้วยคราบรักจากการรุกรานครั้งก่อน เอสะดุ้งสุดตัวเมื่อสัมผัสได้ถึงความร้อนจากลมหายใจที่จ่ออยู่ตรงร่องแคบฟื้ดดด~"กล้วย มึง... มึงจะทำอะไร" เอเอ่ยถามพลางจิกนิ้วลงบนผืนทรายจนเม็ดทรายแทรกซึมเข้าสู่เล็บสั้น แผ่นหลังยาวแอ่นขึ้นจากพื้นอย่างห้ามไม่ได้กล้วยไม่ตอบคำถามแต่กลับใช้ปลายลิ้นหนาร้อนจัดค่อยๆ ตวัดเลียน้ำกามขาวขุ่นที่ไหลเยิ้มออกมาจากข้างในตัวเออย่างเชื่องช้า ไล้เลียตั้งแต่รูรักบานแฉะสั่นระริกยัดลิ้นเข้าไปตวัดผนังเนื้อในดวงสวบสาบกดปลายลิ้นรัวแรงขึ้นจนเกิดเสียง

ยามบ่ายอากาศร้อนจัดจนยอดหญ้าไหม้เกรียมเป็นสีน้ำตาลสระว่ายน้ำในสโมสรส่วนกลางยังร้อนระอุทั้งที่มีหลังคาปกคลุม หมู่บ้านจัดสรรยามนี้ผู้ใหญ่มักไปทำงานกันเด็กๆ ก็ไปโรงเรียนจะมีก็แต่เด็กชายตัวน้อยสามคนที่ขี้เกียจไปแล้วหาเรื่องขาดเรียนมาเดินเล่นบ้านนั้นบ้านนี้จนเบื่อจึงออกมาเล่นซื้อขนมวิ่งไล่กวดกันมาหยุดอยู่ตรงริมรั้วเกาะขอบสระผู้ใหญ่ที่ลึกท่วมหัว"เฮ้ย พึ่งเรียนว่ายนำมา ลองของกันมะ~"“เฮ้ยนี่สระผู้ใหญ่ มันลึกนะเว้ย” บีเด็กชายร่างเล็กท่าทางเจียมเนื้อเจียมตัวเอ่ยขัดขึ้นพลางมองลงไปในผืนน้ำสีฟ้าครามสวยใสสงบนิ่ง“กลัวไรวะไอ้บี ป๊อดอ่อน ไอ้ขี้ป๊อด” เอ หัวโจกประจำกลุ่มยืดอก มือยังกำชายเสื้อยืดราคาแพงไว้แน่น “ใครข้ามรั้วไปว่ายน้ำข้ามสระได้ก่อนคนนั้นชนะ ใครแพ้เป็นทาสแดกกล้วยหนึ่งหวีจุกๆ!”“ไอ้เอ เอาจริงเหรอวะ?” ซี ที่ยืนอยู่ข้างๆ เริ่มลังเล แต่พอยังไม่ทันขาดคำเอที่ปีนรั้วกั้นสระก็ก้าวพลาดเสียหลักไถลลงจากรั้วขอบสระจนได้พรื้ดดด!!“เฮ้ย!”มือของเอคว้าสะเปะสะปะไปโดนคอเสื้อของบีที่ยืนอยู่ใกล้ที่สุด แรงดึงมหาศาลฉุดให้บีถลาร่วงลงไปด้วยกัน ซีที่พยายามจะคว้าแขนเพื่อนไว้กลับกลายเป็นถูกดึงดิ่งลงไปเป็นคนสุดท้าย